جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

نگاهی به تبعات دور سوم حضور زوج کلینتون در کاخ سفید؛

از کلید خوردن جنگ سرد دوم با روسیه تا هرج و مرج در خاورمیانه

ریاست جمهوری احتمالی «هیلاری کلینتون» نامزد پیشتاز دموکرات ها در واقع به نوعی دور سوم حضور وی و همسرش در کاخ سفید محسوب می شود که تبعات آن بسیاری را نگران کرده است.

کد خبر: ۱۲۸۰۶۵
از کلید خوردن جنگ سرد دوم با روسیه تا هرج و مرج در خاورمیانه

شماری از تحلیلگران پیش بینی کرده اند اگر هیلاری کلینتون رئیس جمهور شود، آمریکا به جنگ در خاورمیانه باز می گردد.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، گلوبال ریسرچ در گزارشی نوشت: از آنجا که «هیلاری کلینتون» نامزد دموکرات ریاست جمهوری علنا اعلام کرده است اگر رئیس جمهور شود در نظر دارد از مشاوره شوهر خود یعنی رئیس جمهور سابق بهره مند شود، مهم این بدانیم این کار به چه معنا است. در واقع این احتمال می تواند مطرح شود که ریاست جمهوری هیلاری کلینتون در واقع به نوعی دور سوم حضور این زوج در کاخ سفید است.

اما اگر این اتفاق بیافتد بحران های جدی رخ خواهد داد:

1. عملا جنگ سرد دوم با روسیه کلید خواهد خورد

همانطور که می دانیم بیل کلینتون در طول فعالیت های انتخاباتی خود در سال 1996، در 22 اکتبر 1996 تصور کرد که از لحاظ سیاسی به نفعش خواهد بود اگر که در خصوص توسعه ناتو و عضویت کشورهای لهستان، مجارستان و چکسلواکی وعده هایی بدهد. هیچ کس در آن زمان فکر نمی کرد که این خبر آغاز یک جنگ سرد جدید با روسیه را کلید بزند.

آنچه که کمتر مورد توجه قرار گرفت این واقعیت است که هیلاری کلینتون هنگامی که وزیر خارجه دولت اوباما بود، «ویکتوریا نولاند» همسر «رابرت کاگان» نومحافظه کار برجسته را به سمت سخنگویی وزارت خارجه آمریکا منصوب کرد. نولاند چند سال بعد در ماه مه سال 2013 به سمت معاونت وزیر خارجه در امور اروپا و اورآسیا پیشنهاد شد. پیش از این، او را به عنوان معاون مشاور سیاست خارجی «دیک چنی» معاون رئیس جمهور دولت «جورج دبلیو بوش» خدمت می کرد و بعد از آن نیز مدتی نماینده آمریکا در ناتو بود.

نولاند فرد کلیدی در تحریک روسیه به جنگ سرد دوم محسوب می شود. (این نشان می دهد که در واشنگتن فرد به راحتی می تواند از دولت جمهوری خواه به یک دولت دموکراتیک تغییر مکان بدهد.)

2. دولت کلینتون مرگ سازمان ملل متحد در سال 1999 - 1998 را مهندسی کرد

رئیس جمهور بیل کلینتون نقش عمده ای در تضعیف اعتبار سازمان ملل متحد داشت زمانی که او تصمیم گرفت در سال 1998 و در سال 1999 بدون مجوز شورای امنیت سازمان ملل به جنگ کوزوو در یوگسلاوی وارد شود. این یک سنت بسیار خطرناک بود.

تنها چند سال بعد، جانشین او یعنی جورج دبلیو بوش این سنت را با تجاوز به عراق بدون مجوز شورای امنیت در سال 2003 دنبال کرد. بنابراین می توان گفت که بیل کلینتون با دور زدن سازمان ملل و راه اندازی جنگ های امپریالیستی به رهبری آمریکا، مسئول آشکار هرج و مرج بین المللی کنونی است.

در سال 1991 تعداد کمی از مردم پیش بینی می کردند که فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در نهایت به فروپاشی سازمان ملل متحد منتهی شود، که نفوذ آن به حدی کاهش یافته که جامعه ملل قبل از جنگ جهانی دوم داشت.

