شرایط به سرعت در حال تغییر است و اسرائیل از هرج و مرج خونین که در حال حاضر منطقه را در نوردیده در امان نیست و نه بمب های هسته ای اش به دردش می خورد و نه هواپیماهایش از همه نوع.اسرائیل خودش بود که خودش و شهرک نشینانش و همه منطقه را به این وضع رساند و باید نتایج تروریسم و سیاست هایش را دیر یا زود تحمل کند.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران،«عبدالباری عطوان» نویسنده و تحلیلگر معروف عرب در تحلیلی در روزنامه رأی الیوم نوشت:عملیات هجومی که یک فرد مسلح«ناشناس»در مرکز تل آویو انجام داد و به یک رستوران حمله و به سمت کسانی که در آن بودند تیراندازی کرد و بر اساس اعلام رسمی پلیس اسرائیل دو نفر از آنها را کشته و پنج نفر دیگر را زخمی کرد ما را غافلگیر نکرد.این حمله یا حمله های مشابه آن قابل انتظار بود و مبالغه نمی کنیم اگر بگوییم که در انجام آن تأخیر شده است و در سایه انسداد در فرایند صلح و ادامه شهرک نشینی و کشتار فلسطینیان توسط اسرائیل روزهای آینده بیشتر شدن این گونه حملات را فاش می کنند.
دولت اسرائیل و «بنیامین نتانیاهو» نخست وزیرش و دادگاه عالی این رژیم که قوانین و حکم هایی در مقیاس سیاست های نژادپرستانه انتقامجویانه خونین صادر می کنند،مسئول مستقیم این عملیات و هر گونه عملیات مشابه آن هستند.
وقتی که مجازات کسی که سنگ پرتاب می کند ده سال زندان است و مجازات کسی که قیچی حمل می کند اعدام فوری و بدون بحث است و جسدش چه مرد باشد چه زن توسط سربازان اسرائیلی با کفش هایشان لگدکوب می شود و خانه خانواده اش نیز به عنوان مجازات این «جرم»که مرتکب نشده انهدام است،اسرائیلی ها منتظر چه نوع واکنشی توسط این جوانان فلسطینی هستند؟آیا برای استقبال از سربازان اسرائیلی جشن بگیرند و در لوله تفنگ های شان از سر خوشحالی به دلیل گلوله هایی که خانواده هایشان را می کشند،شاخه های گل ریحان قرار دهند؟
اگر داشتن قیجی یا چاقو باعث شهادت فوری دارنده آن چه مرد باشد چه زن با گلوله شهرک نشینان یهودی و سربازان اسرائیلی می شود بنابر این این مساله باعث می شود که برخی به دنبال تفنگ یا تیرباری بروند و به رستوران ها و اتوبوس ها حمله کنند تا شمار بیشتر و تا جایی که امکان داشته باشد شهرک نشین و سرباز اسرائیلی بکشند تا زمانی که نتیجه نهایی قتل میدانی و به عمد باشد.
سه ماه است که نظامیان اسرائیلی شرکت کنندگان در انتفاضه کنونی در فلسطین اشغالی سال 48 را به راحتی می کشند و این کار را به دستور مستقیم نتانیاهو و کادر دولتش و نیز تبانی دادگاه عالی اسرائیل و بخش بزرگی از رسانه های اسرائیلی انجام می دهند، بدون آن که کسی برای جلوگیری از این کشتار ها که در روز روشن و در جلوی چشم و گوش و عدسی های تلویزیونی جهان«متمدن»انجام می شود،کاری کند.
«محمود عباس»رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین که از زمان آغاز اشغال فلسطین قبل از 68 سال پیش توسط اسرائیل، «معتدل ترین»و تسلیم ترین مسئول فلسطینی به شمار می رود به سازمان ملل و مجمع عمومی اش رفت و در آن جا برای صلح و توافقنامه های آن اشک ریخت و از پایبند نبودن «شریک»اسرائیلی به آنها و نقض مستمر شان شکایت کرد،اما واکنش این جهان غربی منافق به رهبری آمریکا که عباس و غیر عباس را به مذاکره و قبول شرط های اسرائیل در مقابل تشکیل کشور کوچکی در 20 درصد از سرزمین های تاریخی فلسطین، وادار می کند،چه بود؟هیچ چیز...روی گردانی به سمت دیگر و برگزاری سخنرانی ها درباره فضیلت صبر.
