جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

روسیا الیوم در گزارشی نوشت:

آیا موفقیت آتش بس، ترکیه را از معادله سوریه خارج می کند؟

به رغم آن که ترکیه دخالت زمینی در سوریه را در حال حاضر بعید دانست اما سخن گفتن در این زمینه منجر به میزبانی هواپیماهای سعودی در پایگاه هوایی«اینجرلیک»شده است این در حالی است که آنکارا گلوله باران اراضی سوریه را شروع کرده است و «یگان های حمایت مردمی »کُرد که همپیمان غرب در مبارزه با تروریسم است را هدف قرار می دهد.

کد خبر: ۱۲۲۸۱۷
آیا موفقیت آتش بس، ترکیه را از معادله سوریه خارج می کند؟

از زمان اعلام آتش بس یا «ترک مخاصمه»در سوریه پس از توافق آمریکا و روسیه،موضع گیری های ترکیه بین استقبال،نگرانی و تاکید بر پایبند نبودن به این مساله بوده است.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران،پایگاه اینترنتی روسیا الیوم در گزارشی نوشت:تناقض و تضاد در موضع گیری دولت ترکیه در قبال آتش بس در سوریه یا ترک مخاصمه در این کشور به باور ناظران مقدمه ای است که هدف از آن بستر سازی برای امکان فروپاشی توافق آتش بس به شکل جزئی یا کلی است،به رغم آن که طرف ها زیادی امیدوار هستند که این آتش بس به عنوان گامی برای راه حل فراگیر بحران سوریه شود.عربستان نیز مانند ترکیه موضع گرفته است.عربستان دیگر کشوری است که چندان اشتیاقی به توافق آتش بس ندارد.در حالی که قدرت های بین المللی تلاش های گسترده ای برای رسیدن به توافق آتش بس از خود نشان می دادند،ریاض دم از دخالت زمینی در سوریه با هماهنگی آنکارا می زد؛دخالتی که به باور طرف های بین المللی نتیجه ای جز پیچیده تر شدن اوضاع در سوریه نخواهد داشت.

به رغم آن که ترکیه دخالت زمینی در سوریه را در حال حاضر بعید دانست اما سخن گفتن در این زمینه منجر به میزبانی هواپیماهای سعودی در پایگاه هوایی«اینجرلیک»شده است این در حالی است که آنکارا گلوله باران اراضی سوریه را شروع کرده است و «یگان های حمایت مردمی »کُرد که همپیمان غرب در مبارزه با تروریسم است را هدف قرار می دهد.

با وجود آن که «ابراهیم کالین»سخنگوی ریاست جمهوری ترکیه تاکید کرد که کشورش از آتش بس حمایت می کند و نقش فعالی در اتخاذ این تصمیم داشته اما در عین حال به دلیل حوادثی که در گذشته رخ داد ابراز بدبینی کرده است و مدعی شد که نظام حاکم بر سوریه از توافقنامه های سابق برای به دست آوردن زمان استفاده کرده است.

اما ناظران بر این باورند که گروه های مسلح از جمله گروه هایی که مورد حمایت ترکیه هستند خودشان کسانی به شمار می روند که این بار به دنبال آتش بسی هستند که بتوانند نفس راحتی بکشند و تجهیزاتی که در پی ضربه های پی در پی ارتش سوریه و هم پیمانانش به آنها وارد آمده را جبران کنند.این همان چیزی است که «ولید المعلم»وزیر خارجه سوریه به آن اشاره کرد هنگامی که موفقیت آتش بس را با کنترل مرزهای ترکیه و اردن برای جلوگیری از تجهیز گروه های مسلح به تسلیحاتی که در پی پیشروی ارتش به سمت شمال و در نزدیکی مرزهای سوریه و ترکیه از دست دادند،مرتبط کرد.

پیش از این تحولات آنکارا در موفقیت آتش بس تردید کرده و خواستار مستثنی کردن حزب«اتحاد دموکراتیک»بارزترین حزب کردها و نیز یگان های حمایت مردمی از آتش بس شد زیرا ترکیه این دو گروه را از جمله سازمان های تروریستی می داند و آنها را با داعش و جبهه النصره یکی می داند.شاید شکست آنکارا در این مساله باعث شد که «احمد داوود اوغلو»نخست وزیر ترکیه اعلام کند که آنکارا در صورتی که امنیت ملی اش تهدید شود، به آتش بس پایبند نخواهد ماند و کشورش آمادگی حمله به احزاب کرد و داعش را دارد. وی این گونه این مساله را توجیه کرد که آتش بس فقط به خود سوریه مربوط می شود.به لحاظ نظری واضح است که سخنش در این زمینه منطقی است اما مساله به لحاظ منطقه ای و بین المللی تداخل دارد؛پایبند نبودن ترکیه به آتش بس در سوریه معنایش پایبند نبودن گروه های مسلحی است که آنکارا پشت آنهاست و از آنها حمایت می کند.

به همین دلیل به گفته داوود اوغلو آتش بس یا ترک مخاصمه در صورتی که امنیت ملی ترکیه را تهدید کند از داخل سوریه در معرض تهدید است به همین دلیل نمی توان درباره موفقیت آتش بس سخن گفت تا زمانی که قدرت های منطقه ای و بین المللی که در بحران سوریه دست دارند به آن پایبند نباشند.

علاوه بر آن،قطعنامه شورای امنیت که درباره آتش روسیه و آمریکا از مجموعه بین المللی حمایت از سوریه خواست از نفوذ خود بر طرف ها برای توقف عملیات نظامی استفاده کنند تا از تلاش هایی که در راستای آتش بس صورت می گیرد به منظور برقراری آتش بس حمایت شود.در نهایت همه ملزم به قطعنامه شورای امنیت هستند که با اجماع اعضای این شورا تصویب شد.

به باور بسیاری توافق آتش بس در سوریه که روسیه و آمریکا بر سر آن توافق کردند و وارد مرحله اجرایی شد، کورسوی امیدی برای حل مساله سوریه به شمار می رود.اهمیت عملی این آتش بس در این است که طرف های منطقه ای به جای آن که بخشی از مشکل باشند تبدیل به بخشی از حل بحران می شوند.

اگر توافق آتش بس به این گونه فهمیده شود بسیار اهمیت دارد اما بعد دیگری نیز به خود می گیرد به ویژه آن که در رسیدن به توافق آتش نه ترکیه مشارکت داشت و نه کشورهای منطقه ای دیگر.حتی اگر ترکیه از آن حمایت کرد و گروه های مسلح مورد حمایت خود را به پایبندی به آن وادار کرده است این اقدام، اقدام حاشیه ای موقت است که راه را برای خارج کردن آنکارا از معادله راه حل سوریه هموار می کند و در نهایت موفقیت توافق روسیه و آمریکا ضرورتا به معنای موفقیت آن در مراحل بعدی نیست زیرا راه حل بحران در سوریه ناگزیر از پایتخت های منطقه ای و در صدر آنها آنکارا باید عبور کند.

انتهای پیام

دیدگاه شما