3. بیل کلینتون بذر بحران 2008 وام های بدون پشتوانه مالی در سال 1999 را پاشید

در تاریخ 12 نوامبر سال 1999، رئیس جمهور بیل کلینتون قانون ارائه شده توسط جمهوری خواهان موسوم به «گرام - بیچ - بلیلی» را امضا کرد، که به طور موثر به جدایی که قبلا تحت قانون «گلس - استیگال» که در سال 1933 بین بانکداری سرمایه گذاری وجود داشت، پایان داد.

قبل از سال 1999، قانون «گلس - استیگال» به موسسه فدرال سپرده بیمه (FDIC) اجازه داده بود در هر چیزی غیر از اوراق قرضه دولتی و به همین ترتیب وسایل نقلیه کم خطر سرمایه گزاری کند. با این حال رئیس جمهور کلینتون با این امضای خود تا حد زیادی به بانک ها فوق العاده بزرگ و شرکت های بیمه بزرگ اجازه داد تا در معاملات مالی مخاطره آمیز وارد شوند. با همین اقدام، محصولات جدید مالی بانک ها و شرکت های بیمه از بین رفتند و در نهایت به بحران مالی 2008 منجر شد.

4. جنگ 2003 عراق در حقیقت در سال 1998 آغاز شد

در تاریخ 19 فوریه سال 1998، یک گروه از نومحافظه کاران برجسته (رابرت کاگان، پل ولفوویتز، الیوت آبرامز، جان بولتون، ریچارد پرل، و ...) در نامه ای سرگشاده به رئیس جمهور بیل کلینتون از اینکه آمریکا درگیر جنگ های خاورمیانه شده است، ابراز نگرانی کردند. آنها به او یک استراتژی برای «برکناری رژیم صدام حسین از قدرت» در عراق ارائه کردند.

رئیس جمهور کلینتون برای جلب رضایت نومحافظه کاران بلافاصله وارد جنگ نشد، اما او قانون موسوم به «حمایت از آزادسازی عراق» را در سال 1998 امضا کرد که حمایت از تلاش ها برای حذف رژیم به رهبری صدام حسین از قدرت در عراق بود. این قانون در حقیقت درها را برای جنگ به رهبری آمریکا علیه عراق باز کرد.

در واقع رئیس جمهور جورج دبلیو بوش در جستجو برای پشتیبانی دو حزبی برای جنگ برنامه ریزی شده خود علیه عراق، از «قانون آزادسازی عراق» رئیس جمهور کلینتون در سال 1998 به عنوان اساسی برای جلب حمایت کنگره برای اقدام نظامی علیه عراق در اکتبر 2002 استفاده کرد. می توان گفت که رئیس جمهور بیل کلینتون دولت آمریکا را در اوایل سال 1998 در مسر جنگ در عراق قرار داد و او به همین دلیل باید مسئولیت فجایعی که این جنگ عامل آن بوده، بر عهده بگیرد.

5. تجاوز شخصی هیلاری کلینتون به لیبی (با ادعای نادرست و گمراه کننده که بحران بزرگ پناهجویان را در پی داشت)

باراک اوباما تمایلی به تکراری فاجعه جورج دبلیو بوش در عراق در سال 2003 را نداشت. به همین دلیل بود که در سال 2011 برای راه اندازی یک جنگ جدید آمریکا این بار علیه لیبی بسیار دچار تردید شد.

در آن زمان، «جو بایدن» معاون رئیس جمهور و «رابرت گیتس» وزیر دفاع هر دو شدیدا با آغاز این جنگ مخالفت کردند. اما هیلاری کلینتون وزیر خارجه وقت به عنوتان متحد اصلی نومحافظه کاران مخالفتی نداشت.

در واقع، هیلاری کلینتون با توانمندی بر مخالفان (بایدن - گیتس) غلبه کرد و توانست اوبامای ضعیف را برای مداخله نظامی آمریکا در لیبی متقاعد کند.

این پیشنهاد در انطباق با سابقه ایجاد شده توسط بیل کلینتون، که یوگسلاوی را تحت شرایط مشابه بمباران کرد، گرفته شد.