تاسف آور بلکه شرم آور است که عباس هیچ کدام از تهدیدهای خود برای توقف هماهنگی امنیتی که حمایت از اشغالگر و شهرک نشینانش را تامین می کند و منجر به زندانی شدن فعالان فلسطینی در ظلمات زندان ها می شود را به اجرا در نیاورد یا چرا پرتوکل اقتصادی پاریش که باعث شد اقتصاد فلسطین زاییده کرم مانند چسبیده به همتای اسرائیلی اش و تحمیل فقط کالاهای اسرائیلی بر چهار میلیون فلسطینی تحت اشغال شد را لغو نکرد.
رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین خون کرامت و شهامت در رگ هایش ندارد در حالی که از پنجره های خانه اش می بیند که چگونه نیروهای اسرائیلی به حیاط خانه و باغ پشتی اش حمله می کنند و جوانان فلسطینی را بازداشت می کنند حتی اگر هم وارد اتاق خوابش شده و تختخوابش را تفتیش کنند هم تکان نمی خورد و تنها واکنش«قهرمانه اش»این بود که به «نیروهایش»دستور دهد تظاهرات ضد اشغالگر را با استفاده از زور متفرق کنند.
این کشتار نژادپرستانه و توهین به همه فلسطینی ها توسط اشغالگر و نیروهایش از «رئیس»(رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین)گرفته تا کودک فلسطینی که سگ های شهرک نشینان یهودی گوشت تنش را می کنند،هیچ گونه صبر یا تحملی یا شنیدن صداهای غربی ها و شرقی ها باقی نمی گذارد.کاسه صبر لبریز شده است.
اسرائیلی ها می خواهند که ملت فلسطین را به وارد کردن«داعش»،عقیده و شیوه های آن یا هر گونه گروه مشابه آن وادار کنند،بنابر این به زودی به خواسته خود می رسند،اگر چه در عمل ممکن است تا الان به خواسته شان رسیده باشند و این حمله چه بسا آغاز باشد پس نوش جان شان برای آن چه خواستند و آرزویش را داشتند.جدای از اینکه این تحول در خدمت مساله فلسطین است یا به ضرر آن باید بگوییم که ملت فلسطین دیگر چیزی برای از دست دادن ندارد.
«ابوبکر البغدادی»رهبر داعش هفته گذشته به شکل بی سابقه ای اسرائیل را در نواری صوتی تهدید کرد و گفت که فلسطین را هیچ لحظه ای فراموش نکرده است و فراموش نمی کند.وی اسرائیلی ها را تهدید کرد که عناصر این گروه روز به روز به آن نزدیک تر می شوند.
اشتباه های فاجعه بار آمریکا در عراق،لیبی و سوریه بستر ایجاد داعش و گسترش آن را به وجود آوردند و اشتباه های فاجعه بار آمریکایی و اسرائیلی و اروپایی و تبعیض نژادی با هم دیر یا زود بستر مناسب تر در اراضی فلسطین برای داعش به وجود می آورد و بن بست خطرناک تر و خونین تر خواهد، پس اسرائیلی ها تروریسم واقعی را تجربه کنند.تعجب نمی کنیم اگر اسرائیلی ها آروزی روزهای «فتح» و «حماس»را بکنند.
داعش اگر به اراضی فلسطین برسد همانند تشکیلات خودگردان نیست که بتوان با غرق کردنش در پول و صلح اقتصادی و بلیط های شخصی مهم (وی آی پی)و به نام کشور و پرچم و گارد ریاستی ساختگی و 160 هزار کارمند در لیست های حقوقی اش فریب داد و نه مانند جنبش حماس که بتوان به همراه دو ملیون فلسطینی در نوار غزه و با کمک همسایه امین یعنی مصر حداقل تا آینده ای نزدیک محاصره اش کرد.همین بس که اسرائیل به آن چه در عراق و سوریه رخ می دهد، نگاه کند تا حرف ما را تایید کند یا حتی می تواند به شبه جزیره سینا نگاه کند که به این رژیم نزدیک تر است.
شرایط به سرعت در حال تغییر است و اسرائیل از هرج و مرج خونین که در حال حاضر منطقه را در نوردیده در امان نیست و نه بمب های هسته ای اش به دردش می خورد و نه هواپیماهایش از همه نوع.اسرائیل خودش بود که خودش و شهرک نشینانش و همه منطقه را به این وضع رساند و باید نتایج تروریسم و سیاست هایش را دیر یا زود تحمل کند.
اگر داعش که با اسرائیل به لحاظ ایدئولوژیک فرق دارد گسترش پیدا کرد و به لیبی ، سومالی ، سینا ، افغانستان ، فیلیپین ، نیجریه ، یمن ، قفقاز رسید و شش هدف را در قلب پاریس منفجر کرد پس چرا به هواداران ایدئولوژی اش در سرزمین های اشغالی نرسد؟
کسی که باد بکار توفان درو می کند و بی تردید توفان در راه است و روزهای آینده خواهیم دید.