جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

عکس روز/ روایت تکان دهنده پزشک هندی از یمن

مقاومت مردم اینجا را واقعا تحسین می کنم. رابعه یکی از نظافتچی های بیمارستان با لبخندی همیشگی به زندگی روزمره اش ادامه می دهد. حتی ثانیه ای هم به ذهنتان خطور نمی کند که زنی است که سه پسرش را در جنگ از دست داده است. چهره زیبای پسرانش بر روی تابلوها مانند بسیاری از شهدا در خیابان ها نقش بسته اند.

کد خبر: ۱۲۴۹۲۳
عکس روز/ روایت تکان دهنده پزشک هندی از یمن

عکس: پسر یمنی کف دست رنگ شده خود را به نشانه اعتراض به عملیات نظامی عربستان در پرچم ملی یمن قرار می دهد. 9 مارس 2016.

پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، علاوه بر قربانیان که به ضربت گلوله و بمباران مجروح و کشته می شوند، بحران بهداشتی از سوء تغذیه گرفته تا سکته مغزی در یمن گسترش یافته است. من این کشور را با قلبی مملو از درد و غم ترک می کنم.
تقریبا نیمه های یکی از شب ها سرد ژانویه در یمن است. صدای موتور ژنراتور بیمارستان در پشت پنجره ام فضا را در بر گرفته و صدای تیراندازی و بمبباران با آن ادغام شده است. البته من در طی سه ماهی که ایجا هستم، کاملا به آن عادت کرده ام.
تلفنم زنگ می خورد. دکتر از من می خواهد که به بخش بازگردم چون چند مجروح به اورژانس بیمارستان آورده بودند.
قلبم دیگر مانند قبل به صورت منظم نمی تپد. هیچ گاه جراحات ناشی از اصابت گلوله را در وطنم هند ندیده بودم اما الان هر روز این قبیل جراحات را به عنوان مسئله ای عادی و روزانه می بینم. خیلی چیزاها در اینجا یعنی یمن آموخته ام. امشب از هر شب دیگری شلوغ تر است.
یکی از مجروحین کاسه چشم چپش بر اثر اصابت گلوله در آمده البته هنوز هم صحبت کردن درباره اش سخت است. درست مانند صحنه ای از یک فیلم جنگی است. دیگری به سرش شلیک شده و شخص سوم چندین گلوله به شکمش اصابت کرده است. تیم پزشکی ما موفق به حفظ آرامش خود شده است. کارکنان بیمارستان دیگر به اینکه خط مقدم پیش رویشان قرار گیرد عادت کرده اند.
مقاومت مردم اینجا را واقعا تحسین می کنم. رابعه یکی از نظافتچی های بیمارستان با لبخندی همیشگی به زندگی روزمره اش ادامه می دهد. حتی ثانیه ای هم به ذهنتان خطور نمی کند که زنی است که سه پسرش را در جنگ از دست داده است. چهره زیبای پسرانش بر روی تابلوها مانند بسیاری از شهدا در خیابان ها نقش بسته اند.
درمان های پزشکی تنها راهکار برای رویارویی با جراحت های جنگی نیستند. یمن با بحران بهداشتی دست و پنجه نرم می کند. سوء تغذیه و کمبود واکسن های پیشگیری از یک طرف و از طرفی دیگر بیماری های مزمن و سکته های مغزی. مسئله بهداشت روانی کاملا نادیده گرفته می شود. با توجه به جنگ و تورم کنترل نشده دسترسی به مراقبت های بهداشتی برای بخش عظیمی از مردم یمن غیر قابل دسترس است.
کمبود شدید سوخت، مواد غذایی، برق و آب در این کشور وجود دارد.
بارها پیش می آید که قوانین بین المللی بشر دوستانه تنها تبدیل به یک عبارت بی معنی می شود. حملات هوایی بی رویه به بیمارستان های غیر نظامیان - که البته برچسب خسارت های غیر عمدی به آنها زده می شود ـ لایه ای اضافه به پیچیدگی های این کشور می افزاید.
بعضی وقت ها این سوال برایمان مطرح می شود که واقعا ما در یمن چه کار می کنیم؟ آیا ارزشش را دارد که زندگیمان را تا این حد به خطر بیاندازیم؟ این ها سوالاتی هستند که پاسخشان از همان اول مشخص است. اینها سوالاتی هستند که با وجود آنکه می دانیم نیازهای بشریت تا چه اندازه است نباید هیچ گاه از خودمان بپرسیم.
پزشکان حاضر در جنگ با مواقع درماندگی بسیاری مواجه می شوند. همیشه می دانیم که هر لحظه سیلی از بیماران روانه بیمارستانمان می شود. این هم یکی از جنگ هایی است که تاثیراتش بر روی درماندگان و معصومان بیشتر از سایرین است.
البته پیروزی ها و لحظات خوش اندکی هم مانند غذا خوردن با سایرین و یا شوخی کردن با کارکنان یمنی و تلاش برای یادگیری زبان عربی و یا حتی بعضی وقت ها بحث کردن در مورد یک فیلم بالیوودی نیز وجود دارد.
هیچ گاه دختر کوچکی را که سینه اش عفونت کرده بود و مادرش هر کاری برای او انجام می داد تا نمیرد را فراموش نمی کنم. تنها تلاشمان این بود که مادر را آرام کنیم تا به مداوای کودک ادامه دهیم. یک هفته بعد مادر با لبانی خندان در حالی که کودکش را در آغوش داشت بیمارستان را ترک کرد.
می دانم که الان یمن را با قلبی مملو از درد و غم ترک می کنم. این دوره چالشی ترین دوره زندگی ام بود. تنها آرزو و دعایم پایان یافتن این جنگ است.
عکس: آژانس عکس اروپا
مترجم: گلناز سادات غفاری

انتهای پیام

دیدگاه شما