جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

روزنامه الیوم السابع نوشت:

چرا اردوغان برای از سر گیری روابط با اسرائیل عجله می کند؟

اردوغان پس از آن که اخوان المسلمین در مصر و تونس قدرت را از دست دادند و کشورهایی مانند مصر و روسیه را از دست داد به عربستان و دوست قدیمی خود یعنی رژیم صهیونیستی روی آورد تا جای خالی آنهایی که از دست داده را پر کند.

کد خبر: ۱۱۶۵۷۷
چرا اردوغان برای از سر گیری روابط با اسرائیل عجله می کند؟

ترکیه پیش از آن که روابطش با برخی کشورها و متحدانش در منطقه تیره شود روابطش با رژیم صهیونیستی مخفیانه بود اما اکنون با از دست دادن متحدان و دوستان خود روابط با این رژیم را علنی کرده و این روابط را یک امر واقع می داند.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران،روزنامه مصری الیوم السابع در تحلیلی نوشت:«رجب طیب اردوغان»رئیس جمهوری ترکیه سال 2016 را با تاکیدش بر نیاز واقعی به اسرائیل آغاز کرد و گفت که «این یک حقیقت واقعی در منطقه است».این سخنان در پی مذاکراتی که میان تل آویو و آنکارا پس از پنج سال قطعی ظاهری روابط بیان می شود؛روابط این دو در پی حمله نظامیان اسرائیلی به کشتی«مرمره»ترکیه که به سمت نوار غزه در حرکت بود و کشته شدن ده فعال ترک در این کشتی به ظاهر قطع شد.آن چه اردوغان درباره روابط کشورش با رژیم اسرائیل گفت تاکیدی بر امر واقع به شمار می رود.روابط آنکارا با تل آویو قوی است و متاثر از حادثه حمله به کشتی مرمره نشده است و این حادثه باعث نشده است که روابط مخفی آنها که بر اساس مبادلات اقتصادی و همکاری امنیتی و نظامی است قطع شود اما رخدادهای اخیر که در پی سرنگونی جنگنده روسی توسط ترکیه و تحمیل قواعد بازی جدید درسوریه توسط روسیه باعث شد که آنکارا به اعلان روابط با اسرائیل روی بیاورد به عبارتی دیگر بار دیگر و به شکل علنی و بسنده نکردن به روابط مخفیانه خود را در آغوش اسرائیل بیندازد.

اردوغان که تلاش کرده بود خودش را به شکل سلطان عثمانی درآورد طی دوره گذشته و به طور مشخص در پی بهار عربی می خواست که بیشترین استفاده را ببرد و این از خاستگاه فرصت طلبی صورت گرفت که بر ذهنیت رهبران ترکیه حاکم است.اردوغان خودش را به گونه ای نشان داد که گویی ناظر بر انقلاب های عربی و بلکه پدر روحی آنهاست و این فکر را رایج کرد که وی دشمن قوی اسرائیل و سیاست شهرک سازی های این رژیم در فلسطین است و عقب نشینی نمی کند مگر آن که استقلال کامل را برای کشور فلسطین محقق کند و با جریان اسلام سیاسی که به لحاظ ایدئولوژیک به آن وابسته است روابط قوی برقرار کرد و می خواست از این رابطه خودش را به عنوان خلیفه مسلمین یا به معنای ترکی اش«سلطان جدید»تثبیت کند،اما رخداد 30 ژوئن در مصر همه محاسبات اردوغان و بقیه دوستانش در حکومت ترکیه را به هم ریخت.حاکمیت جریان اسلام سیاسی که جماعت اخوان المسلمین آن را هدایت می کرد ضربه بدی در مصر خورد و به کارش پایان داد،اوضاع داخلی در تونس نیز باعث انزوای جنبش النهضه شد و در لیبی نیز کار حزب اخوان تمام شد و اردوغان هیچ چیز جز اخوان در سوریه و یمن پیش روی خود ندید بنابر این تلاش کرد از آنها استفاده کند اما اوضاع در این دو کشور هنوز آرام نشده است بنابر این چاره ای جز این نیدید که به دوست قدیمی اش یعنی«اسرائیل»روی بیاورد و به سرعت به سمت آن رفت،آن هم پس از آن که همه را از دست داد.اردوغان مصر و اخیرا روسیه را از دست داد و اکنون بر اسرائیل مانور می دهد شاید بتواند به خواسته اش یعنی روابط با کشورهایی که از دست داده را پر کند به عبارتی جای خالی شان را پر کند.به همین دلیل از جهت دیگر تلاش کرد که با قدرت به عربستان سعودی نزدیک شود تا شاید بتواند به این هدفش برسد اما رسیدن به هدفش به زمان نیاز دارد.همچنین اردوغان همزمان با این کارها مجبور می شود که امتیازاتی را بدهد که چه بسا بر وضعیت داخلی حزبش که اکنون تلاش می کند قانون اساسی این کشور را تغییر دهد تا بتواند نظام حاکم را از پارلمانی به ریاستی تغییر دهد تا همه اختیارات به طور کامل در دستش باشد؛اختیاراتی که به لحاظ حقوقی و قانونی در پی ترک ریاستش بر دولت از دست داد؛ اگر چه به لحاظ عرفی با توافق با «احمد داوود اوغلو»نخست وزیر این کشور این اختیارات را هنوز در دست خود دارد.

آیا اردوغان می خواهد هیتلر ترکیه شود؟بله این همان چیزی است که عملا اردوغان می خواهد و چه بسا سخنانش در چند روز پیش و اشاره اش به آلمان نازی به رهبری هیتلر برای دفاع از نظام ریاستی قوی که قصد دارد در ترکیه برقرار کند تاکیدی بر تمایل درونی نهفته در وی دارد.اردوغان در بازگشت از سفرش به عربستان سعودی روز پنج شنبه هفته گذشته به روزنامه نگاران گفت:«در سایه نظام وحدت گرا همانطور که در ترکیه می بینیم امکان برقراری نظام ریاست جمهوری به شکلی ممتاز وجود دارد و در این زمینه نمونه ها و مثال های زیادی در جهان طی تاریخ وجود دارد و یک نمونه را در آلمان هیتلری می توانید ببینید.»به رغم آن که دفتر ریاست جمهوری ترکیه تلاش کرد پیامدهای لغزش زبانی اردوغان که مقاصد وی را فاش کرده است را با این گفته که اشاره اردوغان به هیتلر به معنای تایید نازیسم نیست اما واقعیت تاکید می کند که رئیس جمهوری ترکیه دارای گرایش هیتلری است.با پیگیری تاریخ حکمرانی اردوغان می بینیم وی که از سال 2002 تا کنون در ابتدا به عنوان نخست وزیر و سپس به عنوان رئیس جمهوری از سال 2014 می خواهد قانون اساسی را تغییر دهد به طوری که نقش رئیس جمهوری از مقام نمادین به رئیس جمهوری دارای اختیارات گسترده مانند ایالات متحده آمریکا،روسیه و فرانسه شود و این را اردوغان بارها گفته است که قصد دارد در سال 2016 جامعه ترکیه را برای بررسی رسیدن به«توافق اجتماعی»بر سر بلندپروازی های ریاست جمهوری اش بسیج کند.

اردوغان اکنون میان تمایلش برای تبدیل شدن به سلطان و گرایش اش به هیتلریسم که آن را مناسب برای زمان کنونی می داند حیران مانده است اما چگونه این مساله رخ دهد در حالی که وی قدرتش در بیرون از ترکیه را از دست داده است.

انتهای پیام

دیدگاه شما