سفر احتمالی رئیس جمهور آمریکا به ریاض برای شرکت در نشست سران شورای کشورهای حاشیه خلیج فارس در صورت ادامه حملات رسانه ای به وی توسط رسانه های سعودی بعید نیست لغو شود و چه بسا هدف از این حملات رسانه ای علیه وی رساندن این پیام است که وی میهمان نامطلوب در ریاض یا دیگر پایتخت های کشورهای حاشیه خلیج فارس است.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران،روزنامه رأی الیوم در سرمقاله خود به تنش در روابط عربستان و آمریکا در آستانه سفر اوباما به ریاض پرداخت و نوشت:روزنامه ها و دستگاه های اطلاع رسانی عربستان در همه اشکالش پر از حمله به «باراک اوباما» رئیس جمهوری آمریکا از زمان مصاحبه جسوارنه و طولانی اش با مجله «آتلانتیک» آمریکا،شده است؛ مصاحبه ای که در آن عربستان سعودی را به انتشار افکار وهابی در کشورهای میانه رو مانند اندونزی کرد که در نهایت منجر به نشر تروریسم و جنگ های طایفه ای در یمن،عراق و سوریه می شود.
سعودی ها و به طور خاص حاکمان آنها احساس می کنند که ایالات متحده آمریکا آنها را تنها گذاشته و از پشت به آنها خنجر زده است آن هم و پس از گذشت بیش از 80 سال ائتلاف استراتژیک که طی این مدت دو طرف در جنگ علیه کمونیسم شرکت کردند و عربستان خدمات بی بدیلی به واشنگتن با حمایت از مجاهدان در افغانستان ارائه کرد و نقش مهمی داخل سازمان کشورهای صادر کننده نفت(اوپک)به منظور پایین ماندن بهای نفت به منظور حمایت از اقتصاد کشورهای غربی بازی کرد.اما عربستان سعودی در مقابل،به دخالت نظامی آمریکا به منظور اخراج نیروهای ارتش عراق از کویت در جنگ سال 1991 دست یافت و نیز حمایت از صدام رئیس جمهور معدوم عراق در جنگ علیه انقلاب اسلامی ایران را به دست آورد که هشت سال ادامه یافت و (به باور نویسنده سرمقاله) از انتقال این انقلاب به ساحل غربی خلیج فارس و امارت هایش جلوگیری کرد.
چیزی که سعودی ها از آن زیاد می ترسند این است که «انتقادهای»اوباما از آنها و دعوت شان به ورود به مشارکت با ایران در منطقه و رسیدن به صلح سرد با این کشور و نیز متهم کردن عربستان به حمایت و انتشار تروریسم،مقدمه سیاست آینده آمریکاست که دولت های بعدی نیز آن را در پیش خواهند گرفت؛ امری که باعث می شود پشت عربستان سعودی به لحاظ سیاسی و نظامی در برابر دشمن ایرانی اش خالی شود و این امر نظام حاکم بر عربستان را به شدت مورد تهدید قرار دهد.
پیام اوباما در این مصاحبه کاملا روشن بود و می گوید که به خواسته های عربستان سعودی برای ورود به جنگ های طایفه ای در منطقه علیه ایران یا غیر ایران کشیده نمی شود،جنگ هایی که در اساس عربستانی است.امری که باعث شد شاهزاده«ترکی الفیصل»رئیس سابق سازمان اطلاعات عربستان مقاله ای بنویسد و به طور بی سابقه ای رئیس جمهوری آمریکا را مورد «سرزنش»قرار دهد.الفیصل در ابتدای مقاله خود نوشت:«ما کسانی نیستیم که برای رسیدن به اهداف شان روی شانه های دیگران سوار می شوند».وی در این مقاله خدمات مالی و اطلاعاتی که کشورش به ایالات متحده آمریکا ارائه کرده را شمارش کرد اما آن چه شاهزاده الفیصل و نویسندگان سعودی که علیه اوباما آتش گشوده اند، نمی فهمند این است که سیاست آمریکا محکوم به منافع است و بر اساس نیازها خود را سازگار می کند و نه بر اساس معیارهای عاطفی و اخلاقی.
نمی دانیم که اوباما پس از سخنانی که در مذاکرات یاد شده گفت چگونه در 21 آوریل آینده که قرار است در نشست سران شورای همکاری کشورهای حاشیه خلیج فارس در ریاض برگزار می شود، رو در رو می شود و به آنها چه می گوید ولی بعید نیست که اگر این حملات رسانه ای ادامه پیدا کند بعید نیست که اوباما سفرش را از بیخ و بن لغو کند و چه بسا هدف از این حملات رسانه ای علیه وی رساندن این پیام است که وی میهمان نامطلوب در ریاض یا دیگر پایتخت های کشورهای حاشیه خلیج فارس است.
خطرناک ترین چیزی که در سخنان اوباما وجود دارد اتهامش علیه عربستان به انتشار تروریسم و افراطگرایی است و این اتهام چه بسا حکومت عربستان را در معرض شکایت ها و غرامت هایی قرار می دهد که به میلیون دلارها خواهد رسید، همانطور که «معمر قذافی»رهبر سابق لیبی و دولتش در مساله«لاکربی»مجبور به پرداخت غرامت این چنینی شدند،با این تفاوت بزرگ که حوادث یازدهم سپتامبر در سال 2001 که 15 سعودی از 19 عامل این حملات شرکت داشتند سه هزار آمریکایی و نه 300 نفر همانطور که در حادثه لاکربی رخ داد،کشته شدند، همچنین خسارت های مادی و اقتصادی زیادی به بار آورد.
ما در این جا در این روزنامه «رأی الیوم»این تغییر در موضع آمریکا علیه هم پیمان سعودی اش غافلگیر نشدیم.تاریخ آمریکا در خاورمیانه و جهان پر از نمونه هایی درباره تغییر موضعش درباره دوستان و هم پیمانانش و خالی کردن پشت آنها در یک چشم به هم زدن است برای مثال می توان به «حسنی مبارک»رئیس جمهوری مصر،«مارکوس»رئیس جمهوری فیلیپین و «نورییگا» در پاناما اشاره کرد؛در این زمینه فهرست طولانی است.