جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

عکس روز/ گریه در سرما

«گوران ستویانوسکی» مدیر مرکز انتقال پناهندگان «تابانوسه»، می گوید: ما شاهد کودکانی بودیم که با لباس تابستانی و صندل وارد اینجا شده اند و مادرانشان آنان را در کیسه زباله پیچیده بودند. ما لباس کافی نداشتیم تا به آنان بدهیم.

کد خبر: ۱۱۴۰۲۲
عکس روز/ گریه در سرما

پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، کودکان پناهندگان با زمستانی خطرناک روبرو هستند.
«سراج» کودک ۲ ساله سوری در سرما می گرید. آنها دیروز وارد «وین یوگ» مرکز انتقال پناهندگان واقع در مرز مقدونیه با یونان شده اند. او با والدین، عمو زاده، برادر ۴ ساله و خواهر نوزادش به آنجا آمده است.
این خانواده در زیر سایه بانی پلاستیکی بدون داشتن وسیله گرمایی تنها با تعداد کمی پتو در حالی که دمای هوا به زیر صفر کاهش می یابد، شب را سپری کردند.
حال آنان با صدها پناهنده دیگر در انتظار قطاری هستند که آنها را از راه مقدونیه به مرز صربستان ببرد. اما هیچ کس نمی داند که این قطار ‌چه موقع ‌آنجا را ترک می کند و یا اینکه اصلا آنجا را ترک خواهد کرد یا خیر.
سراج به پاهای حسن پدرش که ۳۶ سال دارد، چسبیده است و از او جدا نمی شود. حسن می گوید: او ترسیده است.
زینب ۳۰ ساله مادر سراج دختر نوزاد خود را در حالی که در پتویی پیچانده شده است، در آغوش دارد. او زن ریز اندام و ظریفی است و چشمان تیره اش سختی هایی که در این سفر کشیده است را انعکاس می دهد.
او می گوید: نگران سراج هستیم. زمانی که متولد شد، مشکل کمبود اکسیژن داشت. وضعیت سلامتیش همیشه حساس بوده است. شب قبل داشتیم یخ می زدیم.
یک هفته از زمانی که آنان خانه خود را در «قنیطره» سوریه ترک کرده اند، می گذرد. آنان موفق شده بودند تا با قایق خود را به یونان برسانند اما در راه مقداری از البسه های خود را گم کرده بودند.
در قنیطره زینب به عنوان آموزگار دوره ابتدایی فعالیت می کرده است. همسرش هم آموزگار ریاضیات بوده است.
حسن می گوید: ما شغلمان را در جنگ از دست دادیم. خانه یمان هم در همین حین ویران شد. اوضاع بسیار وحشتناک بود. آنان امیداوارند که به آلمان برسند.
زینب می گوید: در آلمان مراقبت های بهداشتی خوبی برای سراج است. حسن به گفته های او اضافه می کند: من آینده ی خوبی را برای نوزادم می خواهم.
کودکان بسیاری در میان ۳ هزار پناهنده ای که هر روزه وارد وین یوگ می شوند، هستند. بنا به آمار گروه بازرسان ویژه کودکان در اروپا، نیمی از پناهجویان سوری که اکنون وارد اروپا می شوند، زیر سن قانونی هستند. اما مرکز پناهندگان برای آنان مجهز نشده است.
زنان باردار، نوزادان و خردسالان بر روی زمین سرد در زیر چادرهای پلاستیکی می خوابند. هیچ وسیله گرمایشی وجود ندارد حتی امکان گرم کردن شیشه شیر نوزادان هم نیست.
وضعیت در داخل مرکز، پر از هرج و مرج است. قطاری که مردم از دیروز منتظرش بودند، بلاخره رسید. صدها پناهنده در کنار خط را آهن ازدحام کرده اند. کودکان گریه می کنند. مردان فریاد می کشند. پلیس با عصبانیت دستور می دهد که به صف شوند.
در میان هرج و مرج حاکم، «مارک دولات» رییس گروه بازرسان ویژه کودکان در اروپا، مشغول صحبت با مادران، پدران و کودکان است. این سازمان به تازگی وظیفه ای را به عنوان حفاظت از حقوق کودکان پناهنده وضع کرده است و او برای نظارت شرایط، خود در آنجا حضور پیدا کرده است.
او اظهار می کند: کاملا با شرایطی که در اینجا وجود دارد شوک زده هستم. چرا این کودکان در این سرما باید بر روی زمین بخوابند؟
وی بیان می کند که این شرایط تنها به مقدونیه محدود نمی شود. پناهندگان شاهد شرایط مشابهی در کشورهای اروپایی هستند.
مارک دولارت اضافه کرد: عدم همکاری برای ارائه مکانی امن برای کودکان پناهنده وجود دارد واغلب آنان با تجربیات سختی مواجه می شوند.
قایق سفری از ترکیه به یونان یکی از این تجربیات است.
«نوحا» که ۴۰ سال دارد و اهل سوریه است، می گوید: ما با ۷۰ نفر دیگر که ۲۰ نفر آنان کودک بودند در یک قایق بودیم. آنان در وضعیت وحشت آوری قرار گرفته بودند.
او همرا برادر، زن برادر، برادر زاده و دختر ۵ ساله خود به نام روحا از حلب گریخته است.
نوحا می گوید: روحا بسیار ترسیده بود. تمام راه گریه می کرد و فریاد می کشید. این سفر۴ ساعت به طول انجامید.
دولارت متذکر می شود که این کودکان تجربیات وحشناک تر دیگری را تجربه می کنند. برخی از این کودکان قربانی خشونت های جنسی، فیزیکی و قاچاق انسان می شوند. همچنین با توجه به هرج و مرج موجود در این مراکز، خطر جدی جدا شدن این کودکان از خانواده هایشان وجود دارد.

