رویای ترکیه در ایجاد منطقه حایل در شمال سوریه از بین رفته و تا ابد به تاریخ پیوسته است اکنون در میان سیاسمتداران و نظامیان این پرسش جوهری مطرح شده است که :آیا ترکیه با دخالت نظامی در سوریه دست به ماجراجویی می زند؟
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران،پایگاه اینترنتی لبنانی النشره در مقاله ای نوشت:کنفرانس ژنو3 در سایه منقلب شدن تصویر در عرصه نظامی در سوریه به نفع ارتش عربی سوریه که پیشروی استراتژیکی در شمال سوریه با شکستن محاصره محکم و سه ساله شهرهای «نبل»و«الزهراء»در ریف حلب و بازگرداندن آنها به آغوش کشور سوریه محقق کرد،برگزار شد.
این پیشروی و این پیروزی ارتش عربی سوریه بر کنفرانس ژنو سایه افکند و باعث شد معارضان موسوم به معارضان ریاض دچار حالت هیستریک شده و با ابراز عصبانیت شدید خود از دست «استفان دی میستورا»به وی اطلاع دهند که از کنفرانس خارج شده و تمایلی به ادامه مذاکرات ندارند.با علم به اینکه «بشار الجعفری»رئیس هیأت مذاکره کننده رسمی سوریه پرسش هایی از همگان درباره فهرست«معارضان» که در کنفرانس حاضر می شوند و درباره دستورالعمل آن یا بندهایی که درباره آنها رایزنی می شود مطرح کرد.
اگر دی میستورا بهانه ادامه نیافتن برگزاری کنفرانس را با زبان دیپلماتیک و سخن گفتن درباره نیاز به زمان بیشتر برای هماهنگی و بستر سازی و مقدمه چینی برای آن اعلام کرد اما مساله جالب توجهی که باید درباره آن درنگ کرد این است که هیأت رسمی سوریه قوی تر و با اعتماد به نفس بیشتر نمایان شد به ویژه پس از اخبار خوشحال کننده پیشروی ارتش عربی سوریه و موفقیتش در قطع راه امدادرسانی و پشتیبانی گروه های مسلح از سوریه به آن رسید، در حالی که هیأت های معارضان دچار سردرگمی و ناامیدی و تشتت و اختلاف با یکدیگر نمایان شدند.
ترکیه به نوبه خود نیز از تحولات میدانی سوریه خرسند نبود و «احمد داوود اوغلو»نخست وزیر این کشور طی مشارکتش در کنفرانس کمک کنندگان در لندن،ارتش سوریه و هم پیمان روس اش را متهم به تضعیف مذاکرات ژنو کرد و در عین حال به تلویحا گفت که از مساله پناهندگان برای فشار بر اروپا به منظور فشار اروپا بر روسیه برای توقف پروازهایش برای کمک به ارتش سوریه استفاده می کند.در همین حال،وزارت دفاع روسیه در بیانیه ای اعلام کرد که اطلاعات موثقی در اختیار دارد که نشان می دهد ترکها قصد دارند در شمال سوریه دخالت نظامی کنند.با علم به اینکه روسیه دولت ترکیه از پرواز هواپیماهای شناسایی روسی بر فراز آسمان ترکیه بر اساس توافقنامه آسمان باز که در سال 2002 امضا کرد،جلوگیری می کند.
همه اینها حکایت از آن دارد که پس لرزه های سرنگونی هواپیمای روسی در ماه نوامبر گذشته همچنان در ذهن روس ها باقی مانده است.با علم به اینکه برخی دیپلماتها فاش کردند که رجب طیب اردوغان رئیس جمهوری ترکیه بارها به دنبال تماس با «ولادیمیر پوتین»رئیس جمهوری روسیه بوده و اعلام کرده است که تمایل به آغاز گفت و گوهای جدی با روس ها دارد اما از طرف روس ها جواب مثبتی دریافت نکرده است.روس ها به اردوغان پیام روشنی دادند که مفاد آن این است که ترکیه را شریک مناسب برای گفت و گو نمی بینند.
اگر پیام شدید اللحن روسیه درون خود تاکید قاطعی مبنی بر این دارد که رویای ترک ها در ایجاد منطقه حایل در شمال سوریه از بین رفته و تا ابد به تاریخ پیوسته است اکنون در میان سیاسمتداران و نظامیان این پرسش جوهری مطرح شده است که :آیا ترکیه با دخالت نظامی در سوریه دست به ماجراجویی می زند؟
پر واضح است که تا کنون اردوغان به این یقین رسیده است که نمی تواند قواعد بازی را در سوریه تغییر دهد قواعدی که در اصل با حضور نظامی مستقیم روسیه در سوریه تغییر کرده است.این را نیز باید اضافه کرد که آمریکا و روسیه به این تفاهم رسیده اند که کلیدهای پرونده سوریه را به مسکو تحویل دهد و نشانه های این تفاهم روی زمین و در میدان نبرد از طریق پیروزی های ارتش سوریه و هم پیمانانش نمایان شده است و هر کسی تحولات سوریه را دنبال کرده باشد احتمال می دهد که این پیروزی ها با آزادی باقی مناطق اصلی مانند حلب و ادلب و بستن همه منافذ حمایت دولت اردوغان از تروریست ها، کامل خواهد شد.
چیزی که چه بسا این احتمال را بیشتر می کند سخنان «جرارد شایان»کارشناس فرانسوی در سیاست های خاورمیانه است که گفت «اگر اردوغان بر ترکیه حکومت نمی کرد می توانستیم بگوییم که همه چیز از خیلی پیش منقلب شده و کار تمام شده است.»این امر نشان دهنده این است که اردوغان مبتلا به بیماری عظمت و احیای امپراتوری عثمانی است و همین بیماری باعث شد دست به ماجراجویی هایی حساب نشده خارج از هر گونه عملیات مذاکرات درباره سوریه بزند و امروز خارج بازی منطقه ای قرار گرفته و فقط تماشاگر شده است.
با تمام این تفاسیر پرسشی که مطرح می شود این است که آیا این تحولات باعث می شود اردوغان دست به ماجراجویی های احمقانه بیشتری بزند،با علم به اینکه نتیجه این ماجراجویی های چیزی جز پایان دوران وی و داوود اوغلو نه فقط در ترکیه بلکه در همه منطقه نیست.