بیشتر مسئولان آمریکایی پس از آن که پست های دولتی خود را ترک می کنند درباره مسائل آزادانه تر حکم می دهند و برخی اطلاعات و واقعیت ها را با آگاهی یا بدون آگاهی به بیرون سرایت می دهند.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران،«عبدالباری عطوان»در یادداشتی در روزنامه رأی الیوم نوشت:سخنان مسئولان سابق و کنونی غربی درباره اوضاع منطقه عربی و تحولات آن زیاد است و یک ناظر از برخی از آنها به سادگی می گذرد اما از برخی سخنان دیگر به راحتی نمی گذرد و مجبور به درنگ کردن درباره آنها و تحلیل شان است.این مسئولان غربی همان کسانی هستند که نقش مهمی در اشغال کشورهای ما و تجزیه آنها و نیز نقش اساسی در کاشتن بذرهای فتنه طایفه ای در این کشورها،آبیاری و کود دادن آن دارند و نیز نقشه های جدید تدوین می کنند و مرزها را ترسیم می کنند اما بیشتر رهبران ما ابزارهایی بیش نیستند.
این هفته سخنانی قابل تامل از «مایکل هایدن»مدیر سابق سازمان اطلاعات آمریکا به «سی ان ان»نظر مرا جلب کرد که گفت سوریه وجود ندارد،عراق به پایان رسید و مانند سابق نمی شود لبنان تجزیه می شود و لیبی فقط در خبرها بود.»این یک پیش بینی رعب آور توسط شخصی است که طرح ها را در اتاق های سیاه در دهلیزهای دولت آمریکا مدیریت می کرد ، مزدور استخدام می کرد ، شبه نظامیان را مسلح می کرد و طرح هایی برای راه انداختن هرج و مرج خونین و شیوه های اجرای آن ترسیم می کرد، به همین دلیل باید سخنانش را برای نجات آن چه می توان نجات داد آن هم پیش از آن که کار از کار بگذرد، جدی بگیریم.بیشتر مسئولان آمریکایی پس از آن که پست های دولتی خود را ترک می کنند درباره مسائل آزادانه تر حکم می دهند و برخی اطلاعات و واقعیت ها را با آگاهی یا بدون آگاهی به بیرون سرایت می دهند.
نکته جالب توجه این است که این سخنان هایدن بخشی از سخنان «جان کری»وزیر خارجه آمریکا در کنگره را مورد تاکید قرار می دهد که گفت:«دیگر برای حفظ وحدت سوریه دیر شده است.»یا سخنان«سرگئی ریابکوف»معاون وزیر خارجه روسیه را نیز مورد تاکید قرار می دهد که گفت:«فدرالیسم بارزترین راه حل آینده برای سوریه است»و فدرالیسم در مفهوم استعاری غربی آن با اجرای اش در غرب با ثبات کاملا فرق می کند و معنایش گام اساسی برای تقسیم بر اساس طایفه ای و نژادی است و کاملا برعکس فدرالیسم در روسیه ، آمریکا یا آلمان است،حالا اشتباه کجاست؟
اکنون و پس از گذشت پنج سال از «انقلاب»های بهار عربی همه به این نتیجه رسیدند که بیشتر این انقلاب ها «ساختگی»بود یا توسط آمریکا و کشورهای غربی از هدف اصلی شان منحرف شدند.آمریکا و کشورهای غربی این انقلاب ها را برای رسیدن به منافع خود به کار گرفتند و از تشنگی مردم برای آزادی و رهایی از طاغوت ها با تزریق برخی از عناصر و به کار گرفتن برخی از ابزارهای رسانه ای به منظور سرنگونی برخی از نظام هایی که با طرح های غربی مخالفت کرده و همه راه حل های تسلیم گونه برای نزاع عربی- اسرائیلی را رد کردند و مبارزه با طرح شهرک سازی نژادپرستانه اسرائیلی را باور اساسی ارتش های خود و محور سیاست های عربی و بین المللی خود کردند،بهره برداری کردند.
خطرناکترین جنبه پروژه جدید غربی ها ترسیم دوباره شکل منطقه و مرزهای آن با طرح های تجزیه ای و غرق کردن منطقه در جنگ ها،از بین بردن ارزش های همزیستی و انحلال ارتش های آن و تغییر عقیده جنگی با جایگزین های جدید یعنی عقیده تجزیه ای طایفه ای یا نژادی است.
