جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

نویسنده معروف عرب نوشت:

عربستان مانع اصلی مذاکرات ژنو برای حل بحران سوریه است

اعضای کنفرانس ریاض که مورد حمایت عربستان هستند،خودشان را در جایگاهی می بینند که تعیین می کنند چه کسی معارض مشروع است و چه کسی معارض نامشروع و چه کسی باید در مذاکرات ژنو برای حل بحران سوریه شرکت کند و چه کسی باید از این مذاکرت دور شود و کار به جایی رسید که سازمان ملل ریاض را متهم به مانع تراشی در مسیر مذاکرات ژنو کند.

کد خبر: ۱۱۸۱۱۴
عربستان مانع اصلی مذاکرات ژنو برای حل بحران سوریه است

«دولت موازی»معارضان سوری به ریاست «ریاض حجاب»نخست وزیر جدا شده از دولت سوریه که توسط ریاض مورد حمایت است و مقرش را در ریاض پایتختش میزبانی می کند هیأت خود را به ریاست «اسعد الزغبی» یکی از فرماندهان گروه های مسلح اعلام کرد و یک فرد مسلح دیگر به نام «محمد علوش»وارث «زهران علوش»سرکرده گروه (تروریستی )«جیش الاسلام»را به عنوان مذاکره کننده ارشد انتخاب کرد.نخستین اقدام این «دولت»تهدید به تحریم مذاکرات در صورت اضافه شدن یک عضو دیگر به هیأت مذاکره کننده است یا باید این هیأت را همانطور که هست پذیرفت و مشروعیت را به رسمیت شناخت یا خبری از مشارکت نیست.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران،«عبدالباری عطوان»نویسنده و تحلیلگر معروف عرب در یادداشتی در روزنامه رأی الیوم نوشت:اختلاف ها میان گروه های معارض سوری درباره ترکیب هیأت مذاکره کننده به دلیل تعدد مرجع های بین المللی و منطقه ای که پشت آنها هستند روز به روز شدیدتر می شود؛امری که نه فقط این احتمال را به وجود می آورد که برگزاری جلسه نخست از مذاکرات در ژنو در روز دوشنبه آینده به تأخیر بیفتد بلکه ممکن است همانند ژنو یک این مذاکرات پیش از آن که آغاز شود به پایان برسد.

دولت سوریه هیچ گونه مشکلی برای تشکیل هیأت مذاکره کننده اش نداشت و این قابل پیش بینی بود.نکته جالب توجه هم این است که دولت سوریه «بشار الجعفری»نماینده دائمی خود در سازمان ملل و یکی از بازها را(به گفته عبدالباری عطوان)به عنوان رئیس هیأت و «فیصل المقداد»معاون وزیر خارجه که یکی از «کبوترها»ست را به عنوان ناظر عمومی انتخاب کرد.این اقدام به مثابه کاهش سطح هیأت در مقایسه با دور دوم مذاکرات کنفرانس ژنو است که ریاست آن را آقای«ولید المعلم»وزیر خارجه این کشور بر عهده داشت.این مساله بازتاب دهنده کاهش امیدها و توجهش و چه بسا نیت هایش نسبت به این دور از مذاکرات است که برای اجرای نقشه راهی برگزار می شود که به قطعنامه شماره 2254 شورای امنیت تکیه دارد.

«دولت موازی»معارضان سوری به ریاست «ریاض حجاب»نخست وزیر جدا شده از دولت سوریه که توسط ریاض مورد حمایت است و مقرش را در پایتختش ریاض میزبانی می کند هیأت خود را به ریاست «اسعد الزغبی» یکی از فرماندهان گروه های مسلح اعلام کرد و یک فرد مسلح دیگر به نام «محمد علوش»وارث «زهران علوش»سرکرده گروه (تروریستی )«جیش الاسلام»را به عنوان مذاکره کننده ارشد انتخاب کرد.نخستین اقدام این «دولت»تهدید به تحریم مذاکرات در صورت اضافه شدن یک عضو دیگر به هیأت مذاکره کننده است یا باید این هیأت را همانطور که هست پذیرفت و مشروعیت را به رسمیت شناخت یاخبری از مشارکت نیست.این موضع به نظر بسیاری با رویکرد همزیستی دموکراتیک که قرار است یکی از بارزترین اصول معارضان و ارزش های آنها باشد در تعارض است.

این موضع گیری سخت باعث شد که «استفان دی میستورا»فرستاده ویژه سازمان ملل در امور سوریه از چارچوب دیپلماتیک خود خارج شده و عربستان را متهم به مانع تراشی در مسیر مذاکرات ژنو کند و باعث شد روسیه نیز واکنش نشان داده و پشنهاد تشکیل دو هیأت به نمایندگی از معارضان ارائه کند که یکی نماینده معارضان موسوم به معارضان ریاض باشد و دیگری نماینده باقی معارضان سوری باشد که از کنفرانس ریاض دور نگه داشته شده یا به این کنفرانس دعوت نشدند.یک پیشنهاد دیگری نیز وجود دارد که بر اساس آن دی میستورا فرستاده سازمان ملل مامور تشکیل هیأت منصفانه تر به ریاست مشترک به عنوان برون رفت از این بحران شود آن هم بر اساس این مقوله که«آخرین درمان بیمار داغ کردن اوست».

