پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، «امان الله» یکی از ستوانهای ارتش افغانستان گفت: تا پای جان حاضر بودم مبارزه کنم تا طلبان را که درصدد به دست آوردن جنوب کشورمان بود، متوقف سازم.
وی در ماه نوامبر تنها ۱۵ ماه پس از پیوستن به نیروهای افغان، مانند هزاران سرباز خسته و ناامید دیگر که لباس فرم خود را از تن خارج کردند، دست از مبارزه کشید.
این در حالی است که خارج شدن این نظامیان از ارتش افغانستان به طور جدی قدرت این نیرو را در دفع تروریست ها تهدید می کند.
همه چیز برای امان الله از زمانی که اواخر سال گذشته با شکم گرسنه و بدون دریافت هیچ مبلغی برای ماه ها در مقابل تروریست ها از همه سوی به مدت سه روز با نارنجک و مسلسل محاصره شده بودند، تغییر کرد.
زمانی که درخواست برای تقویت پایگاه های دورافتاده بی جواب ماند و تمامی همکارانش در اطراف وی خونین و زخمی با مرگ دست و پنجه نرم می کردند و آنان با کمبود مراقبت های پزشکی مواجه بودند، طاقت امان الله به سر آمد.
هنگامی که حمله به پایان رسید، امان الله و سه تن دیگر از دوستان همرزمش لباس ارتشی خود را از تن خارج و با پای پیاده پایگاهی را که در نزدیکی قندهار بود را ترک کردند.
امان الله ۲۸ ساله که مانند بسیاری از افعانها تنها یک تک نام را برای معرفی خود به کار می برد، گفت: من به منظور آنکه بتوانم خانواده ام را تامین مالی کنم و هم چنین خدمتی به کشورم کرده باشم به ارتش ملحق شدم. اما این یک ماموریت انتحاری بود.
نیروهای ناتو که در افغانستان حضور داشتند قرار بود تا پایان سال ۲۰۱۴ به ماموریت خود پایان دهند و آنجا را ترک کنند با این وجود نیروی کوچکتری به منظور آموزش و تعلیم افغانها باقی ماند. اما با وجود افرایش حملات طالبان، ایالات متحده آمریکا تصمیم گرفت سرعت روند خارج شدن این نیروها را کم کند.
بنا به آمار منتشر شده ماه گذشته، در سال ۲۰۱۵ ارتش افغانستان مجبور شده است که یک سوم از ۱۷۰ هزار سربازش را که به دلیل کشته شدن و یا ترک خدمت از بین رفته بودند را جایگزین کند.
با توجه به اظهارات «مایکل کوگلمن» عضو ارشد بخش جنوب و جنوب شرقی آسیا مرکز بین المللی «وودرو ویلسون» میزان سنگین تلفات یکی از مهمترین مشکلاتی است که نیروهای امنیتی با آن مواجه هستند.
بنا به ادعای یک افسر نظامی ناتو از زمانی که ارتش افغانستان در سال ۲۰۱۵ زمام دار امور شده است، شمار تلفات ۲۶ درصد افزایش یافته است.
وی تاکید کرد: حدود ۱۵ هزار و ۸۰۰ سرباز کشته و یا مجروح شده اند. یعنی یکی از ده سرباز حاضر. این در حالی است که افغان ها حاضر هستند به ازای دریافت حقوق ۳۰۰ دلار در هر ماه جانشان را به خطر بیاندازند و به ارتش ملحق شوند.
تبلیغاتی در تلویزیون افغانستان نشان داده می شود که سربازها در حال تعلیم دیدن و مشغول غذا خوردن هستند.
اما واقعیت در خط مقدم درگیری با طالبان چیز دیگری است، فراریان ارتش و پلیس از فرماندهان که هیچ جوابی برای حملات مرگبار و نداشتن مواد غذایی و تجهیزات ضعیف ندارند، شکایت می کنند.
«فاروق» که افسر پلیس در ولایت هلمند بود و سه ماه است شغلش را ترک کرده است، گفت: به ندرت روزی بدون بمب جاده ای و یا صدای تیراندازی و حمله سپری می شود. اگر از ما حمایت نشود این شغل از بین می رود.
«صدیق صدیقی» سخنگور وزارت کشور افغانستان اظهار کرد که دولت برای بهبود شرایط بسیار تلاش کرده است.
وی گفت: ما از تعهد پلیس و سربازها بسیار راضی و خشنود هستیم.
امان الله از زمانی که کار خود را ترک کرده است به دنبال شغلی جدید در کشوری که کار به سختی پیدا می شود است.
او تصمیم گرفته است، مجددا برای الحاق به ارتش درخواست دهد.
امان الله گفت: امیدوارم در جای امن تری زیر دست فرماندههای بهتری کار کنم. منتظر جوابشان هستم.
عکس: رویترز
مترجم: گلناز سادات غفاری