جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

ادامه تبعات رسوایی قتل دانشجوی ایتالیایی؛

آیا غرب رئیس جمهوری مصر را مجازات می کند؟

با قتل یک دانشجوی ایتالیایی، مصر از خط قرمز عبور کرده است. غرب باید از این فرصت برای مجازات «عبدالفتاح السیسی» استفاده کند.

کد خبر: ۱۲۰۸۹۸
آیا غرب رئیس جمهوری مصر را مجازات می کند؟

در مواجهه با پیشینه هولناکی از جنایات دولت مصر، غرب تا حد زیادی ساکت مانده است.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، پایگاه «میدل ایست آی» در مقاله ای در پایگاه اینترنتی خود نوشت: جنازه «جولیو رگنی» در حالی که مورد شکنجه قرار گرفته بود، تاریخ 3 فوریه در گودالی در نزدیکی «اهرام جیزه» در استان «جیزه» کشف شد. بر اساس گزارش های اولیه از ایتالیا و مصر، ناخن های دست و پای این دانشجوی ایتالیایی دوره دکتری دانشگاه کمبریج، کشیده شده بود، سوختگی سیگار اطراف چشم و پای وی دیده می شد و بر روی صورتش نیز اثر بریدگی های متعدد دیده می شد. ستون فقرات وی نیز شکسته بود.

شکی نیست که این دانشجو مرگ دردناکی داشته است. شکی وجود ندارد مگر اینکه شما یک پلیس مصری باشید؛ چرا که «خالد شلبی» رئیس واحد تحقیقات جیزه در ابتدا ادعا کرده بود که این فرد ایتالیایی در تصادف رانندگی فوت کرده است!

مقامات بعدا ذهنیت خود را تغییر دادند، و اصرار کردند که وی به دست جنایتکاران ناپاک افتاده بود، اما با اتهامات مطبوعات ایتالیایی که عاملان واقعی را احتمالا نیروهای امنیتی مصر می دانستند، رسوا شدند. در واکنش به این رسوایی بزرگ، «مجدی عبد الغفار» وزیر کشور مصر گفت: «شایعات بسیاری هستند که در صفحات روزنامه ها تکرار می شوند که نیروهای امنیتی ممکن است باعث این حادثه باشند. این غیر قابل قبول است. این سیاست ما نیست.»

متاسفانه، دقیقا موضوع این چنین است زیرا شکنجه، آدم ربایی و قتل های فرا قضایی از سیاست های نیروهای امنیتی مصر - به خصوص از زمان رسیدن غفار به قدرت در ماه مارس گذشته - است.

از زمان به قدرت رسیدن عبدالفتاح السیسی رئیس جمهور مصر به قدرت در ژوئیه 2013، مصر بی نظیرترین برنامه سرکوب در تاریخ معاصر این کشور را آغاز کرده است. دهها هزار نفر به دلایل سیاسی زندانی شده اند، صدها نفر در بازداشتگاه های مخفی ناپدید هستند و حتی اجازه دادرسی به آنها داده نشده است. اعتقاد بر این است که برخی از کسانی که ربوده شده اند، کشته شده باشند. و اجازه دهید فراموش نکنیم که رژیم مصرمسئول کشته شدن نزدیک به هزار نفر در میدان «رابعه» در شهر «قاهره» بعد از برکناری «محمد مرسی» بوده است.

در مواجهه با این پیشینه هولناک از جنایات دولت مصر، غرب تا حد زیادی ساکت مانده است.

غرب، ریاست جمهوری سیسی را به عنوان بازگشت به یک سبک شبیه به «حسنی مبارک» در خصوص ثبات قدرت می بیند که با وزارتخانه های خارجه غربی آشنایی خوبی دارد. در مقایسه با دیگر کشورهایی که که با بهار عربی مواجه شدند، مصر با ثبات تر است. علاوه بر این، سیسی به عنوان یک متحد در مبارزه علیه تهدید اسلامگرایان در حال رشد در صحرای سینا و کشور همسایه آن، لیبی دیده می شود.

بنابراین شاید کمی تعجب داشته باشد که ببینیم پایتخت های اروپایی به قتل دانشجوی ایتالیایی واکنشی نشان نداده اند. خشم مردم و مقامات تا حد زیادی به ایتالیا محدود بوده است که از قضا یکی از بزرگترین مشوق های غربی سیسی بوده است. دولت انگلیس آشکارا در مورد این امر ساکت بوده است، به این تصور که «دیوید کامرون» نخست وزیر این کشور - که سال گذشته از سیسی در شهر «لندن» استقبال کرد - فکر نمی کند که قتل یک دانشجوی خارجی مسئله مهمی باشد.

