جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

عکس روز/ بازگشت به وطن با رویای خیس اروپا

اما واقعیت پناهجویی در اروپا کاملا با آن رویا تفاوت داشت. با سپری شدن دو ماه او هنوز در پناهگاهی کوچک که برای مهاجران اختصاص داده شده بود، زندگی می کرد.

کد خبر: ۱۲۷۵۳۴
عکس روز/ بازگشت به وطن با رویای خیس اروپا

عکس: «اسد عزیر» عراقی که به خواست خود در ماه فوریه از آلمان به کشورش بازگشت اکنون در پارکی در اربیل عراق نشسته است.

پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، بیش از یک دهه می شد که «اسد عزیز» رویای رفتن به اروپا و آغاز زندگی جدیدی را در سر می پروراند.
اسد گفت: پس از مدتی به نظر رسید که زمانش فرا رسیده است.
ماه ژوئن گذشته وی تاکسی اش را فروخت و مقداری پول از دوستی قرض گرفت و به سوی ترکیه پرواز کرد. سپس قاچاقچی انسان را در ترکیه یافت تا او را به آلمان برساند.
او به قاچاقیان ۱۰ هزار دلار پرداخت تا او را از بلغارستان به صربستان و سپس از آنجا به مجارستان ببرند.
عزیز ادامه داد: زمانی که به آلمان رسیدم بسیار هیجان زده بودم. فکر می کردم به هدفم دست یافته ام و به مقصد نهایی که در نظر داشتم رسیده ام.
اما واقعیت پناهجویی در اروپا کاملا با آن رویا تفاوت داشت. با سپری شدن دو ماه او هنوز در پناهگاهی کوچک که برای مهاجران اختصاص داده شده بود، زندگی می کرد.
عزیز گفت: در اردوگاه احساس حقارت می کردم.
در نهایت او به آپارتمان کوچکی که با پنج مرد دیگر مشترکا در آن زندگی می کرد، منتقل شد و اجازه کار و زندگی با هزینه دولت را داشت.
عکس: ده ها هزار عراقی که بعد از درگیری ها در سوریه و عراق به اروپا گریخته اند و به دنبال پناهندگی هستند.

اسد عزیز درخواست پناهندگی کرد و ماه ها منتظر نتیجه آن ماند.
وی اظهار کرد: دیگر کسل و افسرده شده بودم.
پس از هفت ماه ماندن در آلمان، عزیز هنوز نمی دانست که به او پناهندگی می دهند یا خیر در حالی که همسر و پسر ۱۲ ساله اش در اربیل واقع در شمال عراق منتظر بودند.
او نمی توانست پولی برای آنها بفرستد. عزیز تنها ۳۰۰ یورو کمک هزینه از دولت دریافت می کرد که به ندرت کفاف زندگی خودش به تنهایی را می داد.
عزیز اعتراف کرد که درباره پناهجویی در اروپا اطلاعات کافی نداشته است.
او گفت: انتظار داشتم در آنجا مورد احترام قرار گیرم و شغلی بیابم و درآمدی برای خانواده ام داشته باشم. اما این چنین نشد.
استفاده از اتاقی کوچک با سه مرد دیگر و شرایط دشوار در آن خانه و مشکلاتی که برای تهیه غذا وجود داشت وی را مجبور به تسلیم شدن کرد و او در ماه فوریه به عراق بازگشت.
او با افتخار عکسی از خود را که متعلق به زمانی بود که در آلمان به سر می برد بر روی تلفن همراهش به من نشان داد و گفت از اینکه در وطنش است، بسیار خشنود است.
اسد عزیز در حالی که در پارکی در اربیل نشسته بود اظهار کرد: زمانی که از هواپیما پیاده شدم زمین را بوسیدم.
او تنها عراقی در آن پرواز نبوده که از آلمان باز می گشت. به نقل از عزیز، دست کم ۲۴ نفر دیگر در آن پرواز بودند.
از ماه اکتبر سال گذشته سازمان بین المللی مهاجران به پنج هزار پناهجو کمک کرده است تا به صورت داوطلبانه از اروپا به وطنشان بازگردند.
«ساندرا بلک» سخنگوی این سازمان در عراق بیان کرد: بسیاری از این افراد نان آور خانواده هستند و لازم است که خانواده هایشان را حمایت کنند.
بیش از هزاران نفر که از سازمان بین المللی مهاجران کمک گرفته اند، بسیاری خودشان داوطلبانه بازگشته اند.
عکس: دریا بدر اظهار کرد اولین کاری که به محض ورود به وطنش کرده این بود که چای عراقی نوشیده است.

آنان منتظر کمک این سازمان نماندند تا هزینه خرید بلیط بازگشت را فراهم کنند. در میان این افراد «دریا بدر» هم حضور داشته است.
ژوئن گذشته بدر تصمیم گرفته بود تا عراق را ترک کند. وی اظهار کرد که دلیل ترک وطنش وجود تروریست های داعش و شرایط بد اقتصادی بود. وی در آن زمان با دولت اقلیم کردستان کار می کرد و در کار خرید و فروش اتومبیل های کار کرده بوده است.

اما شغل دولتی هم چندان مطمئن نبود. دولت اقلیم کردستان ماه ها برای پرداخت حقوق کارمندانش با مشکل مواجه بود.
بدر که در آن زمان شاهد بود که بسیاری عراق را ترک و راهی اروپا می شدند، گفت: تا حدودی من هم به دنبال بقیه روانه شدم.
سال گذشته ۸۶ هزار عراقی وارد سواحل یونان و ایتالیا شدند.
در ترکیه دریا بدر قاچاقچیانی پیدا کرد تا او را به آلمان ببرند و بیش از یک ماه در اردوگاهی که حدود پنج هزار پناهجوی دیگر در آن بودند، سپری کرد.
وی افزود: هر روز از ساعت ۹ صبح تا یک ظهر در صف می ایستادیم تا ناهار بگیریم. مزه غذا هم افتضاح بود. از زندگی ایده آلی که مردم فکر می کردند در اروپا خواهند داشت، بسیار فاصله داشت.
نهایتا او به آپارتمانی که با چند تن دیگر به صورت اشتراکی فراهم کرده بودند، منتقل شد. به گفته او اوضاع در آنجا بدتر هم شده بود.
سخنگوی سازمان بین المللی مهاجران با اشاره به اینکه اکثر پناهجویان اطلاعات کمی درباره مقصدشان دارند، افزود: مهاجران فکر می کنند زمانی که در انتظار هستند اوضاعشان سختر از زمانی است که در شهر مستقر می شوند.
وی همچنین متذکر شد که دست کم شش ماه طول می کشد تا اجازه کار پیدا کنند.
بدر در ادامه گفت: زمانی که شغلی پیدا کردم، می بایست روزی ۳۰ کیلومتر از محل زندگیم دور می شدم. تنها راه کار با حقوق کم بود. تازه بماند که حس ناامنی و ناخوشایندی هم وجود داشت. همچنین هر هفته اعتراض علیه پناهندگان وجود داشت.
بدر زمانی که متوجه شد یکی از دوستانش مورد ضرب و شتم قرار گرفته است تصمیم گرفت به عراق بازگردد.
او هفت سال از زندگی اش را صرف پس انداز حاصل از دو شغلی که داشت کرده بود تا به آلمان برود.
او گفت: دلتنگ وطن و شهرم بودم. حال آب و هوای اینجا طعمی شیرین تر از گذشته دارد.
عکس: ای بی سی
مترجم: گلناز سادات غفاری

انتهای پیام

دیدگاه شما