6. هیلاری کلینتون: نامزد مغرور قشر یک درصدی

به عنوان سیاستمداران حرفه ای، بیل و هیلاری کلینتون تبدیل به ثروتمندترین زن و شوهر سیاسی شدند. در سال 2012، ارزش خالص مجموع دارایی های انها از 112 میلیارد دلار فراتر رفت. در مقابل، ارزش خالص درآمد «برنی ساندرس» نامزد حزب دموکرات تنها 420 میلیون دلار بود. هیچ شکی وجود ندارد که خانواده سیاسی کلینتون متعلق به قشر یک درصدی مرفه جامعه هستند. سیاست پول سازترین صنعت برای آنها بوده است.

بنابراین تعجبی ندارد که دموکرات ها وی را به عنوان نامزد خود معرفی کرده اند. نومحافظه کاران او را قابل اعتماد ترین متحد خود می بینند. اگر او رئیس جمهور آمریکا شود، آنها می توانند به کار خود ادامه دهمد و طرح های خود را در خاورمیانه تشدید کنند.

در مقابل، برنی ساندرس و «دونالد ترامپ» دیگر نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری هر دو خارج از این گود در نظر گرفته می شوند که مخالف دیدگاه نومحافظه کاران برای دخالت آمریکا در جنگ های خارجی و حامی اصلاحات اساسی داخلی هستند.

7. اشتیاق هیلاری کلینتون برای «تغییر رژیم» و ایجاد هرج و مرج در دیگر کشورها

هیلاری کلینتون متخاصم به نظر می رسد در واقع همان «جان مک کین» در لباس زنانه باشد. او به عنوان یک سناتور دموکرات از شهر «نیویورک» (2001-2009) با شور و شوق از جنگ غیر قانونی رئیس جمهور جورج دبلیو بوش در عراق در سال 2003 حمایت کرد.

وی در زمان در اختیار داشتن پست وزارت خارجه، در بسیاری از هزاران ایمیل شخصی خود اسرار دولتی را فاش کرده و در مورد سیاست های خارجی آمریکا با دیگران صحبت کرده بود. برای مثال در یکی از ایمیل های وی آمده بود: «بهترین راه برای کمک به اسرائیل برای کنار آمدن با توانایی هسته ای فزاینده ایران، کمک به مخالفان سوریه برای براندازی نظام سوریه است.»

شکی وجود ندارد که اگر هیلاری کلینتون رئیس جمهور آمریکا شود، با جنگ های خود بیشتر به اسرائیل در دستیابی به اهداف سیاسی خود در خاورمیانه کمک خواهد کرد. این قطعا یک مسئله مهم برای بحث در طول انتخابات ریاست جمهوری آمریکا است.

8. ارتباط نزدیک هیلاری کلینتون به وال استریت و منافع خاص

در حالی که برنی ساندرس به طور عمده مبارزات انتخاباتی خود را با کمک های مالی کوچک از حامیانش، و دونالد ترامپ شخصا مبارزات خود را تامین مالی می کند، هیلاری کلینتون اساسا به کمک های هنگفت شرکت ها و بانک های بزرگ متکی است. «سیتی گروپ»، «گلدمن ساکس»، و «مورگان استنلی» در میان بزرگترین اهدا کنندگان به کلینتون هستند.

این اقدام یک زنگ خطر محسوب می شود زیرا بدان معناست که او در صورت دستیابی به پست ریاست جمهوری به طور طبیعی باید به نفع شرکت ها و بانک های بزرگ عمل کند.

هیلاری کلینتون تنها نامزد حزب دموکرات است که کمک های مالی از لابی های فدرال، شرکت های بزرگ و کمیته های اقدام سیاسی فوق العاده (PACS) و حتی به طور غیر مستقیم از اهدا کنندگان خارجی دریافت کرده است. این تکیه کردن نامزد انتخاباتی به پول های هنگفت باید بسیار مورد توجه قرار گیرد.

9. مسئولیت هیلاری کلینتون در ترور سفیر «استیونس» و کل فاجعه بنغازی

دو رسوایی در فاجعه در شهر «بنغازی» لیبی وجود دارد و هیلاری کلینتون وزیر خارجه وقت در هر دوی آنها درگیر بود.

