عکس: کارمندی از پزشکان بدون مرز در حال راه رفتن در میان آوارهایی که در پی حملات ایالات متحده آمریکا به بیمارستانی در قندوز بر جا مانده است. لازم به ذکر است که هیچ اتهام جنایی به مسببان این حمله که منفجر به کشته شدن ۴۲ افغان در سال گذشته شد و مقامات وزارت دفاع آمریکا آن را به عنوان یک اشتباه تلقی کردند، وارد نشد.
پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، «عبدالغدیر» ۴۳ ساله در میان آوارهای بیمارستان پزشکان بدون مرز ولایت قندروز واقع در شمال افغانستان در حال راه رفتن است.
دیوارها فروریخته از دوده سیاه شدهاند و در سقف آن جا سوراخی مانند غار حفر شده است و با هر قدمی که وی بر می دارد، صدای خُرد شدن شیشه های شکسته شده ای که بر روی زمین ریخته شده اند به گوش می رسد. ناگهان به جایی اشاره می کند و می گوید: این است، قبر دخترم است.
«امینا غدیر» ۱۲ ساله، سوم اکتبر سال گذشته، شش روز پس از آنکه طالبان قندوز را تسخیر کرده بود، کشته شد.
نظامیان ایالات متحده آمریکا در تلاش برای بازپس گرفتن شهر، با استفاده از هواپیمای AC-130 به بیمارستان پزشکان بدون مرز حمله کردند که در پی آن ۴۲ تن از بیماران و کارکنان آن کشته و ده ها تن دیگر زخمی شدند. دولت ایالات متحده اعتراف کرد که این حمله که یک سال از آن می گذرد تنها یک خطا بوده است.
اوایل سال جاری مقامات نظامی ایات متحده در اتاقی در پایگاه نظامی قندوز از برخی از خانواده های قربانیان پوزش خواستند و مبلغی را برای همدردی به آنان پرداختند.
به عبدالغدیر برای مرگ دخترش شش هزار دلار و به آنانی که مجروح شده بودند سه هزار دلار پرداخت شد.
زمانی که این مبلغ را به دست الغدیر دادند، کاملا احساس درماندگی کرد. وی گفت: قاعدتا این مبلغ در مقایسه با جان دخترم هیچ ارزشی ندارد.
الغدیر برای خاکسپاری امینا مبلغی قرض کرده بود. او که خانواده بزرگی دارد که باید نیازهایشان را تامین کند اظهار کرد: چاره دیگری جز قبول کردن آن پول نداشتم.
دو روز پیش از آن حادثه گلوله ای به سر امینا اصابت کرده بود که فورا او را به بیمارستان پزشکان بدون مرز منتقل کرده بودند. پس از انجام عمل جراحی بر روی سر وی پزشکان اعلام کرده بودند که سلامت کاملش را دوباره به دست خواهد آورد و می تواند رویاهایش را که حفظ قرآن و ادامه یادگیری زبان انگلیسی در مدرسه بود را دنبال کند.
سپس موشک های آمریکایی بخشی را که امینا در آن دوره نقاهت را همانند بیماران دیگر در «آی سی یو» می گذراند مورد هدف قرار دادند. امینا در تختش سوخت.
عبدالغدیر گفت: یک مشت خاکستر نزد همسرم بردم و به او گفتم، این دخترت است. عبدالغدیر چیز دیگری از دخترش نیافته بود که با خود ببرد.
از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۵ دست کم ۲۱ هزار و ۳۲۳ شهروند افعان کشته و ۳۷ هزار و ۴۱۳ تن دیگر زخمی شده اند. در حالی که ایالات متحده آمریکا مسئول بخشی از این تلقات است و هیچ گاه به طور کامل میزان آسیب و یا پرداختی که صورت گرفته آشکار نشده است.
بر اساس اطلاعات پراکنده ای که در رابطه با این پرداخت ها بدست آمده، به مردی در هلمند ۹۷۲ دلار برای فوت همسرش و به مرد دیگری در ولایت کنر برای مرگ پسرش ۷ هزار و ۳۳۷ دلار پرداخت شده بود. بیشترین رقمی که به آن اشاره شده است ۵۰ هزار دلار بود که بابت ۱۶ غیر نظامی که در سال ۲۰۱۲ به دست سرهنگ «رابرت بیلز» کشته شده بودند، پرداخت شد.
«عنایت الله همدرد»، به عنوان نماینده خانواده قربانیان بیمارستان قندوز، گفت: ما انتظار داشتیم که آنان پنج شش ماه پس از حادثه دست کم بیایند و پوزش بخواهند اما خبری از آنان نشد.
«تورای صلاح» انبار دار بیمارستان قندوز که در این حمله جراحتی عمیق برداشته است، گفت: نمی دانم ایالات متحده در افغانستان چه کار می کند. به دولت افغانستان کمک می کند و از طرفی شهروندان افغان را می کشند. چرا این کار را می کردند؟
«ذبیح الله نیازی» که پرستار بیمارستان و تنها نان آور خانواده اش بود، در ماه ۴۰۰ دلار حقوق می گرفت.
وی در پی این حمله دست راستش به شدت زخمی شد و چشم چپش بینایی اش را کاملا از دست داد. ایالات متحده به وی دیه ای به مبلغ سه هزار دلار پرداخته است که مبلغی ناچیز برای پرستار حرفه ای هم چون او است.
وی اظهار کرد آن مبلغ را پذیرفته است زیرا معتقد بوده که به وی مبلغی مضاف بر آن پرداخت می شود. درمان ذبیح الله تا کنون شش هزار دلار برایش هزینه داشته است.
تورای صلاح که از سایر قربانیان بشاش تر و شوختر به نظر می رسد، به دوستان خود گفت: شما هیچ ارزشی ندارید. تنها سه هزار دلار می ارزید. مبلغ هر افغانی برای آمریکا تنها سه هزار دلار است. پولتان را می دهند، سپس بروید دنبال کارتان!!
عکس: نیوز ویک
مترجم: گلناز سادات غفاری