رزمایش «رعد شمال» و برق آن که با رهبری عربستان سعودی و با مشارکت ده یا صد کشور برگزاری اش اعلام شد به معنای این نیست که کشورهای شرکت کننده آماده اعزام نیروی زمینی به سوریه هستند بلکه مشارکت آنها در این رزمایش از سر«تعارف»با برادر سعودی«بحران زده»صورت گرفته است زیرا کشورهایی که به یمن برای کمک به عربستان نیرو اعزام کردند پس از آن که در جنگی بدون عمق گرفتار شده و متحمل تلفات انسانی بزرگی شدند که در برابر ملت هایشان دچار مشکل و چالش شدند اکنون انگشت خود را از سر ندامت گاز می گیرند و طبیعی است که از تکرار این اشتباه در سوریه که دشوارتر و خطرناک تر است، دوری کنند.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران،«عبدالباری عطوان»نویسنده و تحلیلگر مشعهور عرب در یادداشتی در روزنامه رأی الیوم نوشت:سرتیپ«احمد عسیری»سخنگوی وزارت دفاع عربستان سعودی تاکید کرد که کشورش آمادگی ها و مقدمات انجام حمله زمینی در سوریه را تحت فرماندهی ائتلاف بین المللی به رهبری آمریکا را ادامه داده و گفت که که زمان حمله هنوز مشخص نشده است و توسط کارشناسان در حال برررسی است.اما به نظر می رسد که سخنان سرتیپ عسیری درباره دخالت زمینی در سوریه مانند تهدیدهای همکارش یعنی«عادل الجبیر»وزیر خارجه عربستان شده است که شب و روز آنها را تکرار می کند.سخنان عادل الجبیر درباره برکناری«بشار اسد»رئیس جمهوری سوریه از قدرت چه با صلح چه با جنگ که شب و روز تکرار می کند تبدیل به «هیاهوی بسیار برای هیچ»شده است.
«باراک اوباما»رئیس جمهوری آمریکا قصد ندارد نیروی زمینی اعزام کند و وارد جنگ جهانی در سوریه آن هم در پاسخ به خواسته های«انتقامجویانه»سعودی ها شود زیرا طرز تفکر دولت آمریکا با طرز تفکر رهبران عرب همپیمان آمریکا و در رأس آنها عربستان سعودی کاملا متفاوت و متضاد است.جنگ ها از خاستگاه های انتقامجویانه یا برای تشفی خاطر فلان یا بهمان رهبر آغاز نمی شوند زیرا تصمیم برای جنگ در جهت منافع عالی کشورها و پس از موافقت قوای مقننه و مجریه و دایره های تصمیم گیری آغاز می شوند و نه در نتیجه مزاج فلان یا بهمان هم پیمان.
«مارک تونر»سخنگوی وزارت خارجه آمریکا به سرعت به سخنان روز گذشته سرتیپ عسیری پاسخ داد و گفت که ایالات متحده آمریکا هیچ برنامه ای برای عملیات زمینی در سوریه ندارد به عبارتی آمریکا«افتخار»رهبری ائتلاف عربستان سعودی در این جنگ را نمی دهد؛جنگی که سرتیپ عسیری و دیگران از یک هفته پیش بر طبل آن می کوبند و از آمریکا برای رهبری آن درخواست کمک می کنند.
رزمایش «رعد شمال» و برق آن که با رهبری عربستان سعودی و با مشارکت ده یا صد کشور برگزاری اش اعلام شد به معنای این نیست که کشورهای شرکت کننده آماده اعزام نیروی زمینی به سوریه هستند بلکه مشارکت آنها در این رزمایش از سر«تعارف»با برادر سعودی«بحران زده»صورت گرفته است زیرا کشورهایی که به یمن برای کمک به عربستان نیرو اعزام کردند پس از آن که در جنگی بدون عمق گرفتار شده و متحمل تلفات انسانی بزرگی شدند که در برابر ملت هایشان دچار مشکل و چالش شدند اکنون انگشت خود را از سر ندامت گاز می گیرند و طبیعی است که از تکرار این اشتباه در سوریه که دشوارتر و خطرناک تر است، دوری کنند؛«مومن دو بار از یک سوراخ گزیده نمی شود.»آن هم از افعی هایی تشنه نیش زدن و انتقام گرفتن با قوی ترین و کشنده ترین سم ها.
