جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

عکس روز/ در سکوت خبری؛ شیعیان نیجریه و حملاتی سنگین تر از پاریس

زمانی که حملات پاریس روی داد مردم اکثرا از بی سی سی و یا شبکه های دیگر آن را پیگری می کردند. حساسیت ها بسیار شده بود زیرا مردم اینجا به این قبیل حملات آشنا هستند. واقعا آنچه که در پاریس روی داد ناراحت کننده است. اما فرانسه باید در مورد آنچه که در سوریه انجام می دهد دقت کنند. یکی از ضرب المثال های ما می گوید: چاله ای که میکنی کم عمق بکن که آخر خودت در آن دچار نشوی.

کد خبر: ۱۱۲۹۰۹
عکس روز/ در سکوت خبری؛ شیعیان نیجریه و حملاتی سنگین تر از پاریس

پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، تماسی طبق معمول پس از آنکه کانال های تلویزیونی نیجریه مراسم یابود ۱۳۰ قربانی حملات تروریستی که در ماه پیش در پاریس روی داد را نشان می دادند، با من گرفته شد.
یک بمبگذاری انتحاری دیگر. چندین تن بر اثر انفجاری در میان صفوف عزاداران عاشورا در «کانو» واقع در شمال نیجریه جایی که من زندگی می کردم، کشته شده بودند.
به محل حادثه که ۲۰ کیلومتر خارج از شهر بود رفتم. زمانی که به آنجا رسیدم پیکر ۲۱ شهید و ده ها زخمی به جایی دیگر منتقل شده بود. تنها نشانی که در آن محل برجای مانده بود، لکه های خون بودند.
تقریبا تمامی حملات تروریست های بوکوحرام زمانی که یورش ها از ۶ سال پیش آغاز شد را پوشش داده ام. بدترین آنها را ۶ روز جنگی که در ژوئن ۲۰۰۹ همان آغاز این خشونتها بود امتحان کردم.
«
مایدوگوری» مرکز ‌ایالت بورنو واقع در شمال نیجریه تبدیل به یک میدان جنگ شده بود در حالی که ارتش و شورشیان مسلح همه جا را به رگبار بسته بودند.
صدای مسلسل وار تیراندازی ها و صدای مهیب و کر کننده مواد منفجره شهر را تکان می داد. پس از مدتی این صدا ها خاموش شد و حدود ۸۰۰ کشته بر جای گذاشت.
«
محمد یوسف» رهبر گروه نیز میان کشته ها بود.
چندین هفته به خاطر اتفاقاتی که دیدم دچار آسیب های روانی شدید شده بودم. حتی امروز هم تصاویر آن لحظه ها پیش رویم است. از نزدیک دیده بودم که افسران پلیس در فضای مقابل مقر پلیس به مظنونین دستگیر شده بوکو حرام در حالی که بر روی زمین زانو زده بودند، شلیک می کنند.
کامیون های ارتش اجساد سوراخ شده تروریست های بوکو حرام را روی هم بار می زندند و از آنجا جابه جا می کردند.
پخش مراسم گرامیداشت ‌قربانیان پاریس درست یک روز پیش از اولین سالروز حمله ای مشابه که در کانو رخ داد و دست کم ۱۲۰ کشته و صدها زخمی بر جای گذاشت، انجام شد.
در این حمله مردان تروریست مسلح آتش خود را بر روی مسلمانان مومنی که اقامه نماز جمعه خود را در مسجدی آغاز کرده بودند، گشوده بودند. سپس بمبگذاران انتحاری خود را در میان جمعیتی که پس از آن در حال فرار بودند، منفجر کرده بودند.
درست هم مانند پاریس که گروه تروریستی داعش مسئولیت آن حمله را بر عهده گرفت، بوکوحرام نیز انجام این حمله تروریستی را به گردن گرفت.
اما بر خلاف پاریس نام و عکس های قربانیان در روزنامه های سراسر دنیا منتشر نشد و حتی تاریخ این حمله نیز در وقایع ملی نیز ثبت نشده است.
در واقع ۱۲ ماه گذشته است ما هنوز دقیق نمی دانیم چند نفر جانشان را از دست داده اند.
