جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

عکس روز/ ما هم حق زندگی داریم

صدا دائمی چکش ها و ذرات شیمیایی که در هوا پخش بوده است و به گلویشان رخنه کرده و دودو زدن چشم هایشان، تمرکز کردن را برای این کودکان دشوار کرده است.

کد خبر: ۱۲۴۲۰۸
عکس روز/ ما هم حق زندگی داریم

عکس: کودکان بنگلادشی در حال کار در کارخانه آلومینیوم سازی.

پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، یک سازمان غیر دولتی در شهر داکا بنگلادش در رابطه با چالش ۴.۷ میلیون کارگر کودک در محل های خطرناک فعالیت می کند.
فضای کوچکی مانند کلاس درس برپا شده است. بر روی دیوار تصاویر آموزشی و جدول حروف الفبا و هم چنین نقشه بنگلادش آویخته شده است.
اما صدا دائمی چکش‌ها و ذرات شیمیایی که در هوا پخش بوده است و به گلویشان رخنه کرده و دودو زدن چشم هایشان، تمرکز کردن را برای این کودکان دشوار کرده است. با این حال کودکان حاضر در این کلاس سه متر مربعی خوش شانس هستند. آنان از کار در کارخانه ها نجات یافته اند.
حدود ۱۴ سال است این سازمان غیر دولتی توسط صندوق جهانی برای کودکان برپا شده است و به کار در مناطق فقیر نشین داکا و تلاش برای روانه کردن کودکان کار به کلاس های درس می پردازد.
این سازمان تمرکز خود را بر کودکانی گذاشته است که در شرایط خطرناک مانند کارخانه های پلاستیک سازی، آلومنینیوم و دباغ خانه ها کار می کنند.
این کلاس درس یکی از ۲۳ کلاس درسی است که سازمان غیر دولتی «سوهای» در سراسر پایتخت راه اندازی کرده است.
این مرکز کودکان را برای دوره ‌ابتدایی با برگزاری کلاس های کمک آموزشی آماده می سازد. این کودکان در این مرکز می توانند با هم سن های خود تکالیفشان را انجام دهند.
«آلامین» ۱۰ ساله پیش تر در یک کارخانه پلاستیک سازی کار می کرده است و اکنون در یکی از این کلاس ها حاضر می شود. پدر وی یک فروشنده خیابانی و مادرش نیز یک کارگر نیمه وقت کارخانه است. تمامی اعضای این خانواده از اینکه حالا او به مدرسه می رود و از فضای کار خطرناک به دور است، خوشحال هستند. پدر او «رابی» می خواهد که پسرش گذشته اش در کارخانه را فراموش کند.

عکس: یکی از مراکز آموزشی سازمان غیر دولتی سوهای در داکا پایتخت بنگلادش.

«محمد عبدالله ال مامون» مدیر برنامه ریزی سوهای اظهار کرد: مراکز توسعه شهری در نظر ‌دارند محیط آموزشی دوستانه ای را در جوامع مختلف برای ارتقای فرهنگ کودکان ایجاد کنند.
همچنین این سازمان نیز کلاس هایی برای والدین کودکان کار برای تشویق کودکان و هم چنین آموزش مهارت هایی به آنان برای افزایش درآمد خانواده برپا می کند.
ال مامون بیان کرد: آوردن کودکان کار به سوی آموزش رسمی به واقع چالش بزرگ و دشواری است. شرایط فیزیکی، جسمی و روحی آنان مانند سایر کودکان نیست. زمانی که آنان کار را ترک می کنند برایشان دشوار است رابطه دوستی برقرار کنند و یا به مدرسه گرایش پیدا کنند. حتی مطمئن شدن از اینکه در مدرسه باقی بمانند خود چالش بزرگی است. میزان ترک تحصیل در این کودکان بسیار بالا است. به همین منظور آنان حساس تر هستند و نیاز به مراقبت و توجه ‌بیشتری دارند.
«زورنا اکتر سومایا» هفت ساله دو برادر بزرگتر دارد که هر دوی آنان کار می کنند. یکی از آنان در رستوران و دیگری در کلوپ محله مشغول به کار است. اما پس از آشنایی با مراکز سوهای حال این دختر هفت ساله به مدرسه ابتدایی می رود. آنان در منطقه زاغه نشین زندگی می کنند و خانواده او نیازمند درآمد پسرانش است. پدر آنان یک باربر است و مادرشان نیز کار خانگی می کند اما آنان علاقه بسیاری به مدرسه رفتن دخترشان دارند.
سال گذشته سوهای به ۱۵۴۰ کودک کمک کرد تا کار خطرناک را رها کنند و ۲۱۲۵ کودک آسیب پذیر را روانه مدرسه کرد.
حدود۷۸۰ کودک آماده می شوند تا سال دیگر وارد مدرسه شوند. این مرکز تلاش می کند که ۶۳۵ کودک دیگر را با حقوقشان که تحت قانون حمایت از کودکان کار بنگلادش در سال ۲۰۱۰ مصوب شده است، آشنا کند.
ال مامون افزود: زمانی که کودکی در پنج سالگی وارد مدرسه نمی شود و سنش می گذرد آوردنش به مدرسه بسیار دشوار است. کودکان زمانشان را بدون هیچ آموزشی از دست می دهند و تنها منتظر می شوند تا درگیر کار در محیط های خطرناک شوند. ما در تلاش هستیم تا این جریان کودکان کار را خاتمه دهیم.
عکس: گاردین
مترجم: گلناز سادات غفاری

انتهای پیام

دیدگاه شما