اکنون سوال واقعی که آنکارا باید بپرسد این است که چرا ترکیه به کشوری تبدیل شده که در آن اقدامات تروریستی در آنجا بسیار آسان شده است.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، پایگاه اینترنتی «المانیتور» در گزارشی نوشت: انفجار خودروی بمب گذاری شده در شهر «آنکارا» در 17 فوریه 28 کشته برجای گذاشت که بسیاری از آنها پرسنل نظامی بودند. حدود 100 تن دیگر نیز زخمی شدند. عامل این حمله نیز کشته شد.
این حمله سه ویژگی خاص داشت که برای اولین بار در آنکارا دیده می شد: اولا، یک وسیله نقلیه در حال حرکت برای حمله انتحاری استفاده شد. محل آن نیز قابل توجه بود: 500 متری پارلمان، 300 متری مقر رییس ستاد کل، 150 متری فرماندهی نیروی هوایی و 100 متری سکونتگاه ژنرال ها. این اولین باری است که تمامی پرسنل نظامی و غیرنظامی، و نیروهای هوایی و دریایی و زمینی همزمان هدف یک حمله قرار می گیرند. سوالی که در حال حاضر می تواند به ذهن هر فردی برسد این است که آیا چنین حمله ای می تواند در شهر «استانبول» و دیگر شهرهای بزرگ ترکیه رخ دهد؟
«احمد داود اوغلو» نخست وزیر ترکیه در بیانیه زودهنگام خود در صبح روز بعد پس از این حمله، در سخنان تندی گفت که حزب اتحاد دموکراتیک ( (PYDوابسته به حزب کارگران کردستان (پ ک ک)، عامل این حمله است و شواهد موجود در این خصوص با کشورهای ائتلاف به رهبری ایالات متحده به اشتراک گذاشته خواهد شد.
سپس در گزارش های رسانه ها این گونه ادعا شد که «صالح نجار»، یک شهروند از سوریه عامل این انفجار بوده است.
پس از بیانیه تند داود اوغلو، «صالح مسلم» رهبر حزب اتحاد دموکراتیک اعلام کرد که سازمان او هیچ ارتباطی با این فرد ندارد.
«جمیل بایک» رهبر برجسته پ ک ک گفت که سازمان او هیچ ارتباط مستقیمی با مجرم ندارد و در این عملیات حضور دخالتی نداشته است. وی افزود: «ما نمی دانیم چه کسی این کار را انجام داده است. اما ممکن است یک اقدام تلافی جویانه علیه کشتار کردها باشد.»
سرعت نخست وزیری در اعلام هویت عامل این حمله به راس مشاجرات در شبکه های اجتماعی تبدیل شده است. گزارش ها نشان می دهد 29 جسد کشف شده است. 20 تن از آنها پرسنل نظامی بودند و با توجه به اینکه اثر انگشت آنها در پرونده ها وجود داشت، سریعا شناسایی شدند. 8 غیرنظامی دیگر نیز به سرعت تشخیص هویت داده شدند. سپس گفته شد که نهمین جنازه که 158 تکه شده بود، جسد نجار بوده است.
آنکارا اصرار دارد که اتحاد دموکراتیک در پس این حمله است و شواهد کافی در این خصوص وجود دارد. با این حال، بسیاری می پرسند چرا این حزب که اخیرا دستاوردهای بی شماری در شمال سوریه داشته، روابط خوبی با آمریکا و روسیه دارد و وجهه نسبتا خوبی به واسطه جنگ هایش با داعش دارد بخواهد با چنین عملیاتی به منافع خود آسیب بزند.
این نکات در مورد این وضعیت است که آنکارا را نگران می کند: ما باید بدانیم که این حمله همزمان با عملیات امنیتی در جنوب شرق ترکیه و حملات توپخانه ای علیه مواضع حزب اتحاد دموکراتیک صورت می گیرد.
پ ک ک از جنگ با داعش تجاربی را کسب کرده است. یکی از تکنیک هایی که این گروه به خوبی آن را اجرا کرده، روند تصمیم گیری برای عملیات است. این بدان معنا است که ما با شبکه های مستقلی مواجه هستیم که برای حملات خود، مستقیما از بالادستی هایشان در پ ک ک دستور نمی گیرند. بیانیه بایک نیز تاییدی بر همین فرضیه است. وی در حالی که موکدا دخالت پ ک ک را در این حمله رد می کند، توجه ها را به جوانانی سوق می دهد که می توانند مستقلا تصمیم بگیرند و چنین حملاتی را اجرا کنند. بایک همچنین گفت که پ ک ک به چنین تصمیماتی احترام می گذارد. این عدم تمرکز در داخل پ ک ک در مورد دخالت در سوریه و مبارزه با داعش چیز جدیدی است. پیش از این، پ ک ک به دلیل نظم و انضباط سازمانی دقیق آن و ساختار فرماندهی مطلقش شناخته شده بود. با استقبال از روند رو به افزایش شورش جوانان، پ ک ک در تلاش است برای غلبه بر فشارها در سوریه و جنوب شرق ترکیه، عملیات خود را به آنکارا و غرب کشور منتقل کند.
در همین حال آنکارا که در سوریه منزوی شده، برای توضیح نظرات خود برای آمریکا، دیگر متحدان غربی و مردم بین المللی با مشکلاتی مواجه شده است. به طور طبیعی، اعتبار مخدوش شده آنکارا و فرسایش قدرت آن، کاملا به نفع پ ک ک بوده است.
آنکارا از لحاظ دیپلماتیک تلاش خود را برای متقاعد کردن آمریکا و دیگر کشورهای غربی حفظ خواهد کرد تا آنها را راضی کند که حزب اتحاد دموکراتیک تحت فرماندهی پ ک ک این حمله را سازماندهی و اجرا کرده است. اما آنکارا هنوز مشکل متقاعد کردن متحدان خود در مورد مسئله سوریه را دارد. این بار برای آنکارا ضروری است که یک موضع هوشمندانه را اتخاذ کند. با این وجود، با توجه به تحولات در سوریه، به نظر می رسد بعید است که آمریکا نگرش خود را تغییر دهد و به همکاری خود با حزب اتحاد دموکراتیک پایان دهد.
آنچه آنکارا می تواند بر روی زمین انجام دهد، محدود است. حدود دو ساعت پس از انفجار آنکارا و حدود ساعت 8:30 به وقت محلی، هواپیماهای ترکیه یک گروه 70-60 نفری که شامل برخی از رهبران ارشد پ ک ک می شد را بمباران کردند. اما انجام چنین عملیاتی برای آنکارا برای هدف قرار دادن حزب اتحاد دموکراتیک تقریبا غیر ممکن است زیرا روسیه عملا منطقه شمال سوریه را بسته است.
این امکان وجود دارد که حملات خمپاره ای ترکیه به مواضع حزب اتحاد دموکراتیک در سوریه شدت بگیرد و گذرگاه های مرزی بین منطقه تحت کنترل حزب اتحاد دموکراتیک و ترکیه محدود شود. آنکارا نیز به احتمال زیاد یک خط مشی سخت تر در عملیات خود در جنوب شرق را حفظ خواهد کرد. به طور خلاصه، آنکارا واقعا گزینه های موثر زیاد ندارد.
اکنون سوال واقعی که آنکارا باید بپرسد این است که چرا ترکیه به کشوری تبدیل شده که در آن اقدامات تروریستی در آنجا بسیار آسان شده است.