اولین مورد در 11 سپتامبر سال 2012 بود که طی آن «کریستوفر استیونز» سفیر آمریکا محافظت نشده و در یک محیط جنگی باقی مانده بودند. و بدتر از آن، اینکه آنها قبل از حمله، درخواست کمک کرده بودند و کمک به آنها از سوی وزارت خارجه رد شده بود.

رسوایی دوم این واقعیت است که هیلاری کلینتون به عنوان وزیر خارجه وقت به ظاهر پذیرفته بود که ماموریت دیپلماتیک ایالات متحده در لیبی با عملیات مخفی سازمان سیا در این کشور با هم ادغام شوند، در نتیجه پرسنل وزارت خارجه را در معرض خطر قرار داد.

بر اساس تحقیقات «سیمور هرش» روزنامه نگار مشهور، «تنها ماموریت این کنسولگری در بنغازی نظارت بر جابجایی تسلیحات بود.؛ بنابراین هیچ نقش سیاسی واقعی نداشت. و این سلاح ها نه تنها به مخالفان برای سرنگونی «معمر قذافی» رهبر لیبی بلکه در تلاش برای براندازی نظام «بشار اسد» به سوریه ارسال می شد.

10- هیلاری کلینتون به طور عمومی در جنگ های امپریالیستی به رهبری آمریکا - به ویژه در خاورمیانه - شرکت می کند

هیلاری کلینتون در سخنرانی سال 2016 خود در کمیته روابط عمومی آمریکا و اسرائیل (آیپک) در 21 مارس، به وضوح نیت خود را برای کنار گذاشتن سازمان ملل متحد اعلام کرد زمانی که گفت: «من با جدیت در مقابل هر گونه تلاش طرفین خارجی از جمله از سوی شورای امنیت سازمان ملل برای تحمیل یک راه حل به مناقشه اسرائیل و فلسطین می ایستم. وی در طول یک سخنرانی مشابه در انتخابات مقدماتی حزب دموکرات در ایالت «پنسیلوانیا» در آوریل 2008 هنگامی که او نیز یکی از نامزدهای ریاست جمهوری بود، نیز ادعا کرد: «اگر من رئیس جمهور باشم، به ایران حمله می کنم ...»

فقط یک بیمار روانی سیاسی می تواند چنین بیانیه ای عجیبی برای حمله به یک کشور با 80 میلیون جمعیت صادر کند. چنین دیدگاهی باید موجب رد صلاحیت فردی شود که احتمال دارد رئیس جمهور آمریکا شود. در آن زمان اوباما دیگر نامزد انتخاباتی آمریکا، کلینتون را به استفاده از لفاظی های دولت جرج دبلیو بوش متهم کرد.

هیلاری کلینتون تمامی شرایط این را دارد که یک رئیس جمهور احتمالی طرفدار جنگ دائمی باشد.

نتیجه گیری

سناتور «رند پال» در سال 2015 گفت: «هیلاری کلینتون یک نومحافظه کار است، زیرا از جنگ در عراق، در افغانستان ... حمایت کرد. اگر هیلاری کلینتون رئیس جمهور شود، ما به جنگ در خاور میانه باز می گردیم.»

با توجه به اظهارات جنگ طلبانه متعدد هیلاری کلینتون در طول سال و کارنامه سیاه او در وزارت خارجه، او باید به سوالات بسیاری پاسخگو باشد. شکی نیست که او طرفدار جنگ دائمی آمریکا است و این دیدگاهی است که دموکرات ها و رای دهندگان آمریکایی به طور کلی باید آن را مد نظر داشته باشند.

با توجه به سوابق بیل کلینتون در طول دو دوره ریاست جمهوری خود طی سال های 1997-1993 و 2001-1997 و احتمال اینکه هیلاری پس از انتخاب وی را به عنوان مشاور خود اعلام کند، اگر او رئیس جمهور شود آمریکایی ها باید از خود بپرسند آیا می خواهند شاهد حضور خانواده کلینتون در کاخ سفید برای یک دور دیگر باشند یا خیر.


انتهای پیام

دیدگاه شما