هیأت ریاض با حمایت ترکیه و قطر با مشارکت حزب«اتحاد دموکراتیک»کرد که ریاستش به عهده «صالح مسلم»است به بهانه آن که نزدیک به نظام حاکم بر سوریه است،مخالفت می کند،هر گونه وجود آقای«قدری جمیل»از معارضان داخل سوریه را به همین دلیل و به دلیل نزدیکی اش به مسکو «وتو»می کند،«هیثم مناع»رئیس جریان «قمح»را نیز به رغم دعوتش به کنفرانس ریاض نمی خواهد،مناع به دلیل اعتراض به مشارکت برخی از گروه های تروریستی که خون مردم سوریه را ریخته اند، کنفرانس ریاض را تحریم کرد.به عبارتی دیگر کنفرانس ریاض خودش را در جایگاهی می داند که تعیین می کند چه کسی معارض مشروع است و چه کسی معارض نامشروع و چه کسی باید در مذاکرات ژنو شرکت کند و چه کسی باید از این مذاکرت دور شود.

روس ها و به همراه آنها دولت سوریه و آقای مناع می گویند که وجود «جنایتکاران جنگی»مانند محمد علوش را در هیچ گونه هیأت مذاکره کننده ای نمی پذیرند زیر جیش الاسلام که علوش وابسته به آن است دست به گلوله باران و قتل مردم سوریه زده، این در حالی است که کمیته هماهنگ کننده هیأت مذاکره کننده مورد حمایت عربستان نسبت به تعیین رئیس هیأت و مذاکره کننده ارشد از معارضان مسلح اعتراض دارد...مارپیچ و پس از آن باز مارپیچ...اختلافات اول دارد و آخری ندارد.

جبهه دیگر وجود دارد که از بقیه به دلیل حضورش با قدرت در میدان قوی تر است و آن گروه تروریستی «جبهه النصره»شاخه رسمی گروه تروریستی القاعده در سوریه و سرکرده اش«ابو محمد الجولانی» که همه شرکت کنندگان در کنفرانس معارضان در ریاض را «خائن»توصیف کرد و تهدید به پاک سازی آنها کرد.اما گروه تروریستی «داعش» که یک سوم سوریه را اگر نگوییم بیشتر از آن را در اشغال خود دارد مساله را کاملا نادیده گرفته است و گویی آن چه در جریان است به این گروه مربوط نمی شود و شایسته صدور بیانیه ای در خائن به حساب آوردن یا محکومیت ندارد و شاید اولویت را به «گسترش»به لیبی و تلاش برای اشغال «هلال»نفتی این کشور در شهرهای«راس لانوف»،«البریقه»و «الزویتینیه»می دهد.

کنفرانس ژنو چه در روز مقررش برگزار شود چه با دو سه روز تأخیر یا حتی یک ماه تأخیر برگزار شود چیزی نیست جز تلاش قدرت های بزرگ برای به دست آوردن زمان و سرگرم کردن طرف های سوری است یا مانند «آب در هاون کوبیدن»زیرا همه طرف های منطقه ای و بین المللی توافق دارند که راه حل سیاسی برای بحران سوریه همچنان دور است و مساله اساسی چگونگی مدیریت بحران سوریه است و نه حل آن.

نکته عجیب این است که درخواست های برخی از گروه های مسلح سوری و قدرت های حامی آنها که طی پنج سال گذشته حاکم بود در «وتوی»بقای «بشار اسد»رئیس جمهوری سوریه به «وتوی»مشارکت فلان یا بهمان معارض در مذاکرات با دولت این رئیس جمهوری و هیأتی که به نمایندگی اش در مذاکرات حضور دارد،تبدیل شد.

هر طرفی که درباره«مذاکره»با نظام سوریه و رئیس جمهوری اش سخن بگوید یا به آن اشاره کند پیش از این خائن به شمار می رفت و باید محاکمه می شد و حکم اعدام برایش صادر می شد،اکنون درخواست ها و اولویت ها تغییر کرده و ادبیات و موضع گیری بر اساس دیکته های طرف های حامی چه آمریکایی باشند و چه روسی، تغییر کرده است و پاک و منزه است تغییر دهنده احوال.اکنون گروه ها و جبهه ها و شخصیت های سوری معارض با یکدیگر بر سر عضویت هیأت مذاکره کننده با این نظام با هم رقابت دارند و پاک و منزه است تغیر دهنده احوال.بیشتر طرف ها یا همه آنها تاکید می کنند که راه سیاسی تنها راه برون رفت بحران سوریه است این در حالی است که بیشتر آنها یا همه آنها راه حل نظامی را در پیش گرفته اند؛راه حلی که نقشه ها را روی زمین مشخص می کند آن هم پس از آنکه مرزهایش در نهایت و پس از آن که گرد و خاک رویارویی ها فرو نشست،متبلور می شود.

سکوت این روزهای آقای«عادل الجبیر»وزیر خارجه عربستان و تکرار نشدن جمله آهنگین اش که به قلبش آرامش می داد:«اسد باید برود چه با جنگ چه با شیوه مسالمت آمیز»حکایت از چیزهای زیادی دارد.

انتهای پیام

دیدگاه شما