جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

عبدالباری عطوان در تحلیلی نوشت:

اوباما آب پاکی را روی دست معارضان سوری و عربستان ریخت

اوباما از همان ابتدای ریاست جمهوری اش در دور نخست، عزم خود را جزم کرد که در خاورمیانه گرفتار دخالت های نظامی نشود و به جنگ های آن کشیده نشود و این را به وضوح در مصاحبه مشهورش با مجله«آتلانتیک»آمریکا در ماه گذشته،گفت.وی در این مصاحبه اش تاکید کرد که برخی کشورهای حاشیه خلیج فارس می خواهند که مجانی روی پشت «آمریکا»سوار شوند و آنها را نصیحت کرد که با ایران به «صلح سرد»برسند و منطقه را با این کشور تقسیم کنند.

کد خبر: ۱۲۸۶۳۵
اوباما آب پاکی را روی دست معارضان سوری و عربستان ریخت

ما بر این باور نیستیم که بمب افکن های غول پیکر آمریکایی در دوران اوباما دمشق را بمباران می کنند؛کسی که فقط چندماه از ماندنش در قدرت باقی مانده است و بعید می دانیم که در صورت پیروزی یک رئیس جمهوری جمهوری خواه در انتخابات ریاست جمهوری وضع تغییر کند حتی اگر این رئیس جمهوری «دونالد ترامپ»نژادپرست هیجانی باشد که گفت عربستان سعودی باید بهای حمایتش را به آمریکا بپردازد.آمریکا تغییر می کند اما عرب ها و به طور خاص نظام های عربی هم تغییر می کنند اما متاسفانه رو به عقب.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران،«عبدالباری عطوان»نویسنده و تحلیلگر مشهور عرب در یادداشتی در روزنامه رأی الیوم نوشت:«باراک اوباما»رئیس جمهوری آمریکا هنگامی که در گفت و گویش با شبکه تلویزیون بی بی سی انگلیس تاکید کرد که اعزام نیروی زمینی به سوریه برای براندازی نظام«بشار اسد»رئیس جمهوری سوریه «اشتباه»است و همه آن چه کشورش می تواند انجام دهد فشار بین المللی بر طرف های موجود در عرصه سوریه و وادار کردن آنها به نشستن پشت میز مذاکره است و نیز تکرار کرد که« راه حل نظامی به تنهایی نمی تواند مشکلات را در طولانی مدت در سوریه حل کند»نمک روی زخم معارضان سوریه و حامی شان در عربستان سعودی،ترکیه و کشورهای حاشیه خلیج فارس ریخت.

خطرات سخن باراک اوبما در این جا نهفته است که چند روز پس از سفرش به ریاض و حضورش در نشست سران کشورهای حاشیه خلیج فارس و دیدارش با ملک«سلمان بن عبدالعزیز»پادشاه عربستان سعودی و رایزنی درباره مسائل مختلف که بارزترین آنها پرونده سوریه بود و گلایه یا خشم کشورهای خلیج فارس از دخالت نظامی نکردن به شکل قوی تر در این پرونده، زده شده است.

چه بسا رئیس جمهوری آمریکا با این گفت و گو که طی توقف در لندن در چارچوب سفر دوره ای اش به اروپا ، انجام داد، می خواست به شکل مستقیم به انتقادهای کشورهای حاشیه خلیج فارس و دست کم گرفتن اش توسط پادشاه عربستان سعودی هنگامی که به وی اهانت کرد و برای استقبالس به فرودگاه نرفت همانطور که برای استقبال از رهبران کشورهای حاشیه خلیج فارس که همان روز به ریاض رسیدند، به فرودگاه رفته بود.

امید ترکیه و کشورهای حاشیه خلیج فارس برای دخالت نظامی آمریکا در سوریه برای براندازی نظام سوریه و رئیس اش هرگز به جا نبود هر چند که رئیس جمهوری آمریکا دارای مقاصد واقعی در این زمینه برای انجام این کار داشته باشد،به ویژه هنگامی که نظام سوریه را به عبور از «خطوط قرمز»و استفاده از سلاح های شیمیایی علیه معارضان سوری در ماه سپتامبر سال 2013 متهم کرد.

اوباما از همان ابتدای ریاست جمهوری اش در دور نخست، عزم خود را جزم کرد که در خاورمیانه گرفتار دخالت های نظامی نشود و به جنگ های آن کشیده نشود و این را به وضوح در مصاحبه مشهورش با مجله«آتلانتیک»آمریکا در ماه گذشته،گفت.وی در این مصاحبه اش تاکید کرد که برخی کشورهای حاشیه خلیج فارس می خواهند که مجانی روی پشت «آمریکا»سوار شوند و آنها را نصیحت کرد که با ایران به «صلح سرد»برسند و منطقه را با این کشور تقسیم کنند.

