پایگاه
اطلاع رسانی و خبری جماران، خانوادههای اعدام شدگان تایوانی پس از گذشت دههها نامههای خداحافظی آنها را دریافت کردند.
«گوا چینگ» یک ماه پیش از آنکه در آوریل ۱۹۵۲ اعدام شود، نامههای خداحافظی برای مادر، همسر و فرزندانش نوشت.
این نامه ها باید ۱۴۰ مایل سفر می کردند تا به مقصد برسند اما ۶۰ سال طول کشید تا تحویل داده شوند.
زمانی که دختر وی در نهایت توانست نامه پدرش را پس از کلی مذاکره با دولت تحویل بگیرد در اوایل ۶۰ سالگی قرار داشت. یعنی دو برابر سنی که گواچینگ اعدام شد.
«گوا سو جن» دختر وی گفت: من فقط با خواندن آنچه که پدرم نوشته بود، می گریستم. اگر نوشته ای از او نمی دیدم هیچ گاه هیچ حسی درباره او نداشتم. نوشته پدرم او را دوباره برایم زنده کرد. بدون این نامه تنها در تصوراتم آن گونه که تصویرش می کردم وجود داشت.
این نامه ها در میان ۱۷۷ نامه کشف نشده ای که توسط قربانیان سرکوب سیاسی به عنوان ترور سفید معروف است، قرار داشته است.
از سال ۱۹۴۷ تا ۱۹۸۷ ده ها هزار نفر روانه زندان شدند و دست کم هزار تن از آنان به اتهام جاسوسی برای چین کمونیست اعدام شدند.
این نامه ها سوغاتی دردناکی از دهه های حکومت استبدادی تایوان هستند که در آرشیو کوچکی در دولت وجود داشتند.
نامه ها تنها شواهد مستند نیستند. احساسهای عاشقانه چیزی فراتر از این ها است. آنان در این نامه ها کلماتی را به فرزندانشان بدون آنکه بدانند والدینشان که هستند نوشته اند و هم چنین از شریک زندگیشان بابت بزرگ کردن فرزندانشان به تنهایی عذرخواهی کرده بودند.
این نامه ها در سال ۲۰۰۸ زمانیکه زنی به دنبال اطلاعاتی در رابطه با پدربزرگش در آرشیو اصلی تایوان می گشت، کشف شد.
پس از دو هفته پیگیری«چنگ یی لانگ» موفق به کشف نامه های پدر بزرگ خود که برای عمه، عمو و هم چنین مادر وی پس از تولد او نوشته شده بود، شد.
چنگ اظهار کرد که عکس العمل مادرش پس از هشت سال هنوز به هنگام خواندن نامه هم چون دفعه اول که نامه را خواند است.
او گفت: هر وقت که مادرم نامه را می خواند حالش مثل دفعه اول است. از خواندن اولین کلمه شروع به گریه کردن می کند. او هیچ گاه پدرش را ندیده است. انگار که وجود نداشته است اما از زمانی که او نامه را دیده همه چیز تغییر کرده است او می داند که پدری داشته که او را دوست می داشته است.
بررسی های این نامه ها هم چنان ادامه دارند. محققان بر این باورند که برخی از شواهد از بین رفته است.
«هانگ چانگ لینگ» پروفسور علوم سیاسی دانشگاه ملی تایوان اظهار کرد: قاعدتا صدها هزار مدرک به این گونه وجود دارند که باید تلاش شود تا دسترسی به آنها پیدا شود. امکان دارد این نامه ها تنها ۱۰ درصد از آنها باشند. من هیچ نظری دراین باره ندارم البته هیچ کس نظری ندارد.
چانگ پس از در دست داشتن کپی نامه های پدربزرگش درصدد افتاد تا اصل نامه ها را باز پس بگیرند. ابتدا دولت ممانعت کرد اما نهایتا در سال ۲۰۱۱ با پیگیریهای انجمن حقیقت تایوان این نامه ها به خانواده وی تحویل داده شد.
در میان نامه ها آلبوم های عکس خانوادگی وجود دارند.
گو نیز زمانی که پلیس پدرش را برد سه سال داشت وی با دیدن عکس ها و نامه ها گفت: مادرم بسیار از پدرم خشمگین بود و مدام می گفت او زندگی و خانواده اش را تباه سیاست کرد. مادرم در آن موقع ۲۳ سال داشت. او از زمانی که در مدرسه تحصیل می کرد ازدواج کرده بود. کاملا طبیعی است که تحمل چنین سختی براش دشوار باشد.
وی گفت: نامه پدرم به وی سبب شد تا پدرم را ببخشد.
خیلی از این نامه ها نا گشوده باقی مانده اند. بسیاری از بیوه ها که ۵۶ سال به تنهایی زندگی کرده اند بدون آنکه دوباره ازدواج کنند و یا اینکه نامه ای دریافت کنند، زندگی کرده اند.
عکس: نیویورک تایمز
مترجم: گلناز سادات غفاری
عکس روز/ نامه بازگشتی
«گوا سو جن» دختر وی گفت: من فقط با خواندن آنچه که پدرم نوشته بود، می گریستم. اگر نوشته ای از او نمی دیدم هیچ گاه هیچ حسی درباره او نداشتم. نوشته پدرم او را دوباره برایم زنده کرد. بدون این نامه تنها در تصوراتم آن گونه که تصویرش می کردم وجود داشت.
کد خبر:
۱۱۹۷۵۲