نیروهای روسیه که از سوریه خارج شدند همان نیروهایی بودند که اخبرا برای مقابله با ترکیه به سوریه اعزام شدند.یعنی این نیروها،زیادی بودند و می توان هر وقت که لازم باشد از آنها بی نیاز شد.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران،روزنامه السفیر در گزارشی به خروج نیروهای روسیه از سوریه پرداخت و نوشت:بمب «ولادیمیر پوتین»رئیس جمهوری روسیه موفق شد.دقیقا به هدف خورد.تبدیل به رخداد نخست در جهان شد.همه جنگ ها و درگیرها را تحت الشعاع خود قرار داد.به شدت مورد استقبال دشمنانش و دشمنان نظام حاکم بر سوریه و ایران قرار گرفت.کافی است به حجم هیاهو و تعداد اظهارات و تضارب مقاله ها و سرعت تحرک دیپلماتیک نگاهی بیندازید تا بفهمید هدف از آن چه بود.
اعلام عقب نشینی نیروهای روسیه از سوریه توسط رئیس جمهوری روسیه مانند آتش در خرمن بود.مذاکرات ژنو را از فروپاشی نجات داد.باعث گشایش های دیگری شد.همه را در برابر مسئولیت های تاریخی شان قرار داد.به همتای آمریکایی اش «باراک اوباما»رئیس جمهوری آمریکا کمک کرد تا گامی در دفاع از راه حل سیاسی بر اساس رنگ و بوی روسی بردارد.همچنین به اوباما کمک کرد تا جای ممکن بر همپیمانانش فشار بیاورد.معارضان و عربستان سعودی پیش قراول کسانی شدند که از موضع روسیه استقبال کردند و ابراز امیدواری کردند که این اقدام منجر به تشکیل دولت انتقالی با اختیارات کامل شود.بی تردید این اقدام به تشکیل دولت انتقالی منتهی می شود اما اختیارات مساله دیگری است.
واقعیت امر این است که پوتین چیزی را در زمینه حضور روسیه در سوریه تغییر نداد،چرا؟
نخست:نیروهای روسیه که از سوریه خارج شدند همان نیروهایی بودند که اخبرا برای مقابله با ترکیه به سوریه اعزام شدند.یعنی این نیروها،زیادی بودند و می توان هر وقت که لازم باشد از آنها بی نیاز شد.(دیدار «احمد داوود اوغلو»نخست وزیر ترکیه از تهران آغاز تحول در موضع ترکیه بود،بنابراین این خطر در حال حاضر از بین رفت).
دوم:در حال حاضر به موشک های دور برد یا بمب افکن های استراتژیک که در زمان وجود خطر ترکیه و ناتو به سوریه فرستاده شدند، نیازی نیست.
سوم:نیروی ضربتی روسیه چه هوایی و چه موشکی که بخش مهمی از پایگاه های «طرطوس»و «حمیمیم»به شمار می رود از جای خود تکان نخورده است.این نیرو ستون استراتژی نظامی روسیه در منطقه خاورمیانه و سنگر حضور سیاسی روسیه و قلعه آن به شمار می رود.آیا دیوانه یا ساده لوحی هست که باور داشته باشد این نیرو از سوریه خارج شود؟
چهارم:پوتین این را روز گذشته رک گفت:«روسیا قادر است در صورت ضرورت نیروهای خود در سوریه را طی فقط چند ساعت افزایش دهد.»
پنجم:در مقابل آن چه روسیه از سوریه خارج کرد،بالگردهای جنگی پیشرفته از نوع«می 28 ان»و«کا52»به سوریه رسیدند و آمادگی برای جنگ با تروریسم و کمک به ارتش سوریه و هم پیمانانش هر وقت نیاز باشد، ادامه دارد.
ششم:نیروهای روسیه برای مقابله با هر گونه تعدی نظامی به سوریه یا هر گونه تحرک ناتو یا ترکیه یا دیگر کشورها در حالت آماده باش باقی می مانند.رئیس جمهوری روسیه پایبندی به قوانین بین المللی را تکرار کرد(در حالی که در ذهنش دروغ ناتو در لیبی و یوگسلاوی سابق است)و گفت:« هیچ کس حق ندارد حریم هوایی کشور دارای حاکمیت مانند سوریه را نقض کرده یا در این کشور دخالت نظامی کند.»وی به این مساله اشاره کرد که برای جلوگیری از هر گونه دخالت یا نقض حریم هوایی سوریه از موشک های روسی استفاده می شود.
اگر به این سخنان و تحولات،زمینه چینی گسترده نظامی ارتش سوریه و حزب الله لبنان برای کامل کردن جنگ علیه تروریسم و آمادگی برای بازپس گیری مناطق جدید(مثلا تدمر)در آینده نزدیک را اضافه کنیم،این یعنی مسکو که مشاوران نظامی اش را در خدمت ارتش سوریه و هم پیمانانش برای مدتی نه چندان کوتاه ابقا می کند،به این ارتش و هم پیمانانش در به دست آوردن موفقیت های نظامی مدنظر روی زمین، بیشتر اطمینان پیدا کرده است.
