جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

نویسنده مطرح انگلیسی عنوان کرد:

اخبار بدی از افغانستان به گوش می رسد

افغانستان با توجه به جبهه هایی که علیه این کشور از سوی طالبان از یک سو و داعش از سوی دیگر مواجه شده، در اوضاع بسیار بدی به سر می برد.

کد خبر: ۱۱۵۰۸۲
اخبار بدی از افغانستان به گوش می رسد

داعش می خواهد «استان خراسان» ادعایی خود را در ولایت «ننگرهار» افغانستان تاسیس کند.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، «رابرت فیسک» نویسنده مطرح انگلیسی در یادداشتی در روزنامه «ایندیپندنت» نوشت: اخبار افغانستان بسیار بد است. و البته هیچ کس چیزی نمی گوید. «اشرف غنی» رئیس جمهور افغانستان «دولت وحدت ملی» دارد که آنطور که «باراک اوباما» دو ماه پیش گفت «از یک همکاری قوی با آمریکا پشتیبانی می کند». مطمئنا، شهر «قندوز» توسط طالبان اشغال شد اما نیروهای افغان آن را باز پس گرفتند. مطمئنا، شهر «سنگین» توسط طالبان اشغال شد اما در حال حاضر ارتش افغانستان در حال مبارزه برای بازپس گیری آن است. اما آیا بیش از یک صد سرباز انگلیسی برای باز پس گیری سنگین نمی میرند؟ مطمئنا، اما نیروهای آمریکایی نیز در عراق برای حفظ موصل کشته شدند اما موصل در حال حاضر به خانه «ابوبکر البغدادی» سرکرده داعش تبدیل شده است. و نیروهای آمریکایی در عراق برای تصرف فلوجه کشته شدند، سپس آن را از دست دادند، و دوباره برای پس گرفتن آن کشته شدند - و فلوجه در حال حاضر در دستان داعش است.

ما اخبار بد از افغانستان و عراق را نمی شنویم. این اخبار مانند یک فیلم ویدئویی است که هر کریسمس دوباره و دوباره پخش می شود. فقط دو هفته پیش، ژنرال «جان اف کمپبل» فرمانده نیروهای آمریکایی و ناتو در این کشور اعتراف کرد که داعش در افغانستان ظاهر شده است. در حال حاضر حدود سه هزار تا پنج هزار تروریست داعش در این کشور در تلاش اند تا ارتباط خود را با این گروه در عراق و سوریه تحکیم بخشند. داعش می خواهد «استان خراسان» ادعایی خود را در ولایت «ننگرهار» افغانستان تاسیس کند.

اما اوباما به ما اطمینان می دهد که آمریکا «به افغانستان و مردم آن متعهد است» و نیروهای افغان «با شجاعت و سرسختی برای کشور خود مبارزه می کنند» و تلاش می کنند مناطق شهری را حفظ کنند. رئیس جمهور آمریکا می گوید موفقیت طالبان «قابل پیش بینی» بود، اما حدود 10 هزار سرباز در افغانستان باقی می مانند - حتی اگر جنگ تمام شده باشد - و 14 ماه پیش، «دیوید کامرون» نخست وزیر انگلیس مدعی شد که دستاوردهای آنها در افغانستان «برای همیشه زنده خواهد ماند».

همانطور که هفته گذشته «ژنرال سر ریچارد دانات» رئیس سابق ستاد مشترک ارتش انگلیس گفت او از سقوط شهر سنگین هیچ تعجبی نکرده بود. پس همه ما همیشه می دانستیم که اوضاع سنگین زمانی که ما این کشور را ترک کنیم، مساعد نخواهد بود. ما افغانستان را در وضعیتی ترک کردیم که در آن افغانها در کنترل بودند و آینده در دست آنها بود. این شگفتی بزرگی نبود که طالبان فشار بر جنوب افغانستان را ادامه داده است زیرا آنجا وطن آنها است.

