جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

روزنامه رأی الیوم نوشت:

چرا تظاهرات مخالفان واگذاری دو جزیره مصری به عربستان گسترده نبود؟

حضور گسترده نیروهای امنیتی و پلیس در خیابان ها که دو روز پیش از رسیدن موعد برگزاری تظاهرات در چارچوب سیاست مشت آهنین که حاکمیت در پیش گرفته تا از برگزاری هر گونه تظاهراتی به هر قمیت ممکن جلوگیری کند و بازداشت های گسترده ای که رخ داد و شامل فعالان و روزنامه نگاران شد، یکی از دلایل برگزار نشدن تظاهرات مخالفان به شکل گسترده است.

کد خبر: ۱۲۸۸۸۸
چرا تظاهرات مخالفان واگذاری دو جزیره مصری به عربستان گسترده نبود؟

بسیاری از کارشناسان مصری بر این باورند که کاهش شمار تظاهرکنندگان و پایین آمدن تعداد آنها به صدها نفر در میدان های شهرهای مختلف دراین کشور به معنای آن نیست که اکثریت مصری ها از حاکمیت راضی هستند و از سیاست های داخلی و خارجی اش احساس راحتی می کنند و از واگذاری دو جزیره به عربستان حمایت می کنند.بر اساس یک نظر سنجی که دو روز پیش صورت گرفت 30 درصد از مصری بر این باورند که این جزایر متعلق به مصر است و 23 درصد بر این باورند که متعلق به عربستان،این در حالی است که 31 درصدگفتند که نمی دانند که این جزایر مصری هستند یا عربستانی و 16 درصد نیز تاکید کردند که از اساس چیزی درباره این جزایر نمی دانند.مردم سرکوب شده مصر چشم به لقمه نانی برای خود و فرزندانش دارد و آن را در رأس اولویت های خود قرار داده است.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، روزنامه رأی الیوم در سرمقاله خود به تظاهرات مخالفان واگذاری دو جزیره توسط دولت مصر به عربستان در دریای سرخ پرداخت و نوشت:روز دوشنبه (دو روز پیش)در مصر در«روز نامه»مصری مثل دیگر روزها گذشت.نه خیابان های شهرها و نه میدان ها در پاسخ به دعوت و درخواست مخالفان پر از تظاهرکننده نشدند.تظاهراتی که قرار بود در اعتراض به چشم پوشی دولت«عبدالفتاح السیسی»رئیس جمهوری مصر از دو جزیره«تیران»و «صنافیر»در مدخل خلیج «عقبه» و دادن آنها به عربستان سعودی بر اساس توافق تعیین مرزهای دریایی میان مصر و عربستان که طی سفر ملک«سلمان بن عبدالعزیز»پادشاه عربستان از قاهره در سه هفته پیش حاصل شد،برگزار شود.

به نظر می رسد که دعوت بسیاری از رهبران مخالفان مصری در خارج به ویژه رهبران جماعت اخوان المسلمین و در رأس آنها شیخ«یوسف القرضاوی»رئیس اتحادیه جهانی علمای مسلمان، آن چنان که باید و شاید مورد استقبال قرار نگرفت و مردم در انقلاب خشم تحت عنوان نادیده گرفتن اراضی مصر به خیابان ها نریختند.امری که باعث شد قلب و خاطر رئیس جمهوری مصر و هوادارانش آسوده گردد و قلب های مخالفان دچار حزن و اندوه شود.

جالب اینجاست که تظاهرات بزرگتر بر اساس گزارش های روزنامه نگاران ، خبرنگاران و خبرگزاری همان تظاهراتی بود که در نزدیکی سندیکای روزنامه نگاران برگزار شد و هواداران السیسی و موافقان توافقنامه مصر و عربستان بر سر این دو جزیره برگزار کردند و شرکت کنندگان در این تظاهرات پرچم سبز عربستان را با خود حمل کردند و شعار می دادند که«این دو جزیره به رغم انف مصری ها،عربستانی است»

کسانی که با واگذاری این دو جزیره به عربستان مخالفت کردند و اصرار کردند که مصری هستند آمیخته ای از شخصیت های برجسته ای از نخبگان سیاسی،فرهنگی و رسانه ای مانند «حمدین صباحی»،« علاء الاسوانی»، « عمرو موسی»، «ابراهیم عیسی»،«نادر الفرجانی»، «حسن نافعه» و جنبش اخوان بودند و لابد به دلیل«حالت سردی»که بر خیابان های مصری حاکم شد،احساس ناامیدی بزرگی کردند و بسیاری در کنار این افراد در آن واحد دچار حیرت و خشم شدند.

چندین دلیل می تواند تفسیری برای این حالت سردی و فترت را تفسیر می کند که می توان در پایین آنها را خلاصه وار ذکر کرد:

نخست:حضور گسترده نیروهای امنیتی و پلیس در خیابان ها که دو روز پیش از رسیدن موعد برگزاری تظاهرات در چارچوب سیاست مشت آهنین که حاکمیت در پیش گرفته تا از برگزاری هر گونه تظاهراتی به هر قمیت ممکن جلوگیری کند و بازداشت های گسترده ای که رخ داد و شامل فعالان و روزنامه نگاران شد.

