روسیه پس از حمله بزرگی که طی هفته های اخیر انجام داد و ارتش سوریه و هم پیمانانش نیز در این حمله پیروزی های بزرگی بدست آوردند و با حمایت هوایی روسیه مناطق زیادی را بازپس گرفتند،نیاز به استراحت دارد.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران،روزنامه رأی الیوم نوشت:بر اساس پژوهش جدیدی که مرکز پژوهش های خاورمیانه واشنگتن منتشر کرد یکی از دلایلی که باعث شد روسیه آتش بس در سوریه را بپذیرد به سادگی هر چه تمامتر این است که روسیه پس از حمله بزرگی که طی هفته های اخیر انجام داد و ارتش سوریه و هم پیمانانش نیز در این حمله پیروزی های بزرگی بدست آوردند و با حمایت هوایی روسیه مناطق زیادی را بازپس گرفتند،نیاز به استراحت دارد.
در این پژوهش آمده است ارتش اکنون و پیش از انجام حملات جدید باید خطوط دفاعی ایجاد کند.
بر اساس این پژوهش آتش بس ابزاری مورد استقبال برای جلوگیری از حملات متضاد گروه های مسلح به شمار می رود.
در ادامه این پژوهش آمده است که منفعت اساسی از اعلام آتش بس برای روسیه روانی است و به طور مشخص قدرتش را برای حامیان گروه های مسلح به ویژه ترکیه به نمایش گذاشته است.پیام مسکو به آنکارا کاملا واضح است:اگر حمایت خود را از گروه های مسلح متوقف نکنی و مرزهایت را نبندی ما این کار را با کمک کردهای سوریه انجام می دهیم و یک میلیون پناهنده دیگر طی این عملیات برایت می فرستیم.این در حالی است که آمریکا قصد ندارد از دخالت نظامی ترکیه در سوریه حمایت کند و عربستان سعودی نیز تا حدود زیادی در یمن سرگرم است و نمی تواند از ترکیه حمایت چشمگیری برای حمله به سوریه انجام دهد.در این پژوهش همچنین آمده است که «ولادیمیر پوتین»رئیس جمهوری روسیه تلاش کرد که خودش را به عنوان «حامی»کردهای سوریه نشان دهد بنابر این روسیه پیش نویسی به شورای امنیت ارائه کرد که در آن گلوله باران روستاهای کردنشین سوریه توسط ترکیه را محکوم کرده است و اگر چه این پیش نویس با مخالفت غربی ها مواجه شد اما دارای ثقل واضحی به لحاظ نمادین بودن آن بود.
این پژوهش بر این باور است که بیشتر گروه های معارض«بشار اسد»رئیس جمهوری سوریه توافق آتش بس واشنگتن و مسکو را به مثابه خیانت می دانند.
در این پژوهش آمده است که شکاف و اختلاف های داخلی میان معارضان، عامل و مانع اضافی در برابر اجرای آتش بس به شمار می رود،و همین امر جایگاه آمریکا را تضعیف می کند، در مقابل همپیمانان مسکو به یکپارچگی دیدگاه ها و انظباط تمایل دارند.
بر اساس این پژوهش آتش بس باعث تشدید اختلاف ها در صفوف معارضان سوری و چه بسا کشیده شدن آنها به جنگ با یکدیگر شود و این سناریویی است که بی تردید به ذهن پوتین خطور کرده است.
در ادامه این پژوهش آمده است:شهر«الرقه»به نظر نمی رسد که هدفی در ماه های آینده باشد و به احتمال زیاد اولویت با جبهه شرقی و بازگشایی جاده«دیرالزور»به دمشق با بازپس گیری شهر«تدمر»از گروه تروریستی داعش است و آتش بس به اجرای این طرح کمک می کند به طوری که باعث می شود که آرامش نسبی در جبهه غربی برای ارتش سوریه تضمین شود.علاوه بر آن،این در پژوهش تاکید شده است:دعوت اسد برای برگزاری انتخابات پارلمانی جدید در ماه آوریل با قانون اساسی انسجام دارد اما واقعیت مطرح شدن آن یک ماه پیش از زمان رسمی اش اشاره به ارتباط آن با اعلام آتش بس دارد.اسد با این اقدام پیش از عملی شدن جدول زمانبندی شده انتخابات، قصد دارد به احتمال زیاد از طریق دست گذاشتن روی فرایند«مرحله انتقالی»که در قطعنامه شماره2254 به شکل مبهمی اشاره شده است، معارضان سوری را تسخیر کند.
اما درباره خود انتخابات،این پژوهش تشریح کرد که این انتخابات به شیوه همیشگی آن برگزار می شود به رغم آن که حزب«بعث»به لحاظ فنی تنها گروه حاکم بر اساس قانون اساسی 2012 به شمار نمی رود،می توان شیوه ها و نتایج انتخابات را پیش بینی کرد و به احتمال زیاد گروه های معارض مورد حمایت روسیه در انتخابات شرکت می کنند این در حالی است که بی شک گروه های مورد حمایت عربستان سعودی با این انتخابات مخالفت می کنند.
به باور نویسنده این پژوهش عامل مجهولی که باقی می ماند این است که حزب«اتحاد دموکراتیک»در انتخابات شرکت می کند یا نه؟در سال 2014 این حزب کُرد از برگزاری انتخابات ریاست جمهوری در مناطقی که قدرت داشت، جلوگیری کرد اما این گونه ممنوعیتی را برای انتخابات پارلمانی اعمال نمی کند، با وجود این، دمشق از شرکت این حزب در انتخابات جلوگیری می کند به دلیل دیگری و آن اینکه:این حزب فقط در سه استان سوریه فعالیت دارد و معیارهای فانون اساسی برای پیوستن به پارلمان را ندارد.
نویسنده این پژوهش همچنین باور دارد که به مصلحت اسد است که اگر بخواهد مشروعیتش را تقویت کند باید بگذارد که کردها در پارلمان نماینده داشته باشند،زیرا وی به دنبال ایجاد دولت وحدت ملی با مشارکت کردهاست که خواسته های مبهم سازمان ملل در زمینه فرایند انتقالی را برآورده کند.
این پژوهش در پایان چنین نتیجه گیری می کند:پس از گذشت پنج سال از وقوع جنگ داخلی در سوریه و فاجعه انسانی ناشی از آن و ایجاد پایگاهی برای تروریست ها در دروازه های اروپا،رهبران غربی خودشان را در برابر دو گزینه می بینند:یا باید هر چه مسکو ارائه می کند با تمام احتمال های منفی آن ، بپذیرند یا باید بر هدف خود که روز به روز رسیدن به آن دشوارتر می شود و آن فرایند انتقالی مشروط به کناره گیری اسد،اصرار کنند.این رهبران ترس های توجیه پذیری در زمینه تهدیدات تروریستی و ادامه ورود پناهندگان دارند و اگر پیامدهای آتش بس را بپذیرند آن وقت ترکیه که چه بسا مهمترین حامی گروه های مسلح است خود را تنها می بیند و مجبور می شود که حمایت از این گروه ها را محدود کند.
و به ادعای نویسنده این پژوهش آن وقت میلیون ها پناهنده که این بحران آنها را تولید کرد بهترین وسیله فشار در دست پوتین باقی می مانند تا به وسیله آنها دشمنان اسد را برای ترک مخاصمه مجبور کند.