جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

کودکانی که قربانی بمب های انگلیسی هستند

کودکان سوری که حاضر به پذیرش آنها نیست،کودکانی بی گناه، وحشت زده و بی پناهی هستند که کشورشان توسط بمب های انگلیسی بمباران می شود.

کد خبر: ۱۲۸۸۸۰
کودکانی که قربانی بمب های انگلیسی هستند

دولت انگلیس که به اتفاق آراء به بمباران سوریه رای مثبت داد، به آسانی پیشنهاد پذیرش کودکان سوری که به واسطه بمباران های انگلیس مجبور به ترک خانه و کاشانه شان شده اند، را رد کرد.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، روزنامه ایندیپندنت در گزارشی در پایگاه اینترنتی خود نوشت: سر «نیکلاس وینتون» یک فعال انگلیسی و مسئول نجات کودکان از چکسلواکی در آستانه جنگ جهانی دوم بود. عملیات وی، نجات کودکان جنگ زده و انتقال آنها به انگلیس بود. از آن جایی که سر وینتون این کار خود را در خفا انجام می داد، تا 40 سال از دید همه پنهان ماند تا اینکه در نهایت جهان متوجه این عمل خیرخواهانه وی شد.

«دیوید کامرون» نخست وزیر انگلیس برای ادای احترام به وی در سال 2015 گفت: «جهان یک مرد بزرگ را از دست داد و ما هرگز نباید انسانیت سر وینتون را برای نجات جان بسیاری از کودکان فراموش کنیم.» اکنون که چند ماه از این اظهارات گذشته من باید به جرات بگویم که اگر سر وینتون می دانست چه بر سر میراث او آمده و اکنون دولت محافظه کار کامرون با 3 هزار کودک پناهنده سوریه که به انگلیس گریخته اند، چه می کند، قطعا تن اش در گور می لرزید.

بله درست است. دولت محافظه کاری که به اتفاق آراء به بمباران سوریه رای مثبت داد، پیشنهادات لرد «آلف دابز» - یکی از همان کودکانی که وینتون وی را نجات داده بود - برای پذیرش 3000 کودک سوری که به واسطه بمباران های ما مجبور به ترک کشورشان شده اند، رد کرد. کار سر وینتون افتخاری برای انگلیسی ها بود و این کشور را به عنوان یکی از پناهگاه های امن برای کسانی که از ظلم و ستم گریخته بودند مطرح می کرد اما اقدام محافظه کاران به این افتخار بی جا پایان داد. تنها پنج نماینده محافظه کار به اندازه کافی شجاع بودند تا در برابر خواسته های حزب خود بایستند و به نفع این اقدام رای دهند. تنها پنج نماینده محافظه کار فکر کردند که ما باید به میراث سر وینتون احترام بگذاریم و به کودکان بی گناهی کمک کنیم که قربانی جنگی هستند که ما در آن نقش عمده ای داشته ایم.

ما در مورد «گروهی از مردم» آن گونه که کامرون توصیف می کند، صحبت نمی کنیم. ما در مورد شماری از کودکان بی گناه صحبت می کنیم؛ کودکانی که به دلیل نابود شدن کشورشان پس از بمباران به وسیله بمب های انگلیسی و حملات هوایی ما، وحشت زده، آواره، آسیب پذیر و بی پناه هستند.

اما آیا محافظه کاران اصلا به این موضوع اهمیتی می دهند؟ دقایقی پس از آنکه دولت به بمباران سوریه رای مثبت داد، همه این موضوع را به مضحکه گرفتند. نمایندگان پارلمان انگلیس با رای به آغاز این جنگ، در حقیقت میلیون ها نفر را به تبعید به زندگی پر از ترس و مرگ محکوم کردند. روز گذشته دیگر خبری از مضحکه نبود و در عوض فریادهای «شرم بر شما باد» بود که به دلیل آراء منفی نمایندگان، فضای پارلمان را پر می کرد. به واقع باید به 294 نماینده ای که به حمایت از کودکان سوری رای منفی دادند، شرم فرستاد.

«کر استارمر» وزیر مهاجرت دولت در سایه انگلیس درست می گفت زمانی که گفت تاریخ در مورد این اقدام انگلیس قضاوت خواهد کرد. این اقدام چیزی نیست مگر یک اقدام ضد بشری و بر خلاف شعارهایی که انگلیس همواره سر می دهد. محافظه کاران نمی توانند از مسئولیتی که در قبال سوریه پس از آغاز اقدام نظامی در این کشور دارند، شانه خالی کنند. اگر ما از منابع کافی برای بمباران سوریه برخوردار هستیم، پس منابع کافی برای حمایت از کودکان بی گناهی که از اقدامات ما آسیب دیده اند را نیز باید داشته باشیم. محافظه کاران باید به یک گام به عقب بردارند و به یاد داشته باشند که آنها قرار است نماینده کشور باشند. من فکر می کنم منصفانه است اگر که بگوییم بسیاری از ما افتخار می کنیم به اینکه دولت مان به سه هزار کودک آواره کمک کند. این کار ساده ای است آیا اینطور نیست؟ این حزب محافظه کار انگلیس و محافظه کاری دیوید کامرون است که بار دیگر مورد هجمه منتقدان قرار می گیرد.

انتهای پیام

دیدگاه شما