این روزها ترکیه با تحولات منفی روبرو شده که این کشور را با خطرات جدی مواجه کرده است.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، «سمیح ایدیز» روزنامه نگار ترک در مطلبی در روزنامه «حریت» ترکیه نوشت: این روزها به نظر می رسد دیگر ترکیه نمی تواند اخبار خوبی را منتشر کند. تحولات این کشور در حالت سراشیبی قرار گرفته است. اگر شما از «رجب طیب اردوغان» رئیس جمهوری و «احمد داوود اوغلو» نخست وزیر و همچنین پیروان سرسخت آنها در خصوص وضعیت کشور بپرسید، آنها خواهند گفت که ترکیه تا به حال انقدر خوب نبوده است.
با توجه به تمام چیزهای منفی که مشاهده کرده ایم، این اتفاقات، به گفته آنها، نتایج حاصل از دخالت نیروهای خارجی با کمک همکاران محلی و در تلاش برای بی ثبات کردن و تضعیف ترکیه صورت می گیرد.
با این حال تمام این تحولات منفی در طول دوره حکومت اردوغان و داوود اوغلو دیده می شوند، و توضیحات آنها در این خصوص و تلاش آنها برای توجیه اوضاع، چیزی به جز تئوری توطئه برای جلوگیری از زیر سوال رفتن کیفیت حاکمیت آنها به نظر نمی رسد.
آنچه که بسیاری از ترک ها را نگران می کند، این است که آنها هیچ ایده ای در این خصوص ندارند که این هرج و مرج ها به کجا منتهی می شود و چه زمان پایان خواهد یافت. آنها چگونه می توانند احساسی غیر از این داشته باشند زمانی که با این همه مشکلات مواجه می شوند.
جنگ در جنوب شرق این کشور علیه حزب ممنوعه کارگران کردستان (پ ک ک) به ویرانی برخی شهرها و مناطق منجر شده است. به درستی مشخص نیست این درگیری ها به کشته شدن چه تعداد غیرنظامی منتهی شده است.
در همین حال تروریست ها در حال حمله به قلب پایتخت و همچنین پایتخت مالی کشور و کشتار ده ها تن هستند و به رغم همه اقدامات احتیاطی لازم، هیچ تضمینی وجود ندارد که این حملات تکرار نشود.
این کشور همچنین به طرز خطرناکی در امتداد خطوط سکولار، مذهبی، فرقه ای و قومی تقسیم می شود به گونه ای که خصومت ها میان طرفین مخالف روزانه افزایش می یابد؛ بدون وجود هیچ چشم اندازی در این خصوص که این اختلافات اجتماعی ظاهر شده، چه زمانی رفع خواهند شد.
علاوه بر این، ترکیه نزد هیچ کشوری محبوبیت ندارد و تا حد زیادی از لحاظ بین المللی منزوی است. دولت به مخالفان و دشمنان خود رحم نمی کند؛ خواه آنها خبرنگار و استاد دانشگاه باشند، خواه تاجر و یا مردم عادی.
نظام حقوقی و قضایی کشور نیز به هیچ وجه اعتمادبخش نیست و هیچ تضمینی وجود ندارد که قوه قضائیه و دادگاه های این کشور بتوانند حقوق آینده افراد را تضمین کنند.
در پشت پرده تمامی این موضوعات ما با دست کم سه میلیون پناهنده از کشورهای جنگ زده مواجه می شویم که باید سال ها به آنها رسیدگی کنیم. این موضوع بر منابع مورد نیاز شهروندان ترکیه فشار مضاعفی وارد می کند. در همین حال در حال حاضر حضور این پناهندگان مشکلات اجتماعی به وجود آورده و برای این کشور همچنان مشکل ساز خواهد بود.
اردوغان و داوود اوغلو، و همچنین دیگر چهره های کلیدی از حزب عدالت و توسعه اغلب برای توجیه ناکارآمدی خود به دلایل واهی متوسل می شوند. آنها استدلال می کنند که این اقدام دلیلی موجه دارد و به نفع ترکیه است.
اما این بهانه تراشی ها به هیچ وجه فراگیر نیستند. خشم زهرآگین و آشکار توسط اردوغان در برابر منتقدان اش این موضوع را ثابت می کند.
آنچه اکنون روشن نیست این است که چگونه اردوغان و داوود اوغلو قصد دارند دلایل واهی خود برای ایجاد هرج و مرج روزانه در این کشور را محقق کنند. آنها چه زمانی درک خواهند کرد که ترکیه یک کشتی است که اگر غرق شود همه در آن غرق می شوند؟