چسباندن تهمت«تروریسم»به جنبش مقاومت عربی که برخی تلاش کردند با زور پول آن را از طریق«همایش»وزرای کشور عرب،نتایج برعکسی به طور کلی در پی داشت و بازتاب آن تبدیل به جهنمی برای آنها شد و اتحادیه عرب که بارزترین هدفش حمایت از نظام های سرکوبگر،هماهنگی میان حکومت های عربی درباره چگونگی تعمیق فرهنگ قهر و خشونت و مصادره آزادی و سرپوش گذاشتن بر فساد و فاسدین است را رسوا کرد.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران،روزنامه رأی الیوم در سرمقاله خود نوشت:«تبری جستن» دولت های عربی از بیانیه وزرای خارجه عرب که با فشار سعودی ها و کشورهای حاشیه خلیج فارس «حزب الله»لبنان را در فهرست«تروریسم»قرار داد،آغاز شد.پس از آن که الجزایر خودش را از این قطعنامه مبرا کرد،این آقای«خمیس الجهناوی»وزیر خارجه تونس است که تاکید می کند:«بیانیه پایانی نشست وزرای کشور عرب بازتاب دهنده موضع تونس نیست و تونس آن را تایید نمی کند.»الجهناوی تاکید کرد که «این گونه قطعنامه ها پس از رایزنی میان رئیس جمهوری و نخست وزیر صادر می شود و وزارت خارجه آن را اعلام می کند نه وزارت کشور.»
دولت الجزایر نخستین دولت عربی بود که به سرعت این قطعنامه را «مورد حمله»قرار داد و بر موضعش در حمایت از مقاومت در برابر اشغالگر اسرائیلی تاکید کرد، هنگامی که آقای «رمطان لعمامره»وزیر خارجه الجزایر گفت که کشورش رسما از این قطعنامه تبری می جوید و «حزب الله جنبشی سیاسی است که بر اساس قوانین این کشور فعالیت می کند و الجزایر در مواضعش ثابت قدم است و هرگز در امور داخلی کشورها دخالت نکرده و نمی کند.»
صادر نشدن توضیح زودهنگام توسط دولت الجزایر همهمه و سوء تفسیر درباره موضعش به دلیل امتناع از رای دادن به قطعنامه وزرای خارجه عرب و تروریسم خواندن حزب الله شد و از زبان وزیر خارجه اش تشریح کرد که «هر گونه ارائه تصویر بد از مواضع ما اتهام بیهوده به الجزایر و تلاش برای وارد کردنش به مسائل حساس منطقه ای است.»
الجزایر که «هواری بومدین»رهبر در گذشته اش گفت با فلسطین ظالم و مظلوم است و از همه گروه های مقاومت فلسطین بدون استثناء با پول و سلاح حمایت کرد ، اراضی اش را به روی این گروه ها و شهدایش باز کرد ، همه جلسات مجلس ملی فلسطین(پارلمان در تبعید) میزبانی کرد و در همه جنگ های عربی علیه اشغالگر اسرائیلی با پول و سلاح و مبارز شرکت کرد، امکان ندارد که مقاومت را «تجریم»کند و با چسباندن صفت تروریسم به آن موافقت کند.
روز 17 فوریه گذشته هنگامی که در بزرگترین ورزشگاه در الجزیره پایتخت الجزایر صد هزار تماشاگر حاضر شدند و پرچم فلسطین را به اهتزاز درآورده و به نام فلسطین شعار داده و تیم ملی فوتبال فلسطین را در این ورزشگاه علیه تیم ملی خودشان حمایت و تشویق کردند و این بازی تبدیل به تظاهراتی برای حمایت مردمی سیاسی از مساله اصلی و مرکزی عربی اسلامی به شکل بی سابقه ای شد که در تاریخ شرافت و کرامت و عزت ثبت می شود،میلیون ها نفر از جمله ما اشک ریختند.
چسباندن تهمت«تروریسم»به جنبش مقاومت عربی که برخی تلاش کردند با زور پول آن را از طریق«همایش»وزرای کشور عرب،نتایج برعکسی به طور کلی در پی داشت و بازتاب آن تبدیل به جهنمی برای آنها شد و اتحادیه عرب که بارزترین هدفش حمایت از نظام های سرکوبگر،هماهنگی میان حکومت های عربی درباره چگونگی تعمیق فرهنگ قهر و خشونت و مصادره آزادی و سرپوش گذاشتن بر فساد و فاسدین است را رسوا کرد.
واکنش های مردمی مخالف با این قطعنامه تروریستی که هدیه بسیار گران قیمتی به اشغالگر اسرائیلی تقدیم کرد تاکیدی بر آگاهی شهروند عربی و حمایتش از مساله فلسطین و فرهنگ مقاومت است و نیز تاکیدی است بر شکست همه تلاش ها برای کشاندنش به جنگ طایفه ای که باعث چندپاره کردن میهن ها و بی ثباتی آنها می شود و وحدت ملی و جغرافیایی شان و نیز همه ارزش های همزیستی و اتحادشان را از بین می برد.
مخالفت با بیانیه تروریستی وزرای کشور عرب از تونس آغاز شد که همیشه ما را با حس میهن پرستی پرافتخارش توسط نهادهای مدنی که انقلابی دموکراتیک به راه انداختند و پایه هاو خاستگاه ها و آرامش اجتماهی اش را حفظ کردند، شگفت زده می کند و این از تونس و ملت اصیلش چندان عجیب نیست.
در این بین اخراج یک نماینده مصری توسط 500 نماینده مصری به دلیل میزبانی سفیر اسرائیل در خانه اش و دادن شام به افتخارش را نباید فراموش کنیم به رغم آن که نسبت به بسیاری از سیاست ها و مواضع رسمی مصر محافظه کاری داریم؛امری که نشان می دهد امت به خیر است به رغم تمام شکست هایی که در جریان توطئه ای که شاهد آن است متحمل شده است.
مقاومتی که اشغالگر اسرئیلی را چه در لبنان،چه در نوار غزه،چه در کرانه باختری،چه در بلندی های جولان و شبه جزیره سینا شکست داد نمی تواند تروریستی باشد و کسانی که می خواهند توصیف های اسرائیلی برای مقاومت را به کار ببرند اشتباهی فاحش مرتکب می شوند و نشان می دهند که احساس انسان عربی مسلمان که همیشه جهت نمایش به سمت فلسطین و مقدساتش باقی می ماند،را درک نمی کنند.