جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

یک سال پس از حمله به شارلی ابدو؛

فرانسه در مسیری نگران کننده/ تهدیدات تروریستی با مهره ها داخلی

یک سال پس از حمله به مجله شارلی ابدو، دولت حاکم در فرانسه در تلاش برای قبول این واقعیت است که این کشور با تهدیدات تروریستی داخلی مواجه است.

کد خبر: ۱۱۶۵۶۱
فرانسه در مسیری نگران کننده/ تهدیدات تروریستی با مهره ها داخلی

اگر چه رئیس جمهور فرانسه به درستی داعش را به عنوان دشمن این کشور تعیین کرد، اما این واقعیت را نگفت که تقریبا همه از عاملان حملات سال 2015 این کشور، شهروندان فرانسوی بوده اند.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، روزنامه «گاردین» در گزارشی در پایگاه اینترنتی خود نوشت: فرانسه نخستین سالگرد حملات به نشریه طنز «شارلی ابدو»، با تنش های تازه ای در شهر «پاریس» مواجه است که در آخرین مورد آن مردی که با چاقو در صدد حمله بود در خارج از یک پاسگاه پلیس در روز پنج شنبه کشته شد.

شارلی ابدو همچنان به کار خود ادامه می دهد. در آخرین اقدام تحریک کننده ی این مجله، (باز هم طی اقدامی موهن) بر روی جلد آخرین نسخه آن یک نقاشی از خدا با سلاح های خونین کشیده شده بود. بر بالای این تصویر نیز نوشته شده بود: «یک سال گذشت و قاتل هنوز هم بزرگ است».

این تصویر به منظور یادآوری حملات یک سال پیش علیه شارلی ابدو نقاشی شده است. اما تفاوت بزرگ این است که این سالگرد پس از حملات 13 نوامبر در پاریس برگزار می شود که فرانسه را وارد مسیر نگران کننده ای کرد.

اعتراض به انتشار کاریکاتورهای موهن به پیامبر اسلام (ص) انگیزه حمله به شارلی ابدو بود اما حملات ماه نوامبر به سالن کنسرت، استادیوم فوتبال و دیگر مکان های پاریس دیگر چنین انگیزه ای نداشت. بدیهی است که در این حملات موضوع گسترده تری در کار بود و خطر همه را و نه فقط کاریکاتوریست ها را تهدید می کرد.

با این حال باید بسیار زودتر آشکار می شد. اولا، فوران احساسات بیش از حد شارلی ابدو اهمیت دیگر قربانیان حملات ژانویه را کاهش داد: ترور ماموران پلیس (در 7 و 8 ژانویه) و گروگان گیری و قتل چهار نفر در یک سوپر مارکت. در واقع عناصر کلیدی نظم کثرت گرای مبتنی بر قانون و لیبرال دموکراتیک هدف قرار گرفت: ایمنی نمایندگان مطبوعات، مجریان قانون، و اعضای یک اقلیت فدای آزادی های دیگر شد. دوما، حملات ژانویه به سرعت با حمله دیگری این بار در شهر «کپنهاگ» دانمارک دنبال شد. در 15 فوریه، یک فرد مسلح به یک مرکز فرهنگی در پایتخت دانمارک حمله کرد و پس از آن کنیسه مرکزی این شهر را هدف قرار داد و دو نفر را کشت و در نهایت خودش به ضرب گلوله کشته شد. این نشانه ای آشکار بود که فرانسه تنها کشوری نیست که با موج جدیدی از حملات این چنینی مواجه می شود. همچنین سیگنالی بود که الگوی سکولار فرانسه را مورد تردید قرار می داد و مشکلات مربوط به ادغام مهاجران را در یک چارچوب بزرگتر قرار می داد.

فرانسه از زمان حمله به شارلی ابدو بر چگونگی تاثیر گذاری مدل جمهوریخواه بر افراط گرایی بسیار متمرکز شده است. یکی از جنبه های خوب واکنش ها مطمئنا تظاهرات های خودجوش برای ابراز اتحاد و همبستگی با قربانیان این حملات بود و در داخل و خارج از فرانسه نوعی اتحاد و انسجام علیه چنین تهدید هایی دیده شد. این ملت از هم پاشیده نشده بود و ارزش های آن همچنان می درخشید. با این حال جنبه های ناخوشایندی نیز وجود داشت که نشانه ای از ثبات دموکراتیک نبود و آن موضوع حرکت به سمت قانون جدیدی بود که برخی از آزادی های مدنی را در معرض خطر قرار می دهد و هدف از آن، بازنویسی قانون اساسی این کشور است. علاوه بر این، در ماه دسامبر حدود هفت میلیون نفر به حزب راست افراطی رای دادند که این موضوع نیز نشان داد که اوضاع این کشور تا چه حد وخیم است.

نگران کننده ترین موضوع بحث در خصوص جنگ این کشور با داعش بدون هماهنگی با دیگر کشورهای اروپایی بود. اگر چه «فرانسوا اولاند» رئیس جمهور فرانسه به درستی داعش را به عنوان دشمن این کشور تعیین کرد، اما نتوانست این واقعیت را نشان دهد که تقریبا همه از عاملان حملات سال 2015 این کشور، شهروندان فرانسوی بوده اند.

ممکن است نقشه این حملات در شهر «رقه» سوریه و یا در یمن برنامه ریزی شده باشد، اما توسط کسانی که فرانسه آنان را «کودکان مهاجرت» می نامد، انجام شده است. این مسلما بزرگترین شوک در این سالِ پر از حادثه بود. «جنگ» در خاورمیانه در جریان است، اما نباید در داخل فرانسه باشد. باید با وضوح بیشتری بگوییم زمانی که یک نشریه تابو شکن برای به اصطلاح شجاعت خود (انتشار کاریکاتورهای موهن) مورد تمجید قرار می گیرد، تبعات آن تا به امروز دیده می شود.

همانطور که «آلبر کامو» نویسنده، فیلسوف و روزنامه ‌نگار فرانسوی‌ زمانی گفت: محاسبات اشتباه به بدبختی های جهان می افزاید.

انتهای پیام

دیدگاه شما