جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

روزنامه السفیر در گزارشی نوشت:

اوباما و بوتفلیقه،دشمنان جدید عربستان سعودی

بی تردید شکاف میان رئیس جمهوری آمریکا و پادشاه کنونی عربستان پیش از رفتن وی از کاخ سفید قابل پر شدن نیست.عربستان با حمایت از مراکش در مساله صحرای غربی عملا رو در روی الجزایر قرار گرفت.

کد خبر: ۱۲۸۷۰۳
اوباما و بوتفلیقه،دشمنان جدید عربستان سعودی
همزمان با عمیق تر شدن شکاف مان آمریکا و عربستان، اتفاق مهم و خطرناکی در ریاض رخ داد.در پایان نشست سران کشورهای حاشیه خلیج فارس با «محمد ششم»پادشاه مراکش،عربستان سقف دشمنی با الجزایر را بالاترین حد خود برد.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران،روزنامه السفیر در گزارشی نوشت:کافی است یک نفر تحلیل های دو نویسنده برجسته سعودی یعنی«خالد الدخیل»(روزنامه الحیات)و «عبدالرحمن الراشد»(روزنامه الشرق الاوسط)را بخواند تا بفهمد سفر«باراک اوباما»رئیس جمهوری آمریکا به ریاض خشم سعودی از رهبر کاخ سفید را بیشتر کرد و نگرانی سعودی ها از سیاست وی که خواستار آشتی با ایران شد از نقض حقوق بشر در عربستان انتقاد کرد،بیشتر کرد.الدخلی در مقاله اش از همه انتظارات فراتر رفت و نوشت:«خطر سیاست اوباما کمتر از خطرات داعش نیست.».الراشد نیز به نوبه خود تاکید کرد که اوضاع روابط سعودی و حاشیه خلیج فارس با واشنگتن در همه مسائل مربوط به ایران یعنی سوریه،عراق و یمن خیلی بهبود پیدا نکرده است.الراشد تصریح کرد که اوباما اشتیاقی برای اتخاذ مواضع جدید ندارد چه بسا به این دلیل که دلایل محکمی برای ائتلاف با کشورهای مجموعه خلیج فارس نمی بیند و آنها را دیگر کشورهای دوست نزدیک به کشورش بیش از دیگر کشورهای منطقه نمی داند.

استقبال ضعیف از اوباما در فرودگاه و غیبت ملک سلمان از این استقبال ،سیل انتقادهای مستقیم یا غیرمستقیم علیه وی در رسانه های سعودی و نادیده گرفتن وقایع رسیدن وی به نشست سران کشورهای حاشیه خلیج فارس توسط تلویزیون رسمی این کشور نیازی به یادآوری ندارد.بی تردید شکاف میان رئیس جمهوری آمریکا و پادشاه کنونی عربستان پیش از رفتن وی از کاخ سفید قابل پر شدن نیست.

چرا عربستان نگران شده است؟

بگذارید سخنان تکراری درباره ضرورت کناره گیری بشار اسد (که تاکید شده است وی تا پس از رفتن اوباما در قدرت باقی می ماند)که بی فایده بودن شان ثابت شده را به کناری بنهیم.همچنین سخن گفتن درباره کمک آمریکا به کشورهای حاشیه خلیج فارس در صورتی که ایران توافقنامه ها را نقض کند نیز به کناری بنهیم.اینها«بحران های»دیپلماتیک هستند که تا حدودی شبیه بحران های موسیقیایی هستند که وجود یا عدم شان بر اصل آهنگ یا خواننده تاثیر نمی گذارد بلکه زیباترش می کند.مهمترین چیزی که اوباما گفت این است:«ایران برای ما در مبارزه با داعش مهم است»و«باید درجه تنش در منطقه را کاهش داد تا میانه روها در ایران بتوانند با ما و با کشورهای همجوار گفت و گو کنند.»به معنای دیگر سعودی ها و کشورهای حاشیه خلیج فارس هیچ راه حلی به جز آشتی با تهران ندارند.همچنین هنگامی که یکی از مسئولان آمریکایی که به عراق سفر کرده «حیدر العبادی»نخست وزیر عراق را «شریک خوب برای ما»توصیف کند و نزاع سنی-شیعی در دولت را کم اهمیت نشان دهد؛اینها همه پیامی برای خلیج فارس است.آن چه مساله را تشدید کرد این سخن اوباماست که گفت:«راه در منطقه وابسته به احترام دولت ها به ملت هایشان و جلوگیری از درگیری مذهبی است.»