عراق به پایان نرسیده است،سوریه بخار نشده است و لیبی از نقشه حذف نشده است و یمن را دریای سرخ یا صحرای ربع الخالی نبلعیده است.ملت های این کشورها دارای ژن های امپراتوری و تمدن هستند که از این سکندری که خورده به پا می خیزند و به جایگاه رهبریت خود باز می گردند، همانطور که در طول بیش از هشت هزار سال انجام دادند،اشغالگران رفتند و کشورها و ملت هایشان باقی ماندند.
کشورهای عربی،آمریکا و اسرائیل بهای سنگینی برای این طرح های تجزیه ای منطقه که «کارشناسان»هم پیمان علنی و سری اسرائیل آنها را تدوین کردند،می پردازند زیرا این طرح ها جنبه های دیگری هم دارد که عده اندکی این جنبه ها را می بینند و بارزترین این جنیه ها«هرج و مرج سلاح»و پیدایش نسل عربی سرخورده است که چه بسا تلاش برای انتقامجویی می کند زیرا چیزی برای از دست دادن ندارد:کشورش نابود شده،آینده اش از هم پاشیده،ثروت های نفتی و درآمدهایش به سمت پروژه های رفاهی شهروند اروپایی و آمریکایی به شکل قراردادهای سلاح که در قتل خودش و برادرانش و نه دشمنان واقعی اش به کار گرفته شده، رفته است.
«کلاوس شواپ»رئیس و موسس کنفرانس اقتصادی جهانی در سخنرانی اش طی برگزاری دوره قبل این کنفرانس در ماه ژانویه گذشته بدون قصد به این واقعیت اشاره کرد هنگامی که در حضور اروپایی ها گفت:«کشورهای شما طی سال های آینده با هجوم پناهندگانی رو به رو می شوند که چه بسا تعدادشان به چند میلیارد نفر برسد و این یعنی در هم کوبیدن کامل قاره اروپا و تغییر فرهنگ و تمدن اروپاست و باعث وقوع هرج و مرج تمدنی بی سابقه ای می شود.
این شواپ یک انسان عادی نیست که سخنش را همینطوری پرتاب کند بلکه وی اقتصاددان سوئیسی معروف به دلیل دقتش در پیش بینی هایش است.اگر کمتر از یک میلیون پناهنده سوری اتحادیه اروپا را دچار سردرگمی کرده ، تهدید به تفکیک این اتحادیه و بیشتر توافقنامه هایش و بازگشت سیم های خاردار و موانع بتونی به مرزها کردند، حال و روز این اتحادیه در صورت رسیدن این رقم به یک میلیارد مسلمان آن وقت چگونه خواهد بود؟
«رجب طیب اردوغان»رئیس جمهوری ترکیه هنگامی که از بمب «هسته ای»پناهندگان استفاده کرد و سواحل کشورش را برای هجوم پناهندگان به اروپا باز کرد و فقط پس از دریافت سه میلیارد دلار در سال آنها و آزادی رفت و آمد شهروندانش بدون «ویزا»این سواحل را بست، اروپایی ها را تحت«فشار»قرار داد.این مساله خطرناک بودن این سلاح و استفاده از آن در آینده نزدیک را فاش کرد و باید تصور کنیم که اوضاع چگونه خواهد بود اگر این هجوم مسلحانه و توسط کسانی صورت گیرد که غرب آنها را تروریست می نامد؟
کسانی که میهن عربی را تقسیم می کنند و کشورهایش را تبدیل به کشورهای شکست خورده می کنند و نقشه های جدید به منظور بقای اسرائیل به عنوان قدرت نژادپرست اشغالگر و امن ترسیم می کنند در آینده نزدیک به اشتباه فاجعه بار خود پی خواهند برد.ما عرب ها و خارومیانه ای ها به طور جزئی یا کلی بهای این تفکیک را با خون ، ثروت و ثبات مان طی پنج سال گذشته پرداخت کردیم و تعجب نمی کنیم و بعید نمی دانیم که حالا نوبت دیگران رسیده است که این طرح ها را ترسیم کردند:حالا نوبت شما و هم پیمانان تان است.