بنابراین عناصر داعش در حال حاضر در کشوری مبارزه می کنند که ما 14 سال پیش برای آزاد سازی آن وارد شدیم؛ کاملا جدای از ده ها هزار عضو طالبانی که در اطراف سنگین (جایی که کامرون دستاورد دائمی زندگی خود برای همیشه خوانده بود) می جنگند. و در عین حال اوباما به آمریکایی ها می گوید که این کشور در همکاری با دولت فاسد افغانستان، برای جلوگیری از «تهدیدات آینده» تلاش می کند.

در سال 1940 بود که سربازان آلمانی به فرانسه هجوم بردند - گروهی نسبتا خطرناک تر از آنچه کامرون امروز در همان منطقه دارد - و چرچیل در آن زمان تصمیم گرفت به انگلیسی ها حقیقت را بگوید. و او این چنین شروع کرد: «خبرهای فرانسه بسیار بد است ...» و هزاران سرباز بریتانیایی به واسطه این تهاجم در حال مرگ بودند. «دستاورد» آنها پیروزی نبود بلکه دردناک بود.

با این حال ما مجاز به استفاده از اصطلاح «بسیار بد» در مورد افغانستان نیستیم. نه، کامرون نباید در مورد «دستاورد» صحبت کند. از نظر ژنرال دانات در حال حاضر آینده به ارتش افغانستان بستگی دارد. هیچ معامله بزرگی صورت نگرفته؛ ما همیشه می دانستیم که طالبان به جنگ خود ادامه می دهد.

شما تنها باید گزارش روزنامه نگاران افغان را در مورد وضعیت این کشور بخوانید تا دریابید حتی واژه «خیلی بد» چرچیل خوشبینانه است. بهتر است نگاهی به موضوع شیعیان «هزاره» افغان بیندازیم که امسال با یک اتوبوس در راه سفر به کابل بودند. داعش در بیابان این اتوبوس را متوقف کرد، 30 تن از شیعیان را ربود و می خواست از آنها برای تبادل زندانیان استفاده کند. اسیران تحت رفتارهای معمول داعش قرار گرفتند: حداقل یکی از آنها سر بریده شد، آنها مورد ضرب و شتم قرار گرفتند، و ویدئوهای بیشتر از این شیعیان با کمربند انتحاری منتشر شد. تنها پس از 9 ماه این اسرا در یک حمله مسلحانه توسط طالبان آزاد شدند. بله، بچه ها بد به طور ناگهانی به بچه های خوب تبدیل شدند و بچه های بد همان کسانی هستند که سنگین را اشغال کرده اند، اما در حال حاضر مبارزه با بچه ها بد حتی نفرت انگیزتر نیز شده است. اگر این غم انگیز نباشد دستکم بیهوده است.

و برای دستیابی به بهترین نتیجه گیری، به موضوع اخیر در افغانستان در مورد «قیس رحمانی» شهروند افغان اشاره ای می کنیم که همراه با خانواده و نوزاد چهار ماهه اش، به همراه موجی از پناهندگان به سمت اروپا حرکت کرد و در ترکیه در قایقی که به سمت یونان می رفت غرق شد. کودک قیس در آغوش وی جان خود را از دست داد. شاید بگویید این یک «آیلان کردی» دیگر بود اما چیزی که باعث حیرت افغان ها شده بود، این موضوع بود که قیس مجری مطرح تلویزیونی بود و همسر و خانواده وی همگی تحصیلات دانشگاهی داشتند. رحمانی ها از دسته فقرا نبودند بلکه از طبقه متوسط بودند که می توانستند بمانند و آینده افغانستان را بسازند.

پس تنها بایستید و به عقب بنگرید. ما برای از بین بردن القاعده و طالبان هر دو به افغانستان حمله کردیم. اما طالبان شکست نخورد و در حال حاضر نیز برنده است. و امروز، ما قطعا می خواهیم با گروه مرگبار داعش مبارزه کنیم. بنابراین طالبان نفرت انگیز می تواند بار دیگر به مهره ای خوب تبدیل شود. به راستی، این خبر برای افغانستان باید بسیار بد باشد.

انتهای پیام

دیدگاه شما