سخنان رئیس جمهوری روسیه در این زمینه روشن بود.پوتین در این زمینه گفت:«نیروهای سوریه مراکز استراتژیک را بازپس گرفته و به پاک سازی آنها از تروریسم ادامه می دهند.»اشاره های مثبت درباره «بشار اسد»رئیس جمهوری سوریه را تکرار کرد و گفت که وی«مشتاق صلح است»(شاید وی دریافت که بمبش هواداران اسد را با سرخوردگی مورد اصابت قرار داد بنابراین خواست جهت نما را درست کند)
آیا شرکای روسیه آسوده خاطرند؟
بله،برخی از مسئولان در سوریه و مقاومت به سرعت و بدون تردید واکنش نشان دادند.برخی از آنها تقریبا این را گفتند که در عمل در تصمیم روسیه شریک بودند.آنها تاکید می کنند که «تفاهم میان روسیه و سوریه و ایران بسیار بیشتر از آنی است که بسیاری باور دارند و این اقدام با هماهنگی کامل آنها صورت گرفته است و خلق الساعه نیست بلکه ثمره بررسی های زیادی بود که چندین روز ادامه داشت.»
برای چهارمین روز متوالی از زمان پرتاب بمب پوتین،مسئولان در دمشق و مقاومت تلاش می کنند که هیاهو و نگرانی کسانی که تصمیم عقب نشینی نیروهای روسیه آنها را نگران کرد را کاهش دهند.آنها تاکید می کنند که هدف از آن در تنگنا قرار دادن دشمنان و نه شرکا و هم پیمانان است.آنها تشریح می کنند که پوتین برای راه حل سیاسی تعجیل دارد نه فقط به دلیل هزینه های نظامی(که بر اساس سخنان پوتین کمتر از نیم میلیارد دلار است)بلکه این کارش برای هل دادن مذاکرات برای راه حل سیاسی به جلو،پیش از پایان دوران ریاست جمهوری باراک اوباماست.
یکی از مسئولان تا جایی پیش رفت که گفت:«روابط استراتژیک میان روسیه و ایران و سوریه قوی تر از گذشته است و خود پوتین چندین بار شگفتی و رضایتش را از دقت و عمل مبارزان حزب الله و ایران ابراز کرد.»
از لندن یکی از افراد آگاه به موضع اروپا تماس گرفته و می گوید:«پوتین به خوبی می داند که ماه های آینده ماه های آسانی نیست و به خوبی می داند که لابی ای که برای اعمال تحریم علیه کشورش به دلیل اوکراین فشار زیادی می آورد،آرام ننشسته و نمی نشیند.پوتین یقین دارد که غرب وی را پیش از برگزاری انتخابات ریاست جمهوری آینده روسیه ضعیف می خواهد به همین دلیل هرگز از جبهه سوریه و شرکایش در این جبهه دست نمی کشد.تمام چیزی که وی اکنون می خواهد به دست آوردن امتیازها و دستاوردهای سیاسی به مصلحت خودش و به مصلحت این شرکایش آن هم در زمان ضعف آمریکاست.در چنین احوالی برد با اوست اگر چه در همه احوال چیزی را از دست نمی دهد.»
دیگران از این توافق بین المللی و منطقه ای چه سودی می برند؟
حداکثر چیزی که می توانند به دست آورند پایان دوران اوباما با فضای سیاسی مثبت در سوریه است و شرکت دادن برخی از کشورهای عربی در چارچوب ائتلاف بین المللی برای ضربه زدن به گروه تروریستی «داعش»است و تسهیل خروج عربستان سعودی از باتلاق یمن با راه حلی سیاسی که آبرویش را حفظ کند و نیز گسترش مشارکت سیاسی در سوریه به طیف های معارض بدون وقوع تحول بزرک در نظام یا کناره گیری اسد رئیس جمهوری سوریه.این را هواداران پوتین می گویند.
مسئولان در سوریه و محور مقاومت نیز این چنین می گویند و اطلاعاتی که از مسکو می رسد نیز حکایت از این دارد.
آیا آن چه می گویند درست است یا می خواهند از شدت شوک وارد آمده که بمب روسیه به وجود آورد کم کنند؟چه بسا چیزی از هر دو مورد در آن باشد،ترکش های بمب همچنان در حال انفجار هستند و تحلیلها در تناقض است و اطلاعات متضاد و تصویر کامل نشده است و هر طرفی می خواهد مساله را به عنوان پیروزی برای خود به تصویر بکشد.تنها مساله اساسی تا کنون است این است که روسیه تغییرات نظامی بزرگی در میدان سوریه انجام نداده است...و در توافق های بین المللی پیروزی یا شکست به طور کامل وجود ندارد.پوتین و اوباما این را به خوبی می دانند و می فهمند حال آیا دیگران هم این را می فهمند و می دانند.