جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

جنگ بزرگ در راه است

این جنگ،جنگی برای براندازی«بشار اسد»رئیس جمهوری سوریه یا جنگ برای براندازی نظام به نام آزادی ها نیست همچنان که جنگ علیه تروریسم یا جنگ طایفه ای نیست بلکه جنگی وجودی است؛جنگی برای منافع و ثروت هاست و طرح تجزیه سوریه به شرقی و غربی یا طرح تقسیم آن به اقلیم ها چیزی جز توافق ببر سر توزیع غنایم نیست.

کد خبر: ۱۲۲۱۸۹
جنگ بزرگ در راه است

آنهایی که خود را برای جنگ زمینی در سوریه آماده می کنند در صورتی که خودشان را وارد جنگ آینده کنند،به استقبال خودکشی و کشتار ملت ها و فرسایش سربازان خود می روند.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران،پایگاه اینترنتی النشره در یادداشتی نوشت:دو شهر سوریه سرنوشت فردای جهان را رقم می زنند:«حلب»و «الرقه».ماهواره ها به سمت این دو شهر روی آورده اند؛این دو شهر پس از شکست طرح های نظامی و بر باد رفتن امیدها پس از شکست تولد خاورمیانه جدید کانون توجه قرار گرفته اند.

واقعیت جغرافیایی حلب و نزدیکی آن به مرزهای ترکیه باعث می شود که تبدیل به یک عامل نگرانی همیشگی برای ترکیه شود به ویژه پس از محاصره هوایی و زمینی آن.و اما دلایل نگرانی ترکیه:نخست: کنترل پایگاه هوایی نظامی «منگ» توسط ارتش دموکراتیک سوریه و پیشروی تدریجی ارتش سوریه به سمت قلب حلب و دوم پوشش هوایی روسیه.اینها باعث می شوند که کنترل شهر«اعزاز»و سقوط آن امری قریب الوقوع شود،امری که ترکیه به شدت با آن مخالف است زیرا آن را تهدیدی برای مرزهایش می داند.این مساله در سخنان صریح و موشک های مستقیم ترکیه به سمت نیروهای یگان های حمایت مردمی سوریه، گروه اصلی شکل دهنده ارتش دموکراتیک سوریه اعلام شده است.

اما«الرقه»دروازه ای است که پس از تشکیل نیروهای عربی-حاشیه خلیج فارس به رهبری عربستان سعودی برای «لشکرکشی»تحت عنوان جنگ با داعش و کنترل اراضی تحت اشغال این گروه از طریق آن ورود زمینی به سوریه از طریق مرزهای اردن برنامه ریزی می شود.این شهر تبدیل به یک عامل نگرانی برای عربها شده است.

یک آتش فشان جوشان به سمت شمال است که با خود شن های صحرا و رعد های هوایی دارد که رزمایش هایی که صدای آنها در مناطق شمالی عربستان سعودی فروکش نمی کند حکایت از آن دارد؛رزمایشی که با همکاری و مشارکت نیروهایی از کشورهای حاشیه خلیج فارس و کشورهای عرب با حظور جنگنده های «اف16»به عنوان آموزش ها و مقدماتی برای آغاز جنگ علیه داعش در الرقه ، «دیرالزور»و «موصل» و پس از آن به اصطلاح آزادی همه مناطق سوریه همانطور که برنامه ریخته اند،برگزار می شود.

این از یک سو،اما از سوی دیگر جنگنده های روسی و آمریکایی در آمادگی کامل به سر می برند و اقدامات نظامی ادامه دارد.چند روز پیش و به طور مشخص 17 ماه جاری دریاسالار«الکساندر ویتکو»فرمانده ناوگان دریایی روسیه در دریای سیاه از رسیدن کشتی موشک انداز«زیلونی دال»وابسته به این ناوگان به بندر «طرطوس»سوریه خبر داد و تصریح کرد که این کشتی ماموریت های مطرح شده برایش را انجام می دهد و پس از آن کشتی جنگی «سرپوخوف»جای آن را می گیرد.

همه این تحولات حکایت از واقعیت گریزناپذیری دارد و آن جنگ زمینی کشورهای عربی هم پیمان علیه سوریه، اما در مقابل، با رویارویی ائتلاف روسیه و هم پیمانانش از یک سو و نیروهای ترکیه و آمریکا و هم پیمانانش از سوری دیگر مواجه می شود به ویژه آن که اگر نیروهای آمریکایی عملیات زمینی سعودی-عربی را هدایت کنند یا آنها را تحت پوشش هوایی قرار دهند.

نتیجه تمام اظهارات و واکنش ها نشان دهنده موضع گیری رسمی کشورهایی که آنها را بیان می کنند و خلاصه تمام مقدمات نظامی کنونی است.امروز در دوران خطرناکی در تاریخ معاصر به سر می بریم؛جنگ بزرگ در راه است.

این جنگ،جنگی برای براندازی«بشار اسد»رئیس جمهوری سوریه یا جنگ برای براندازی نظام به نام آزادی ها نیست همچنان که جنگ علیه تروریسم یا جنگ طایفه ای نیست بلکه جنگی وجودی است؛جنگی برای منافع و ثروت هاست و طرح تجزیه سوریه به شرقی و غربی یا طرح تقسیم آن به اقلیم ها چیزی جز توافق ببر سر توزیع غنایم نیست.

اما اسرائیل که امروز هویت خود را از جنگ کنونی پنهان کرده خودش را به عنوان حامی نخست و تنها تکیه گاه «امت سنی»اعلام می کند؛اسرائیل این رژیم دشمن که بازی با عصبیت های طایفه ای را خوب بلد است در جنگ آینده دست بسته باقی نمی ماند و وارد آن می شود.این مساله زمانی آشکار شد که دست های خود را باز کرد و «موشیه یعلون»وزیر امنیتش با شاهزاده «ترکی الفیصل»وزیر سابق سازمان اطلاعات عربستان در کنفرانس امنیتی مونیخ دست داد و روابط استراتژیک خود با برخی نظام های سنی را اعلام کرد.

در همین عرصه نظامی «سید حسن نصرالله»دبیر کل حزب الله لبنان با اعلام اینکه لبنان«کشوری هسته ای»است رعد بلندی سر داد و اسرائیل را تهدید به حمله به «آمونیا» در سرزمین های اشغالی کرد آن هم پس از یادآوری اینکه این رژیم از زمان سقوط قدس و قبل از آن دشمن اول سنی هاست.

سخنان نصرالله بی تردید همه موازنه های روی میزهای موجود را به هم می ریزد.

اما آنهایی که خود را برای جنگ زمینی در سوریه آماده می کنند در صورتی که خودشان را وارد جنگ آینده کنند،به استقبال خودکشی و کشتار ملت ها و فرسایش سربازان خود می روند.

اما اگر بخواهند که علیه گروه های تروریستی تصمیمی قاطع با هم پیمانان خود اتخاذ کنند باید «لوله های» حمایت مالی به این گروه ها را متوقف و قطع کنند تا راه برای فرار از جنگ وجودی پیدا کرده و راه را برای مذاکرات و راه حل ها به شکلی جدی باز کنند.

پرسشی که در این جا مطرح می شود این است که آیا اینها نسبت به جنگ بزرگ آگاهی ندارند جنگی که اگر بادهای آن در سوریه بوزد با خود نظام ها و کشورهایی را از جا می کند و نقشه راه خاورمیانه جدیدی را ترسیم می کند اما این بار با قلمی از نوع دیگر و با خون های دیگر از «عربها»؟

انتهای پیام

دیدگاه شما