این در حالی است که در برخی مناطق کارگران مهاجر سوری، نصف حداقل دستمزد رسمی کارگران ترک را دریافت می کنند؛ بدون اینکه هیچ گونه امنیت شغلی و یا اجتماعی داشته باشند.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، روزنامه «آسیا تایمز» در گزارشی نوشت: «مرسین» واقع در شرق ساحل دریای مدیترانه در ترکیه، یکی از شلوغ ترین شهرهای بندری در این بخش از کشور محسوب می شود.
مسافران از سمت شرق - جایی که نزدیکترین فرودگاه در آنجا واقع شده است - وارد این شهر به عنوان یک منطقه ویژه اقتصادی می شوند.
مرسین در مسیر میان تجارت زمینی و دریایی قرار دارد؛ به همین دلیل این شهر مقصدی برای تجار و ماجراجویان در طول تاریخ بوده است.
از قرن ها پیش، مردم در جستجوی رفاه اقتصادی و زندگی بهتر به این شهر سفر می کردند و این روزها نیز پناهندگان سوری در حال آمدن به اینجا هستند.
قدم زدن در امتداد خیابان های مرسین به وضوح تاثیر حضور سوری ها را در مرسین نشان می دهد. تعداد زیادی از رستوران های تازه تاسیس شده در این شهر غذاهای عربی تهیه می کنند، سوپرمارکت های سوری ها انواع محصولات را به مشتریان خود عرضه می کنند و صاحبان فروشگاه های ترکی نیز به نوبه خود برای جا نماندن در بازار رقابت، در روزنامه ها و مجلات به زبان عربی تبلیغات می کنند.
مدارس سوری برای کودکان تاسیس شده و اکنون عربی دومین زبان اصلی در این شهر محسوب می شود. خودروهایی با پلاک های سوریه در جاده های این شهر تردد می کنند.
سوری ها در حال تغییر مرسین هستند و همزمان با این تغییر، مردم محلی نیز ضروری می بینند تا خود را تغییر دهند. ترک ها فکر می کنند سوری ها برای یک دوره موقت به این مکان آمده اند و پس از پایان جنگ به خانه های خود باز خواهند گشت.
اکنون که شمار پناهندگان سوری به 2.5 میلیون نفر رسیده و هیچ چشم اندازی برای پایان جنگ در سوریه دیده نمی شود، ترک ها متوجه شده اند که سوری ها ممکن است در اینجا ماندنی باشند.
بنابراین در اینجا دو گزینه برای ترک ها وجود دارد: یا یاد بگیرند که با سوری ها زندگی کنند و به آنها در زمینه اقتصاد و زندگی اجتماعی مساعدت برسانند، و یا از آنها فاصله بگیرند و با عواقب ناشی از یک جامعه از خود بیگانه مواجه شوند. انتخاب ترک ها قطعی و بدیهی است.
با توجه به آمارهای رسمی، مرسین که 1.1 میلیون سکنه دارد، میزبان 132 هزار پناهنده سوری است، اما رقم واقعی که توسط سازمان های غیردولتی محلی گفته می شود بسیار بالاتر و چیزی در حدود 320 هزار نفر است. چیزی که باعث تمایز مرسین از دیگر شهرهای ترکیه مانند «کیلیس»، «شانلی اورفه» و «غازی عنیتاب» شده، این است که پناه جویان مرفه تر با طرح های اقتصادی و سرمایه اولیه به این شهر مهاجرت می کنند.
بر اساس یک نظرسنجی انجام شده توسط دانشگاه غازی عنیتاب، سطح درآمد متوسط پناهندگان سوری در مرسین بالاتر از درآمد سرانه این شهر است. 620 شرکت ثبت شده سوری در مرسین وجود دارد که در مقایسه با 28 شرکت در سال 2010 با افزایش مواجه شده است. این شرکت ها در بخش های مواد غذایی، عمده فروشی و خرده فروشی، انبارداری، ارتباطات از راه دور و ساخت و ساز مشارکت دارند.
کیلیس، شانلی اورفه و غازی عنیتاب استان های محصور در خشکی هستند که تنها مسیر تجارت خارجی آنها از سوریه است اما مرسین یکی از بنادر تجاری اصلی برای اتصال به کل جهان است.
شرکت های ترکیه به نظر می رسد از سهمی که سوری ها در توسعه اقتصاد این شهر ایفا می کنند، خوشحال هستند اما هنوز هم مشکلات متعددی وجود دارد. به تازگی گزارش هایی در مورد کارگاه های اطراف این شهر که در آنجا سوری ها کار می کنند منتشر شد که بر این اساس این کارگران مهاجر، نصف حداقل دستمزد رسمی کارگران ترک را دریافت می کنند؛ بدون اینکه هیچ گونه امنیت شغلی و یا اجتماعی داشته باشند.
همین یک سال پیش بود که انجمن های تجاری محلی در مورد کارگران سوری به ثبت نرسیده و کسب و کارهای کوچک که باعث از دست دادن شغل ها شده و شرکت های ترکیه را ورشکسته می کنند، شکایت کردند.
بنابراین اکنون قضیه فرق می کند: اگر اقتصادی رسما به ثبت برسد، مردم سوریه می توانند به اقتصاد مرسین کمک کنند. اما اگر آنها در خارج از اقتصاد رسمی باقی بمانند، آسیب خواهند دید.
قانون جدیدی که توسط دولت ترکیه وضع شده می تواند در این زمینه مفید واقع شود. از 2.5 میلیون سوری در ترکیه، تنها به حدود 7500 نفر مجوز کار اعطا شده است.
بر اساس این قانون جدید که از 15 ژانویه اجرایی شده است، به سوری ها اجازه داده می شود ظرف شش ماه پس از دریافت کارت هویت موقت برای درخواست مجوز کار اقدام کنند و به حداقل مقررات دستمزد ترکیه دست یابند. با این حال، اجازه داده نخواهد شد تا تعداد سوری ها از 10 درصد کارکنان ترک مشغول به کار در یک شرکت خاص فراتر رود.
قانون جدید در مفهوم مفید خواهد بود اما این تنها یک بخشی از مشکل است.
با توجه به مطالعه انجام شده توسط دفتر سازمان بین المللی کار در دفتر «آنکارا»، مهم ترین دلایل اینکه کارفرمایان ترکیه مانع استخدام سوری ها می شوند، در وهله نخست مشکل تمایز زبانی (50 درصد) و در وهله دوم مشکلات مربوط به سازگاری اجتماعی (32 درصد) است. مجوز کار سومین دلیل در این رابطه (24 درصد) است.
به عبارت دیگر، در حالی که ارائه مجوز کار برای سوری ها یک گام مهم به سوی یکپارچگی اقتصادی ترکیه است، با توجه به موانع فرهنگی و اجتماعی دو ملت، این یک فرایند آهسته و دشوار خواهد بود.
«عبدالله عیان» روزنامه نگار مستقر در مرسین اخیرا با اشاره به پناهندگان سوری نوشت: «ما همگی در یک قایق هستیم. یا همگی زنده می مانیم، یا همگی می میریم.»
تجربه مرسین تا کنون نشان می دهد که این قایق مسیر خود را با وجود آب و هوای طوفانی ادامه خواهد داد، اگر سیاست ها درست اجرا شوند، قابلیت های سازمانی افزایش یابد و رابطه بین ترک های محلی و پناهندگان سوری بهبود یابد، نه تنها بر حسن نیت انسان دوستانه افزوده خواهد شد بلکه مزایای اقتصادی نیز بدست خواهد آمد.
در نهایت، باید گفت که گزینه های زیادی روی میز وجود ندارد.