جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

پس از یک مرگ چهارساله؛

آیا طلا به دوران اوج خود بازمی گردد؟

اقتصاددانان پیش بینی کرده اند طلا امسال بار دیگر با افزایش قیمت مواجه شود.

کد خبر: ۱۲۸۶۸۴
آیا طلا به دوران اوج خود بازمی گردد؟

گرچه این فلز زرد حداقل چهار سال است که «مرده»، به طور ناگهانی بازگشت شگفت انگیزی خوهد داشت.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، «مایکل براش» روزنامه نگار و نویسنده اقتصادی از محله «منهتن» در شهر «نیویورک» آمریکا در مطلبی در پایگاه خبری «مارکت واچ» نوشت: طلا که به مدت چهار سال دوره رکود خود را طی می کرد، امسال با 50 درصد افزایش بار دیگر به دوره اوج خود باز خواهد گشت. آیا این بدان معناست که این فلز گرانبها بار دیگر جلب توجه خواهد کرد؟

طلا همواره یک پناهگاه امن برای ثروت اندوزی و ذخیره مالی در نظر گرفته شده و نقش بیمه را در بسیاری از امور ایفا کرده است.

طلا همواره در برابر فاجعه های جهانی، بحران های ژئوپلیتیکی یا تورم نقش بیمه ای را ایفا کرده است.

گرچه این فلز زرد حداقل چهار سال است که «مرده»، به طور ناگهانی بازگشت شگفت انگیزی خوهد داشت و امسال بیش از 50 درصد افزایش قیمت خواهد داشت.

در حال حاضر طلا به عنوان نوعی ضمانت و بیمه دیده می شود زیرا این احتمال وجود دارد که بانک های مرکزی قادر نباشند تمام بدهی های خود را بدون هیچ مشکلی بازپرداخت کنند و پیش بینی می شود قیمت طلا افزایش یابد.

چندین سرمایه گذار طلا که تاکنون از کاهش قیمت ها برای افزایش دارایی های خود بهره برده اند، بر این باورند که حرکت بعدی افزایش قیمت است.

«جیمز ریکاردز» وکیل، نویسنده، اقتصاددان و سردبیر اطلاعات راهبردی، موضع براش را در تحلیل خود برای روزنامه تلگراف منعکس کرده است. او می نویسد: «در حالی که نخبگان پولی پیش بینی کرده اند سال ها زمان می برد تا قیمت طلا به اوج خود بازگردد، تلاش برای این افزایش از همین اکنون آغاز شده است.»

این نویسنده تشریح کرد: «برای یک قرن نخبگان برای از بین بردن طلای پولی - چه فیزیکی و چه ایدئولوژیکی - تلاش کرده اند. این تلاش ها از سال 1914 و زمانی آغاز شد که بانک مرکزی انگلیس بی سر و صدا تبدیل استرلینگ به طلا را آغاز کرد.

او به یاد می آورد که در سال 1933 «فرانکلین روزولت» رئیس جمهور وقت آمریکا فرمانی را صادر کرد که مالکیت طلا را جرم محسوب می کرد، در حالی که در سال 1971 «ریچارد نیکسون» دیگر رئیس جمهور این کشور به قابلیت تبدیل پذیری دلار آمریکا به طلا پایان داد.

سپس، در سال 1973 صندوق بین المللی پول و کشورهای گروه هفت طلا را از رونق انداختند؛ علاوه بر این، دیگر لازم نبود به صورت فیزیکی طلا در خزانه های خود داشته باشند.

ریکاردز تاکید کرد: «با این وضع طلا در آن زمان فقط یک کالای بود. دیدگاه نخبگان پولی این بود که طلا مرده است با این حال، مانند شبحی بر موقعیت خود در جدول پولی تاکید می ورزد.»

اما در حال حاضر چه می بینیم؟

بانک های مرکزی پس از چند دهه به عنوان فروشنده صرف طلا، در سال 2010 به خریدار صرف تبدیل شدند و به جمع آوری این فلز گرانبها پرداختند.

ریکاردز می گوید: «آمریکا 8،133 تن طلا در ذخایر خود دارد. این ذخیره برای اعضای منطقه یورو و بانک مرکزی اروپا 10،788 تن است. چین از منبع 1،788 تنی خبر داده، اما منابع واقعی بر اساس داده های قابل اعتماد از صادرات هنگ کنگ و معادن چین به 4،000 تن نزدیک تر است. روسیه 1،447 تن طلا دارد و سالانه بیش از 200 تن به آن می افزاید.

در این زمینه رسوایی اخیر در خصوص دستکاری قیمت طلا و نقره توسط موسسات مالی غربی معتبر به نظر بسیار شوم می رسد.

بنابراین، چرا طلا گرفتار دومین نوسان قیمتی خود می شود؟

به گفته ریکاردز و براش، بانک های مرکزی در تلاش برای محافظت از خود در برابر تورم دلار آمریکا هستند.

اما این تنها نیمی از داستان است: برخی از کارشناسان بر این باورند که اقتصاد جهانی به سمت بحران می رود. در اواخر دسامبر 2015 «لورد جاکوب روث چایلد» به سرمایه گذاران خود هشدار داد که شرایط بازار رو به وخامت می رود. وی در گزارش سالانه «ریت»، شرکت سرمایه گذاری خود نوشت: «باد قطعا پشت سر ما نیست؛ در واقع ما ممکن است به ناگاه با طوفان مواجه شویم.»

در واقع ریکاردز در کتاب اخیر خود، «مورد جدیدی برای طلا» استدلال می کند که جهان ممکن است به زودی با فروپاشی سیستم پولی بین المللی روبرو شود. به گفته این اقتصاددان، این سیستم سه بار در طول قرن بیستم - در سال های 1914، 1939 و 1971 - فروپاشید و در سال های 1998 و 2008 در آستانه سقوط قرار گرفت.

او نوشت: «از آنجا که سیستم پولی بین المللی امروز تا حد زیادی به دلار آمریکا وابسته است، فروپاشی جدید به واسطه فروپاشی اعتماد به دلار و نقش آن در ذخیره ارزی دیده خواهد شد. این امر ممکن است تعجب آور باشد، اما چنین سقوطی هر سی سال یک بار اتفاق می افتد.»

این اقتصاددان توجه ها را به این واقعیت جلب کرد که هر بار که این سیستم سقوط می کند قدرت های بزرگ اقتصادی برای نگارش قوانین جدیدی گردهم می آیند: همانطور که در شهر «جنوا» ایتالیا در سال 1922، در «برتن وودز» در ایالت «نیوهمپشایر» آمریکا در سال 1944 و در موسسه «اسمیت سونیان» در واشنگتن در سال 1971 دیده شد. به روز رسانی توافقنامه اسمیت سونیان توسط موزه لوور حدود 30 سال پیش صورت گرفت.

با توجه به منطق ریکاردز، ما در حال حاضر در آستانه یک بحران جدید هستیم و شاید به این خاطر باشد که مردم بیشتری به طلای فیزیکی روی آورده اند.

انتهای پیام

دیدگاه شما