به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبی جماران،روزنامه رأی الیوم نوشت:«نادر فرجانی»اندیشمند و استاد علوم سیاسی عرب در مقاله ای در صفحه فیس بوک خود نوشت:تلاش برای نجات اریکه سلطنتی آل سعود و حکومت نظامیان در مصر با اعلام مصر به عنوان یک ایالت تابع مملکت وهابی بی تردید شکست خواهد خود.
وی در این مقاله تاکید کرد که مملکت آل سعود بدترین دوران خود را از زمان تاسیس اش در اوایل دهه هشتاد قرن گذشته پشت سر می گذارد.
فرجانی در این مقاله نوشت:جانشین ولیعهد و حاکم فعلی عربستان از اکنون بر خلاف اصول دنبال شده توسط خاندان حاکم،تبدیل به فردی ماجراجو و خشونت طلب شده است و جایگاه و چهره بین المللی عربستان به دلیل دست داشتن در دو جنگ سوریه و یمن به پایین ترین حد خود در منطقه عربی و جهان رسیده است.عربستان به دنبال ویران کردن کشور نخست یعنی سوریه بوده است آن هم پس از ان که در سرزمین اش سازمان های تروریستی را کاشت که بلافاصله این سازمان ها گروه وحشی«داعش»را تولید مثل کردند.
این اندیشمند عرب در ادامه مقاله خود نوشت:عربستان با دخالتش در سوریه تا جایی پیش رفت که نزدیک بود جنگ در اراضی سوریه عزیز را به آستانه آغاز جنگ جهانی تبدیل کند و در جنگ دومش و تجاوزش به یمن هر روز جنایت های شنیعی را مرتکب می شود و از درخواست و دریافت کمک و حمایت آمریکا و اسرائیل نیز ابایی ندارد.
فرجانی در این مقاله نوشت:خطرناک تر آن که عربستان سیاست کورکورانه ای را در بازار نفت دنبال کرد و گمان کرد که این سیاست سیاست های تجاوزکارانه اش در منطقه را با ضرر رساندن به ایران و روسیه و خدمت به طرح های صهیونیستی مورد حمایت آمریکا،مورد حمایت قرار می دهد و در آستانه آن قرار گرفت که مرغی که برایش همیشه طلا می گذارد را سر ببرد.بهای هر بشکه نفت به کمتر از چهل دلار کاهش پیدا کرد و عربستان از کشوری که دارای مازاد زیاد در بودجه اش بود به کشوری دارای کسری زیاد در بودجه دولتی اش تبدیل شد.مملکت وهابی همچنین به دامن زدن و شعله ور کردن جنگ طایفه ای میان مسلمانان به بهانه دفاع از اهل سنت در برابر شیعیان ادامه داد.
فرجانی ادامه داد:در سایه از دست رفتن و سقوط جایگاه بین المللی عربستان طبیعی بود که مملکت وهابی تلاش کند که برای خود منجی پیدا کند و در منطقه عربی کشوری و منجی ای بهتر از مصر پیدا نکرده است.
وی در این مقاله نوشت: اتفاقا حکومت نظامیان در مصر که عربستان و دنباله روهایش در حاشیه خلیج فارس با پول هایشان در اواسط سال 2013 روی کار آوردند،همچنان بر مصر با قهر و خشونت و به فقر کشیدن مردم حکومت می کند اما از وخامت شدید اوضاع اقتصادی به دلیل سیاست های کورکورانه و ویرانگر فعالیت های اقتصادی تولیدی اش رنج می برد و بر مصری ها به دلیل حماقت دولت شان بدهی های داحلی و خارج تلنبار شد و ارزش پول ملی سقوط کرد و اکنون گرانی بیداد می کند و فقر و بیکاری نیز به شدت افزایش یافته است.بالطبع در چنین احوالی هوس و شهوت حاکمان مصر برای بیشتر کردن ثروت شخصی حتی به قیمت فقیر کردن ملت نیک و برخی از مردم این کشور که دست شان به دهان شان می رسد،بیشتر شده است.