مساله به اینجا ختم نمی شود.اوباما پیش از سفرش به ریاض به عمد به جای فرش قرمز خار پهن کرد و در مصاحبه با مجله آتلانیتک در نقشی که هم پیمانان سنی عرب آمریکا در تروریسم ضد آمریکا» دارند،سخنانی بیان کرد و از از اینکه «باور سیاسی خارجی آمریکا وی را مجبور به تعامل با سعودی ها به عنوان هم پیمان می کند»ابراز ناراحتی کرد.

پیش از رسیدن اوباما به ریاض جنجال قانونی بزرگی در آمریکا در پی ارائه لایحه ای توسط برخی از اعضای جمهوری خواه و دموکرات کنگره برای پایان محرمانه بودن پرونده های حملات تروریستی به آمریکا در یازدهم سپتامبر 2001 به منظور محاکمه مسئولان عربستانی به اتهام حمایت مالی القاعده و «اسامه بن لادن»رهبر سابق این گروه، به راه افتاده بود.درست است که اوباما با این تصمیم مخالفت کرد و عربستان نیز تهدید کرد که سهام خود در خزانه آمریکا (نزدیک به 750 میلیارد دلار یعنی بیش از همه بودجه وزارت دفاع آمریکا)را می فروشد،امااین هم درست است که این در باز شده و معلوم نیست کی بسته می شود.به طور مثال «سایمون هندرسون»چند روز پیش در «فارین پالیسی»نوشت که برخی از مسئولان آمریکایی و انگلیسی نام دو شاهزاده که پول های کلان به بن لادن از صندوق دولت این کشور می دادند تا مناطق مختلفی به دور از عربستان آشوب و ناآرامی به راه اندازد،به وی گفتند.

در اوایل سال جاری مساله ای در کنگره آمریکا درباره ارتباط پادشاهی سعودی و وهابیت و تروریسم به راه افتاد و یکی از اعضای کنگره این پرسش را مطرح کرد:«آیا این یک واقعیت قطعی نیست که دو گروه جهانی تروریستی یعنی داعش و القاعده وهابیت را به عنوان منبع الهام بخش خود می دانند؟»

مدتی پیش دانشجویان سعودی در ایالت«اوهایو»آمریکا مورد اهانت و فحش و بد و بیراه قرار گرفتند و روی خودروهای خود این عبارت را دیدند:«به کشورت برگرد،برای چه اینجا هستی».«محمد العیسی»رایزن فرهنگی سفارت عربستان در واشنگتن نیز تاکید کرد که انتقال دانشجویان به دیگر دانشگاه های آمریکا آغاز شده است.

چند روز پیش نیز شیخ «حمد بن جاسم آل ثانی»وزیر خارجه سابق قطر اطلاعات خطرناکی درباره عربستان،سوریه و قطر فاش کرد.

با توجه به تمام مسائلی که ذکر شد این پرسش مطرح می شود:آیا ماه عسل آمریکا و عربستان به پایان رسید یا اینکه مساله فقط محدود به اوباما و عربستان می شود؟هندرسن نویسنده آمریکایی می گوید این فضای عمومی است و محدود نیست و نهادهای آمریکا در حال موضع گرفتن علیه عربستان هستند.این باعث شده است که شاهزاده«ترکی الفیصل»بگوید که«روزهای خوش با واشنگتن به سر رسید.»الفیصل به خوبی می داند چه می گوید زیرا وی سفیر کشورش در آمریکا بود و کاملا بر حق است هنگامی که گفت:« واشنگتن تغییر همانطور که ما نیز تغییر کردیم.»