وی به ویژه برای کودکان پناهنده ای که به تنهایی سفر می کنند، نگران است.
او می گوید: کشورهایی که آنان از آن گذر می کنند، نشان مراقبت از حقوق کودکان سازمان ملل را دارا هستند اما خلاف این امر در حال رخ دادن است. همچنین از مواردی که افرادی زیر سن قانونی در میان جنایتکاران در زندان های یونان، ایتالیا و مجارستان هستند، مطلع هستم.
حال زمستان فرا می رسد و شرایط اضطراری تر می شود. در اوایل ماه جاری گزارشاتی مبنی بر اینکه چندین نوزاد بر اثر «هیپوترمی»(سرمازدگی)جان باختند، ابراز شده است.
دولارت اظهار می کند: اتحادیه اروپا هیچ کاری در مورد این مسئله انجام نمی دهد. آنان این کودکان را در سرما رها کرده اند.
«گوران ستویانوسکی» مدیر مرکز انتقال پناهندگان «تابانوسه»، می گوید: ما شاهد کودکانی بودیم که با لباس تابستانی و صندل وارد اینجا شده اند و مادرانشان آنان را در کیسه زباله پیچیده بودند. ما لباس کافی نداشتیم تا به آنان بدهیم. به همین منظور جوراب های خودمان را به آنها دادیم. ما برای زمستان آماده نیستیم. این کابین ها برای کشورهای مناطق گرمسیر طراحی شده اند و دارای دیوار های نازک پلاستیکی هستند. قرار دادن وسیله گرمایشی در آنان بسیار خطرناک است. همچنین تختی هم در آنجا قرار ندارد. ما تنها بودجه ۱۱ میلیون یورو داشتیم که همه آن صرف شده است. ما هیچ پولی برای این چنین پروژه های اضطراری نداریم.
«محمد» ۱۱ ساله که از سوریه، می گوید: ۲۴ ساعت است که در راهیم. خیلی خسته ام. امیدوارم هر چه زود به آلمان برسیم. می خواهم به مدرسه بروم. می خواهم در صلح زندگی کنم.
محمد دلیل موجهی برای رسیدن به آلمان دارد. اما شرایط برای محمود ۱۴ ساله فرق می کند. او با صورت لاغر و غمگین خود در اطراف به دنبال جمع کردن هیزم است.
محمود می گوید: من از عراق آمده ام. از بغداد. از داعش فرار می کنم.
از کلامش می شود متوجه شد که منظورش به گروهی از پسران مراکشی که در آن مرکز هستند است. دولت صربستان تنها به پناهندگانی که از کشورهای جنگ زده مانند سوریه، عراق و افغانستان هستند اجازه ورود داده است.
پسران مراکشی خود را با پتو در حالی که به دور آتش نشسته اند، سعی می کنند خود را گرم کنند و منتظر آن هستند که روز از مرز عبور کنند اما اینکه آن روز کی فرا می رسد خدا داند.
محمود که به همراه پدرش سفر می کند از برنامه خود برای رسیدن به آلمان و یا سوئد می گوید. «می خواهم درس بخوانم. آرزویم این است مهندس شوم. دلم برای مادرم تنگ شده است. وقتی آنجا را ترک کردم او گریه کرد. او گفت که برایم دعا می کند.»
عکس: رویترز

مترجم: گلناز سادات غفاری

انتهای پیام

دیدگاه شما