جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

پایگاه اینترنتی النشره در تحلیلی نوشت:

سازمان ملل در نزاع بر سر بشار اسد در کنار ایران و روسیه قرار دارد

در عمل ایستادن سازمان ملل در کنار ایران و روسیه،مواضع کشورهای دیگر که گفت و گو با اسد رئیس جمهوری سوریه یا مذاکرات برای بقایش به مدت محدود را نمی پذیرند،تضعیف می کند.

کد خبر: ۱۱۳۷۴۶
سازمان ملل در نزاع بر سر بشار اسد در کنار ایران و روسیه قرار دارد

بان کی مون دبیر کل سازمان ملل بر این باور است که ربط حل بحران سوریه با سرنوشت بشار اسد قابل قبول نیست و سرنوشت رئیس جمهوری سوریه را فقط باید ملت این کشور تعیین کند.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، پایگاه اینترنتی النشره در تحلیلی نوشت:این نخستین بار نیست که «بان کی مون»دبیر کل سازمان ملل اعلام می کند که ربط سرنوشت سوریه با آینده یک نفر و آن «بشار اسد»رئیس جمهوری سوریه قابل قبول نیست.برای آن که سخنش به این گونه فهمیده نشود که وی با کناره گیری اسد از قدرت بدون هیچ گونه شرطی موافق است،امری که باعث ایجاد مانع در مسیر مذاکرات صلح کنونی می شود،تاکید کرد که سرنوشت اسد را ملت سوریه تعیین می کند.

این همان جمله ای است «ولادیمیر پوتین»رئیس جمهوری روسیه و«حسن روحانی»رئیس جمهوری ایران بارها تکرار کرده اند اما کشورهای غربی برای رعایت احساسات کشورهای عربی و به طور مشخص کشورهای حاشیه خلیج فارس از آن انتقاد کرده اند.اما غرب و اروپا شروع به چشم پوشی کردن از مسأله بقای اسد برای مدتی که آن را «دوران انتقالی»می نامند، کرده اند؛دورانی که برای عملی کردن 9بند راه حلی که بر سر آن به توافق خواهند رسید و آن وقت می توان به اجرا درآورد،کافی است.

با وجود آن که از قبل می دانیم که بان کی مون مرد تاثیرگذار در تدوین سیاست ها و تصمیم های بین المللی نیست همچنین شخص قادر به تغییر موازنه های نفوذ و نیروها در سیاست نیست اما منصب و مقام وی معنوی و خاص است و همین امر باعث می شود که کشورها غالبا برای انجام اقدام نظامی خاصی یا تحمیل یک تصمیم سیاسی، به سازمان ملل مراجعه کنند.این موضع به طور مشخص با چندین موضع دیگر که اخیرا در اروپا اعلام شد همسو است و چه بسا مهمترین موضع سخنان «آنجلا مرکل»صدر اعظم آلمان است که باید به طور مشخص در این عبارتش درنگ کرد:«راه حل طولانی مدت».خوشبین ترین ها به بقای رئیس جمهوری روسیه در قدرت انتظار ندارند که وی را برای مدت زمان زیادی در قدرت ببینند،اوضاع در کشورهای عربی به طور کلی شروع به تغییر کرده است.بسیاری پیش بینی می کنند بار دیگر رؤسایی برای چندین دهه طولانی شاهد نباشیم به ویژه پس از شکل جدیدی که خاورمیانه و در سایه حضور نظامی قدرتمندانه روسیه در سوریه و چه بسا حضور نظامی در دیگر کشورها، نیز به خود می گیرد.

در عمل می توان گفت که ایستادن سازمان ملل در کنار ایران و روسیه،مواضع کشورهای دیگر که گفت و گو با اسد یا مذاکرات برای بقایش به مدت محدود را نمی پذیرند،تضعیف می کند.ممکن است این موضع بهانه ای کافی به این کشور ها برای آغاز رفتن در راهی برای ایجاد برون رفت مناسب و حفظ آبروی شان در برابر شهروندان و هواداران شان که وابسته به مواضع سقف بالایی که مسئولان این کشورها از همان ابتدای بحران سوریه تدوین کردند،بدهد.

شاید چیزی که پوتین دو روز پیش درباره مخالفتش با تحمیل کسی که بر سوریه حکومت می کند توسط قدرت های خارجی گفت حکایت از آن دارد که بی تردید شروط مذاکرات غیرقابل بحث است و در نهایت هر گونه تغییری منجر به بازگشت اوضاع به نقطه صفر می شود.

پوتین همچنین این را در نظر دارد که عامل زمان به نفع اوست.نیروهای هوایی اش اهداف بزرگی را در مدت زمان کوتاه محقق کردند،در عین حال ارتش سوریه که از حمایت حزب الله لبنان و دیگر هم پیمانان برخوردار است پس از بازپس گیری مناطق و شهرهای زیادی از تروریست ها، اعتماد به نفس خود را بازیافت و روحیه اش بالا رفته است.

عامل دیگری که پوتین به آن امید دارد تغییر جهت برخی از معارضان سوری است که در حال وقوع است.پوتین تاکید کرده است که برخی از معارضان که با داعش می جنگند تغییر جهت داده و با ارتش سوریه هماهنگی می کنند و اطلاعات درباره اهدافی را به نیروهای هوایی روسیه که مراکز داعش به شمار می روند،ارائه می کنند.حتی پوتین از آمادگی کشورش برای همکاری نظامی با این گروه های معارض سوری خبر داد.

عقربه های ساعت به گونه ای حرکت می کند که به نفع معارضان نظام حاکم سوریه که روسیه و ایران در حال حاضر از حمایتش چشم پوشی نمی کنند،نیست،در حالی که روسیه همچنان به اقدامات نظامی خود در سوریه ادامه می دهد؛اقداماتی که با توجه به تاثیرش بر جریان مذاکرات و نتایج آن همگان را نگران کرده است.در نهایت باید گفت که چاره ای جز تسریع در گام ها برای از سرگیری مذاکرات نیست و این همان چیزی است که آمریکا و اروپا آن را به خوبی می فهمند.باقی این می ماند که آمریکا و اروپا کشورهای عربی را سریعا در این زمینه قانع کنند.

انتهای پیام

دیدگاه شما