هر گونه نیروی زمینی سعودی که به سوریه فرستاده می شود،دو دشمن بی صبرانه در انتظارش هستند نخستین دشمن گروه تروریستی داعش است که شکارش (نیروهای سعودی)به طور داوطلبانه از خانه خودش به سویش می آیند و زمینه را برای رفتن به سویش مهیا می کند.دومین دشمن ارتش عربی سوریه است که توسط روسیه حمایت می شود و فرماندهانش باور قطعی دارند که مسئول بزرگ و اصلی ویرانی کشورشان و رسیدن آن به هرج و مرج خونین کنونی، خود عربستان سعودی است که از معارضان مسلح با سلاح و میلیاردها دلار پول، حمایت کرد.
در ابتدای آغاز «توفان قاطعیت»بخشی از مردم یمن آن را با قدرت تایید کردند و آن را کور سوی امیدی برای خروج کشورشان از حالت هرج و مرجی می دانستند که در آن به سر می برد اما این تایید به تدریج بخار شد تا جایی که کمتر کسی پیدا می شود که این عملیات را تایید کند زیرا این توفان در«بازگرداندن امید»به یمن شکست خورد و مهمترین دستاوردهایش بمباران بیمارستان ها ،کارگاه های ابتدایی ، گاوداری ها ، مرغداری ها و مخزن های آب است. حتی در شهر عدن که این توفان به اشغال خود درآورد هیچ فرمانده امنیتی برای این شهر نتوانست چند روز دوام بیاورد و روانه دار باقی شد زیرا هر فرمانده ای پس از انتصابش توسط گروه تروریستی داعش ترور می شود.
عربستان سعودی و هم پیمانانش در یمن با ائتلاف حوثی ها و هم پیمانان آنها می جنگند که سلاح ها و تجهیزاتی از جنگ جهانی اول یعنی تقریبا صد سال پیش در اختیار دارند با وجود این سعودی ها و هم پیمانانش نتوانستند «تعز»و «الحدیده»را به اشغال خود درآورند و نه حتی «مأرب»را، به رغم آن که جنگ شان در حال کامل کردن نخستین سال خودش است پس چگونه می تواند با هواپیماها روسی و نیروهای سوری در زمین از یک طرف و عناصر داعش از طرف دیگر بجنگند.علاوه بر آن هوای سوریه مانند هوای یمن صاف نیست تا هواپیماهای توفان قاطعیت در آن با آزادی تمام و بدون هیچ گونه تهدیدی یکه تازی کنند.در سوریه موشک های روسی از نوع«اس400»و «اس300»وجود دارند که آماده هستند برای نخستین بار توان خود را آزمایش کنند و هواپیماهای سعودی را به عنوان «شکار ارزشمند»شکار کنند.
هنگامی که روسیه تهدید می کند که با هر گونه نیروی زمینی سعودی مقابله می کند و «ولید المعلم»که یکی از کبوترهاست و نه «عسیری»سوریه، تهدید می کند که نیروهای سعودی را با جعبه های چوبی (و نه تابوت) به کشورشان باز می گرداند و «سید حسن نصرالله»دبیر «حزب الله»به سخنان «سعد حریری»رهبر جریان المستقبل و حملاتش به حزب الله پاسخ ندهد و بگوید که وارد نشدن نیروی زمینی سعودی به سوریه پیروزی منطقه ای است و ورود آن پیروزی برای همه منطقه به شمار می رود بنابر این باید سرتیپ عسیری و کسانی که به وی دستور می دهند چه بگوید و چه نگوید، به سرعت در خودشان بازنگری کنند.
رهبران عربستان باید چگونگی ایجاد«استراتژی خروج»از این بحران سیاسی و نظامی که خودش را اسیر آن یافته بررسی کنند زیرا هیچ کس نمی خواهد وارد جنگ های این کشور در سوریه یا یمن شود و کسانی که به عربستان می گویند آماده ورود به جنگ هایش هستند عده ای حاشیه ای هستند و در هیچ جنگی که وارد شدند پیروز نشدند و از ذکر نام آنها شرمنده ایم و مأخوذ به حیا. اینها یا به دنبال خر مرده هستند یا دنبال آن هستند که به دلیل کینه های قدیمی، عربستان را در جنگ ها گرفتار کنند.
هنگامی که دولت آمریکا در زمینه اعزام نیروی زمینی به سوریه تردید می کند و «رجب طیب اردوغان»رئیس جمهوری ترکیه آمریکا را تهدید به انتخاب یکی از اینها می کند یا ترکیه یا کردها و آمریکا نیز حتی حاضر به پاسخ به وی نباشد و رئیس جمهوری ترکیه به دروازه های تل آویو می کوبد و خواستار عادی سازی کامل روابط شود، بنابر این رهبران عربستان باید محاسبات خود را مورد بازنگری قرار دهند و بدانند که روی اسب های بازنده شرط بندی کرده اند، یا ما اینچنین باور داریم.