عکس: پسر دو ساله مهاجر همراه با خانواده پرجمعیت خود، در حال بازی کردن با تلفن همراه در یک چادر.
پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، در حالی که کشورهای بسیاری درهایشان را بر روی پناهجویان بسته اند، کانون بحران پناهندگان در اروپا معطوف به «گوجلیا» شهری کوچک در مرز مقدونیه شده است.
خبرها حاکی از آن است که پناهجویانی که در دو سوی مرز مقدونیه با یونان قرار دارند، با قوانین مهاجرتی که روز به روز تغییر می کند، دست و پنجه نرم می کنند.
مقدونیه به کشورهای کرواسی و اسلوونی برای ایجاد فیلتری سخت مانند دیگر کشورهای حوزه بالکان و اروپا پیوسته است.
مقدونیه، کشوری که تنها دو میلیون نفر جمعیت دارد و سرانه تولید نا خالص داخلی آن یک چهارم یونان است، به دلیل موقعیت جغرافیایی خود متحمل فشارهای بسیار بین الملل است.
در سمت دیگر این مرز یعنی یونان، تخمین زده می شود که ده هزار پناهجو در مکان های موقت زندگی می کنند.
به دنبال توافق زاگرب که به رهبری اتریش میان شماری از کشورهای بالکان و اروپا شرقی در ماه گذشته صورت گرفت، مقدونیه ۱۱۷ عراقی بدون مدرک را پس از آنکه ۱۱ روز را در سرزمینی میان این دو کشور که هیچ کس در آن زندگی نمی کند، به یونان باز گرداند.
توافق زاگرب تنها اجازه ورود به پناهجویانی که مدارک کامل دارند و سوری و عراقی هستند را می دهد.
پناهجویان افغان که یک چهارم پناهندگان به یونان رسیده را تشکیل می دهند پشت مرز مقدونیه از زمانی که این توافق صورت گرفته محبوس شده اند.
یک مقام ارشد سازمان دیده بان حقوق بشر که به شرط فاش نشدن هویتش صحبت کرد، گفت: این محدودیت ها صرفا برای کاهش درخواست های پناهندگی طراحی نشده است.
وی افزود: افغانهایی آمده اند که اکثرا مرد و بدون همراه هستند و بسیاری از آنها سواد ندارند. این موضوع خود چالشی مهم است. این بدان معناست که تامین نیازهای آنها پر هزینه تر است و نظام بخشیدن آنها بسیار دشوار تر است. قاعدتا این ملاحظات توسط مقامات اروپا نیز مطرح شده اند.
«تارا کالاپوتی» مدد کار یک گروه محلی در «گوجلیا» بیان کرد که تنش های قومی از زمانی که توافق زاگرب صورت گرفته، شدت یافته است.
وی گفت: عراقی ها و سوری ها همدیگر را به عنوان خواهر و برادر می دانند. زمانی که افغان ها اینجا بودند هر روز دعوا صورت می گرفت.
محمد ۲۳ ساله که از اقلیت هزاره افغانستان است و به همراه سه تن از دوستانش از ایران به ترکیه رفته و با قایق به یونان سفر کرده است، گفت: مردم اینجا انسان های خوبی هستند ولی دعوایی صورت می گیرد. اکثر مردم به خاطر جنگ مشکلات ذهنی دارند.
به احمد ۲۵ ساله از کراچی پاکستان در مرز مقدونیه گفته شده است، از کشوری که خطر متوجه آن است، نمی آید و این موضوع وی را بسیار خشمگین کرده است.
او گفت: کشورم جای خطرناکی است. پاکستان از نظر حملات تروریستی در جایگاه چهارم قرار دارد. از آنها خواهش می کنیم مرز را به روی ما باز کنند.
یکی از مقاماتی مرزی اظهار کرد: کشور آنان جنگ زده نیست.
قرار است ترکیه به خاطر پذیرش سه سال پناهجویان سوری و متوقف کردن قایق هایی که روانه یونان می شوند، شش میلیارد یورو دریافت کند.
انگیزه های بیشتری از سوی ترکیه هفته آینده و زمانی که آزادی عبور و مرور شهروندان ترکیه در اروپا مورد بحث قرار گیرد، ممکن است بوجود آید.
یک مامور اطلاعات سابق عراق گفت: من یک کرد هستیم. نمی خواهم به ترکیه بازگردم. مقامات در آنجا برای ما احترام قائل نیستند. ترجیح می دهم به جنگ بازگردم.
یکی دیگر از پناهجویان سوری که در پشت مرز و میان زمین های گل آلود «ایدمونی» محبوس شده است، گفت: ما نمی توانیم بازگردیم. هم چنین نمی توانیم فراتر برویم. تنها پناهم خدا است.
عکس: ای بی سی
مترجم: گلناز سادات غفاری