دوم:بی اعتمادی بخش عمده ای از ملت مصر به نخبگان سیاسی به دلیل متقلب بودن مواضع شان و کمک بیشتر این نخبگان به السیسی و کودتای نظامی که باعث سرنگونی حاکمیت اخوان المسلمین و «محمد مرسی»رئیس جمهوری اش شد و پس از ان پشیمانی این نخبگان در پی این کودتا و نیز ایستادن این نخبگان در اردوگاه مخالف با «حکومت نظامیان»و ریختن اشک برای جزایر مصری و نقض حاکمیت ارضی این کشور.

سوم:حالت آشفتگی که بر اقشار مختلف جامعه مصری درباره مالکیت واقعی دو جزیره حاکم شد.برخی از مصری ها می گویند که این جزایر مصری هستند و برخی نیز می گویند متعلق به عربستان است و به مصر به عنوان «امانت»داده شدند.هر دو اردوگاه نیز اسنادی را برای اثبات دیدگاه خود رو کرده اند.از جمله این افراد خانم«هدی عبدالناصر«دختر «جمال عبدالناصر»رئیس جمهوری فقید مصر است که گفت وی به سندی از زمان پدرش در یکی از کمدهای خانه اش به شکل کاملا اتفاقی دست یافته است که تاکید می کند دو جزیره مال عربستان است.

چهارم:بسیح رسانه ای گسترده که نقش مهمی در حمایت از توافقنامه مصر و عربستان درباره جزایر بازی کرد و بزرگ نمایی حجم منافع اقتصادی که برای مصر و ملت مصر به واسطه سرمایه گذاری ها و پروژه های بزرگ عربستان که ارزش آنها به بیش از 22 میلیارد دلار می رسد،دارد.از بارزترین این پروژه ها ایجاد پل بزرگ روی خلیج عقبه که عربستان را به مصر وصل می کند و ده ها هزار فرصت شغلی ایجاد می کند و میلیون ها گردشگر عربستانی و حاشیه خلیج فارس و دیگر کشورهای عربی را جذب مصر می کند.

پنجم:ملت مصر از تحصن و تظاهرات که طی پنج سال گذشته رخ داد،خسته شد و چشم به آرامش و ثبات دارد به این امید که شرایط معیشتی اش بهبود پیدا کند و رنج هایش از بیکاری کم شود؛میزان بیکاری در این کشور به شدت بالا رفت است و ارزش پوند این کشور نیز به شدت کاهش پیدا کرده است،همچنین بیش از 50 میلیون مصری زیر خط فقر زندگی می کنند.

بسیاری از کارشناسان مصری بر این باورند که کاهش شمار تظاهرکنندگان و پایین آمدن تعداد آنها به صدها نفر در میدان های شهرهای مختلف دراین کشور به معنای آن نیست که اکثریت مصری ها از حاکمیت راضی هستند و از سیاست های داخلی و خارجی اش احساس راحتی می کنند و از واگذاری دو جزیره به عربستان حمایت می کنند.بر اساس یک نظر سنجی که دو روز پیش صورت گرفت 30 درصد از مصری بر این باورند که این جزایر متعلق به مصر است و 23 درصد بر این باورند که متعلق به عربستان،این در حالی است که 31 درصد گفتند که نمی دانند که این جزایر مصری هستند یا عربستانی و 16 درصد نیز تاکید کردند که از اساس چیزی درباره این جزایر نمی دانند.مردم سرکوب شده مصر چشم به لقمه نانی برای خود و فرزندانش دارد و آن را در رأس اولویت های خود قرار داده است.

نمی دانیم که اوضاع یک سال یا دو سال بعد چگونه می شود به ویژه اگر اوضاع اقتصادی بهبود پیدا نکند و مشکلات و رنج های شهروندان در نتیجه آن بدتر شود.این را نیز باید در نظر داشت که اردوگاه مخالفان واگذاری دو جزیره شخصیت های سیاسی در خود دارد که همچنان بر افکار عمومی مصر تاثیر گذار هستند به ویژه بر جوانان مصری تاثیر گذارند که نسبت زیادی از این قشر با واگذاری جزایر مخالف است.

حالت خشم مصری ها همچنان آتش زیر خاکستر باقی می ماند و چه بسا اگر آشتی ملی صورت نگیرد ، دایره بازداشت ها گسترده تر شود، چشم اندازی برای مشارکت مخالفان در فرایند سیاسی وجود نداشته باشد و نیز مشت آهنین امنیتی تشدید شود و اوضاع معیشتی اکثریت قاطع مصری ها بدتر شود، تبدیل به لهیب می شود.

واگذاری جزایر یا همانطور که حکومت مصر می گوید دادن آنها به مالک واقعی شان،مساله و مشکل نیست بلکه مساله تلنبار شدن بحران های اقتصادی،سیای و اجتماعی است که مخالفان می خواستند این واگذاری، سرخوردگی روزافزون مردمی را منفجر کند اما بمبی که می خواستندمنفجر شود،به آن شکلی که مخالفان و فعالانش می خواستند منفجر نشد و این بدان معنا نیست که تلاش برای منفجر کردنش در صورتی که اوضاع بهبود پیدا نکند،متوقف می شود زیرا این مخالفان همچنان حامیان سیاسی و رسانه ای و مالی برای خود دارند و نیز کسانی که داخل مصر هستند که با مرتکب شدن اشتباه ها و با حل نکردن بحران های روز افزون،مهمات شان را تامین می کنند.


انتهای پیام

دیدگاه شما