فرجانی در ادامه نوشت:هر کسی آن چه که حاکمیت نظامی موفقیت ها و دستاوردهای سفر پادشاه عربستان می داند را پیگیری کرده باشد برایش روشن می شود که «کمک»سعودی ها، هبه بزرگ به مسئولان حکومت نظامی در مصر نیست همانطور که در زمان اجیر کردن شان برای کودتا علیه دولت مدنی منتخب که پس از انقلاف مردمی بزرگ روی کار آمده، به آنها هبه کردند و نیز کمک مالی غیرمشروط نیست بلکه نزدیک به مشارکت است اگر نگوییم اشراف و سلطه سعودی ها بر چندین عرصه و فضای فعالیت اقتصادی خصوصی و دولتی و جامعه است بدون آن که جزئیات هر چند جزئیات اصلی اعلام شود؛تعدد توافقنامه ها و تفاهم های امضا شده میان طرفین یعنی حکومت های سعودی و مصری دلالت بر این امر دارد این توافقنامه ها و تفاهم ها باعث شود که توان مالی نخست یعنی عربستان قدرت تحکم بر مصر را پیدا کند.
فرجانی در مقاله اش چشم پوشی حکومت نظامی مصر از دو جزیره مصری«صنافیر»و «تیران»در دریای سرخ و دادن آنها به عربستان را نقض آشکار قانون اساسی و همه معانی میهن پرستی دانست که حاکمان نظامی مدعی آن هستند.این حاکمان به قیمتی ارزان که یک سنار آن به ملت نمی رسد این دو جزیره را به سعودی ها فروختند.
این اندیشمند عرب در ادامه نوشت:به طور مثال تفاهم میان دو طرف در زمینه«فرهنگی» را و هدفش که تحت فشار پول منجر به گسترش رویکردهای«فرهنگی» عقب مانده عربستان در مصر می شود را دست کم نگیرید؛امری که حاکمان نظامی از قبل به خوبی برای آن زمینه سازی کردند.به طور مثال در واقعه پوشاندن تندیس«ابراهیم پاشا» شکست دهنده بزرگ وهابیت تا مبادا چشم پادشاه سعودی به آن بخورد، دقت کنید.وای بر فرهیختگان مصر اگر این رویکرد بتواند در دوران وزیر فرهنگی قدرت بگیرد که پیش از این به عنوان «ترقی خواه»خوانده می شد.
فرجانی در ادامه نوشت:خطرناک ترین مساله پیوستن دار الفتوای مصر از طریق تفاهم های انفرادی به حاکمیت دار الفتوای سعودی بدنام،تندرو،خشن در گفتار و تنگ نظر تحت عنوان«کنترل فتواها»است.
فرجانی نوشت:تاثیرات اجتماعی ویرانگری که در پی هجوم تعداد زیادی از سعودی از طریق پل زمینی که قرار است ساخته شود به مصر برای فساد در این کشور را فراموش نکنید و فساد سعودی ها در بحرین در این زمینه خود بهترین درس عبرت است.
نادر الفرجانی در پایان نوشت:هنگامی که تاریح این مرحله در تاریخ مصر و منطقه عربی با امانت نوشته شود از جمله بدترین لکه های ننگ حاکمیت نظامیان توسط ژنرال های «کمپ دیوید»ثبت می شود که هرگز برای سرزمین کنانه نجنگیده اند.دو لکه ننگ برای آنها این است:بر خلاف باور و عقیده جنگی نیروهای مسلح نزد ملت مصر درباره جنگ با رژیم نژادپرست اسرائیل،دولت مصر اکنون تبدیل به حامی این رژیم تحت تاثیر مخرب کمک نظامی ایالات متحده شده است.دوم:پایان نزاع تاریخی میان دو قطب ترقی خواه و عقب مانده در منطقه عربی یعنی مملکت وهابی و مصر به نفع اولی با تن دادن دومی به آن برای کمک به عقب ماندگی و پس رفتگی در همه منطقه عربی.و تصادفی نیست که این دو لکه ننگ در دوران حاکمیت کنونی با انتقال ارتباط سعودی ها با اسرائیل از وضعیت سری و مخفیانه به علنی و آشکار شدن همزمان شود.