با این حال، تلاش برای تبرئه کردن السیسی بر این اساس که او یک محافظ ثبات است تنها سفسطه بافی است. در 12 ماه گذشته، مصر کنترل بسیاری از بخش های سینا را از دست داده است، تروریسم در مکان های دیگر مصر نیز رشد کرده و انفجار بمب در هواپیمای مسافربری روسی یکی از تجارب تلخ در این خصوص است. کشوری که پلیس آن گردشگران را به جای تروریست می کشد، چگونه می تواند معیارهای ثبات را داشته باشد.

در واقع، سرکوب های رژیم تنها باعث می شود مصر بی ثبات تر شود. روسای جمهور قبلی مصر با اقدامات خود تنها اخوان المسلمین را به جنبشی قوی تر تبدیل کردند. اما خشونت های دولت کنونی گروه های افراطی تر که بر خلاف اخوان المسلمین خشونت را نفی نمی کنند، تقویت کرده است. این تصادفی نیست که «ایمن الظواهری» رهبر القاعده، در یک سلول در زندانی در مصر تحت شکنجه قرار گرفته است.

به همین دلیل غرب از واکنش نشان دادن به اقدامات مردی که سیاست هایش به طور بالقوه می تواند به عنوان ابزار استخدام برای داعش به خدمت گرفته شود، سرباز می زنند. قتل دانشجوی ایتالیایی یک فرصت غم انگیز برای تغییر مسیر است، و اتحادیه اروپا باید نقش رهبری آن تغییر را برعهده بگیرد.

برخی مقامات اروپایی ممکن است تمایلی نداشته باشند که عامل اصلی این قتل مشخص شود. با این حال، شواهد بسیار قانع کننده است. او در مسیر ملاقات با یک دوست در نزدیکی میدان «التحریر» در تاریخ 25 ژانویه، پنجمین سالگرد قیام 2011 ، ناپدید شد. هزاران نفر از نیروهای امنیتی در خیابان ها وحشت زده و عصبی به دنبال عناصر مشکل ساز بودند بود. پلیس انگیزه لازم را داشته و این در حالی است که این احتمال وجود دارد که این دانشجو با خرابکاران اشتباه گرفته شده باشد.

نمی توان فهمید واقعا چه اتفاقی افتاده است. اگر چه السیسی تحت فشارهای موجود به پلیس ایتالیا برای سفر به قاهره مجوز داده، اما آنها مجبور خواهند شد تا در کنار نیروهای امنیتی مصر که مظنونان اصلی قتل هستند، کار کنند.

پس چه باید کرد؟ آغاز تحقیقات می تواند نخستین تلاش برای فشار آوردن بر دولت مصر باشد. هر گونه سنگ اندازی از سوی پلیس مصر باید با یک پاسخ ملموس و عمومی از سوی اتحادیه اروپا دنبال شود. اما اروپایی ها نباید از برداشتن گام های سخت گیرانه تر خجالت زده شوند.

اقدامات هماهنگ اروپا می تواند واشنگتن را نیز متقاعد به دنبال کردن مسیری مشابه کند.

مصر نسبت به فشارهای غرب از همیشه آسیب پذیر است. از لحاظ اقتصادی، مصر در وضعیت خطرناکی قرار دارد و به کمک های کشورهای حوزه خلیج فارس وابسته است که می تواند این کمک ها نیز به زودی قطع شود. این کشور تقریبا هیچ نقشی در اقدام نظامی به رهبری آمریکا در سوریه و عراق ایفا نکرده است. پیمان صلح بسیار نمادین این کشور با رژیم صهیونیستی در حال احتضار است و سیسی که متوجه این موضوع شده است به شدت در تلاش برای همکاری با فرانسه برای احیای مذاکرات صهیونیستی-عربی است.

فرصت برای بزدلی به پایان رسیده است. اتحادیه اروپا باید به هر گونه قتل، کشتار و حبس در مصر واکنش نشان دهد. بی توجهی به این اقدامات جسارت دولت مصر را برای سرکوبگری افزایش خواهد داد.

انتهای پیام

دیدگاه شما