در آستانه سالگرد این حمله در حالی که تلویزیون یادبود فرانسوی ها را نشان می داد اقداماتی صلح طلبانه هم مانند همیشه در کانو صورت گرفت و عده ای از نمازگزاران در مساجد سراسر شهر دعا و یاد جان باختگان را گرامی داشتند.
نه رئیس جمهور و نه هیچ یک از سران کابینه و هیچ مقامی از ارتش و یا آنانی که همیشه در صحنه ها به حالت تعظیم سرشان را در زمان اجرای سرود ملی فرود می آوردند، حضور نداشتند.
اما این به معنی آن نیست که کسی به کانو اهمیت نمی دهد. البته خیلی ها هم اهمیت می دهند. تنها این است که وقتی زندگی با خشونت برای مدت طولانی جریان داشته باشد، نگرش ها به مرگ متفاوت می شود.
بخش شمالی نیجریه اغلب مسلمان نشین است و فرهنگ دین اسلام آنجا رایج است.
از زمانی که شورش های تروریست های بوکوحرام در «میادوگوری» در سال ۲۰۰۹ ٖآغاز شده است، دست کم ۱۷ هزار تن کشته و حدود ۲.۶ میلیون نفر بر اثر این خشونت ها بی خانمان شده اند.
در ماه نوامبر دو دختر نوجوان که گفته می شود حدودا ۱۱ سال داشته اند گوشی تلفن همراهی را در بازار کانو منجفر کرده بودند که منجر به کشته شدن ۱۵ تن شد.
درست یک روز پیش از آن بمبی در «یولا» ایالت «آداماوا» دست کم ۳۴ کشته بر جای گذاشته بود.
خشونت ها بسیار تکراری و متداول شده اند و مردم به آن عادت کرده اند.
در حالی که ‌شمار تلفات افزایش می یابد نگرش ها نیز تغییر می کنند.
نمی گویم که ترس در کانو وجود ندارد. هیچ کس نمی تواند بگوید حمله بعد کی و کجا است.
زمانی که حملات پاریس روی داد مردم اکثرا از بی سی سی و یا شبکه های دیگر آن را پیگری می کردند. حساسیت ها بسیار شده بود زیرا مردم اینجا به این قبیل حملات آشنا هستند. واقعا آنچه که در پاریس روی داد ناراحت کننده است.
اما فرانسه باید در مورد آنچه که در سوریه انجام می دهد دقت کنند. یکی از ضرب المثال های ما می گوید: چاله ای که میکنی کم عمق بکن که آخر خودت در آن دچار نشوی.
زندگی در جایی که شاهد حملات بسیاری بوده است درست مانند جایی که ما به سر می بریم تغییر کرده است. هرچند ما سعی می کنیم زندگی عادی داشته باشیم.
من سعی می کنم خانواده ام را با جزئیات شغلم ناراحت نکنم. اما چند سال پیش در اوج حملات کانو مجبور شدم اوضاع را برای خانواده ام توضیح دهم. به آنان گفتم اگر کسی آمد و در خانه را زد باید بپرسن چه کسی پشت درب است. اگر متوجه نشدند چه کسی است درب را باز نکنند. به آنان هم چنین گفتم که هیچ گاه پاسخ غریبه هایی که در جستجوی خانه ای در محله هستند را ندهید.
در آن زمان رسانه ها هم مورد هدف قرار گرفته بودند. در همان ایام پسر ۱۲ ساله ام به من گفت که پدر باید آن آرم ‌رسانه را از روی خودرویت برداری.
درس بزرگی که گرفته ام این است و می خواهم به مردم پاریس بگویم که جایی برای وحشت نیست زیرا این همان چیزی است که حمله کنندگان می خواهند. آنان می خواهند که مردم تحملشان را از دست بدهند. نترسید و مقاومت کنید. اگر این کار را انجام ندهید حملات بیشتر خواهند شد.
حملات بوکوحرام هم تمام می شود قاعدتا پیش از آن بمبگذاری، تیراندازی و مرگ و میرهایی روی خواهد داد.
عکس: خبرگزاری فرانسه
مترجم: گلناز سادات غفاری

انتهای پیام

دیدگاه شما