اما آمریکا از هم پیمان سعودی خود چه می خواهد،تغییر نظام یا بهبود رفتار؟تغییر در پادشاهی یا دور کردن شاهزاده«محمد بن سلمان» از اریکه پادشاهی به نفع شاهزاده«محمد بن نایف»؟این ها پرسش هایی است که در ماه های باقی مانده از ریاست جمهوری اوباما باید دنبال شود.عربستان احساس می کند که همیپمانش فریبش داده است.اما دلیل این فریب چیست؟

درباره الجزایر چه؟

هفته پیش اتفاق مهم و خطرناکی در ریاض رخ داد.در پایان نشست سران کشورهای حاشیه خلیج فارس با «محمد ششم»پادشاه مراکش،عربستان سقف دشمنی با الجزایر را بالاترین حد خود برد.در بیانیه پایانی نشست مشترک سران کشورهای حاشیه خلیج فارس و مراکش آمده است که این کشورها«از مراکشی بودن صحرا و طرح خودمختاری که مراکش ارائه کرده به عنوان اساسی برای حل این نزاع منطقه ای شعله ور شده،حمایت می کنند.»

این موضع کشورهای حاشیه خلیج فارس جانبداری کامل از مراکش در برابر الجزایر در زمینه پیچیده ترین مساله میان رباط و الجزیره است یعنی سرنوشت صحرای غربی است.این سرنوشت همچنان محور نزاع میان دو کشور و پرونده بسیار پیچیده در سازمان ملل است.

الجزایر بارها با موضع عربستان و قطر علیه سوریه مخالفت کرد.چند بار میان وزاری خارجه این کشورها و پیش و در زمان اخراج سوریه از اتحادیه عرب درگیری به وقوع پیوسته است.

الجزایر حمایت از ائتلاف عربی به رهبری عربستان سعودی در یمن را نپذیرفت.پیش از آن نیز وارد هیچ کدام از ائتلاف های عربی یااسلامی به رهبری ریاض برای مبارزه با تروریسم نشد.الجزایر دلیل چنین کاری را مربوط به قوانین این کشور دانست که از ورود ارتش به جنگ های خارجی جلوگیری می کند.

الجزایر حاضر نشد حزب الله لبنان را در فهرست گروه های تروریستی قرار دهد، همان کاری که شورای همکاری کشورهای حاشیه خلیج فارس و شورای وزرای کشور عرب و اتحادیه عرب کردند.

ساعاتی از تصمیم های نشست سران کشورهای حاشیه خلیج فارس و مراکش و حمایت از موضع رباط درباره صحرا نگذشته بود که الجزایر هیأتی را به ریاست «عبدالقادر المساهل»وزیر امور مغرب عربی ،اتحادیه آفریقا و اتحادیه عرب به دمشق فرستاد تا درباره جنبه های مختلف همکاری ها میان دو کشور و شیوه های بالا بردن سطح همکاری ها و گسترش عرصه های آن رایزنی کند.این نخستین اظهار نظر قابل توجه درباره اولین همکاری علنی و رسمی میان یک کشور عربی با سوریه از زمان آغاز جنگ سوریه (به استثنای عراق)است.نکته جالب اینکه این وزیر الجزایری مسئول امور مغرب عربی و اتحادیه عرب است.بی تردید این اقدام واکنش واضح به نشست سران کشورهای خلیج فارس و مراکش است.پیش از این دیدار،هیأتی از سرمایه گذاران سعودی از صحرای غربی دیدار کردند که باعث ناراحتی و تردید الجزایر و وسیع تر شدن اختلاف با ریاض شد.

این نخستین پیام الجزایر به عربستان است و چه بسا اگر مساله بیماری «عبدالعزیز بوتفلیقه»رئیس جمهوری این کشور و نگرانی از موج تروریسمی که به الجزایر ضربه می زند،نبود الجزایر سطح به چالش کشیدن را بالاتر می برد.صحرا برای الجزایر مساله استراتژیک نخست است و مساله امنیت ملی است همانطور که برای همسایه این کشور یعنی مراکش نیز چنین است.


انتهای پیام

دیدگاه شما