روسیه به اوباما نردبان پایین آمدن از درخت«خطوط قرمز»در سوریه را داد، هنگامی که تعهد کرد دولت سوریه را برای چشم پوشی از زرادخانه سلاح های شیمیایی و گرفتن زهر خشم آمریکا قانع می کند،در عمل بخشی از این سلاح ها تحویل داده شد و بخش عمده آن در انبارهایش باقی ماند و آن چه تحویل داده شد با سلاح های دیگری جایگزین شد.

اوباما که می خواهد به عنوان نخستین رئیس جمهوری آمریکا که جایزه نوبل صلح را از آن خود می کند آن هم در حالی که در اوج قدرت است و وارد تاریخ شود، ثابت کرد که وی «استاد»کسب وقت و استاد «وقت کشی» و اجتناب از تصمیم های جنگ های منطقه و جهانی است.

«جان کری»وزیر خارجه آمریکا این را به صراحت و بدون هیچ گونه پیچیدگی به یک معارض سوری که وی را طی یک نشست درباره سوریه در لندن در شش ماه پیش تحریک کرده بود،گفت. در این نشست یک معارض سوری تاکید کرد که کشورش یعنی آمریکا هیچ کاری برای نجات معارضان سوری در برابر دولت سوریه که از حمایت روسیه بهره مند است، نمی کند،پاسخ وزیر خارجه با یک پرسش بود:«آیا از من می خواهی که به خاطر شما با روسیه وارد جهانی شوم؟»

سخن واضح است اما پیامی که قصد رساندن آن به معارضان سوری و حامیان آنها داشت در راه گم شد یا ما این چنین باور داریم و اگر در عمل رسیده است به طور کامل فهمیده نشده است.خروج هیأت معارضان سوری ریاض از مذاکرات ژنو به شیوه خشمگینانه و ادامه حضور هیأت مذاکره کننده دولت بدون هیأت ریاض یکی از همین ادله و شواهد در این زمینه است و «عناد»چه بسا با برخی عرب ها سودی داشته باشد اما با آمریکا،نه.

معارضان سوریه از واشنگتن می خواهند یا انتظار دارند که بمب افکن های غول پیکر خود از نوع«ب 52»را برای بمباران دمشق همانند کاری که در عراق و لیبی،افغانستان کرد،بفرستد و آنها را مجهز به موشک های ضد هوایی کند همانند همان کاری که برای مجاهدان در افغانستان کرده بود، اما این معارضان سوری نمی دانند یا خود را به آن راه زده اند که در سوریه پایگاه های هوایی روسی مجهز به هواپیماهای پیشرفته و موشک های «اس 400»وجود دارد که می توانند هر گونه هواپیمای آمریکایی چه بمب افکن باشد چه جنگی را در صورتی که حاکم کرملین اراده کند،سرنگون کنند.

ما بر این باور نیستیم که بمب افکن های غول پیکر آمریکایی در دوران اوباما دمشق را بمباران می کنند؛کسی که فقط چندماه از ماندنش در قدرت باقی مانده است و بعید می دانیم که در صورت پیروزی یک رئیس جمهوری جمهوری خواه در انتخابات ریاست جمهوری وضع تغییر کند حتی اگر این رئیس جمهوری «دونالد ترامپ»نژادپرست هیجانی باشد که گفت عربستان سعودی باید بهای حمایتش را به آمریکا بپردازد.آمریکا تغییر می کند اما عرب ها و به طور خاص نظام های عربی هم تغییر می کنند اما متاسفانه رو به عقب.

معارضان سوری از تجربه فلسطینی ها با دولت های مختلف آمریکایی به ویژه دولت اوباما درس نگرفته اند.اینها تصور کردند که پس از سخنرانی قاطع رئیس جمهوری آمریکا در دانشگاه قاهره درباره ضرورت توقف همه اشکال شهرک سازی و پذیرش برپایی دو کشور،ناوهای هواپیمابر خود را به سواحل «حیفا»،«یافا»،«عکا»،و تل آویو اشغالی می فرستد در حالی که در آستانه ترک کاخ سفید است.دقیقا پیش از وی نیز «جورج بوش»پسر وعده داده بود که پیش از پایان دوره های ریاست جمهوری نخست و دوم اش کشور فلسطین را برپا می کند اما هیچ کاری به جز زمان به دست آوردن و خندیدن به ریش ها، و طبیعتا به ریش عرب ها، انجام نداد.

اوباما باور داشت که ارتش عربی سوریه از هم می پاشد و اسد رئیس جمهوری سوریه به مسکو یا روسیه سفید یا ایران با نخستین هواپیما فرار می کند اما این رخ نداد و دخالت نظامی روسیه در سوریه بحران اوباما را افزایش داد و وی را مجبور به بالا بردن پرچم سفید کرد تا سالم بماند و از ورود به جنگ های دیگران اجتناب کرده باشد.

هنگامی که اوباما می گوید بزرگترین اشتباهی که در زندگی اش مرتکب شده دخالت نظامی در لیبی بود،معنای این چیست؟

این مرد از همان روز نخست تصمیم گرفت که اشتباه های بوش رئیس جمهوری پیش از خود را تکرار نکند.

انتهای پیام

دیدگاه شما