جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

عکس روز/ گزارشی از یک قبیله در خطر

ژامیرپیا گفت: او کاملا سر در گم شده است. هیچ انتخابی ندارد یا باید در این دنیای عجیب بماند یا به جایی که در خطر است بازگردد.

کد خبر: ۱۱۲۱۲۳
عکس روز/ گزارشی از یک قبیله در خطر

پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، رئیس قبیله‌ای در آمازون.
«ویروهوآ» گواهینامه رانندگی، تلویزیون و تلفن همراه ندارد. در حالی که با پای برهنه در روستای بومی «تیراکامبو» واقع در آمازون برزیل به این سوی و آن سو می رود، حتی نمی داند چند سالش است.

دسامبر گذشته وی به همراه «جاکارواجاما» مادر و «آماکاریا» خاله اش جنگل، مکانی را که تمام عمرشان به دور از جامعه مدرن زندگی می کردند را ترک کرد.
قطارهای باربری که با سر و صدا بسیار سنگ آهن حمل می کنند، روزی ۱۲ مرتبه از آنجا عبور می کنند.
«ویروهوآ» که نام خانوادگی ندارد و به نظر حدود ۲۵ سال دارد، گفت: ما قبلا که در جنگل زندگی می کردیم، بسیار خوشحال بودیم.
جابه جایی این خانواده به روستا نتایج گوناگونی را به ارمغان آورد. دو زن به بیماری سل دچار شدند. ایمنی بدن آنها به ویژه در برابر بیماری های مدرن بسیار حساس است. اما داستان برای ویروهوآ فرق داشت، او برای خود همسری برگزید.
داستان این سه نفر کم شدن گزینه های قابل دسترس برای ۱۰۰ شکارچی دیگر از این قبیله را به تصویر می کشد. آنان در میان بسیاری از دشواری ها برای زنده ماندن در جنگل و خطرات ناشی از بیماری و توسعه در جهان معاصر در خارج از جنگل گیر کرده اند.

عکس: مردان جوان برای رنگ کردن پوست هایشان از جوهر استفاده می کنند.
آئوا بیشتر از همه قبایل دیگر موجود بر روی کره زمین در معرض خطر قرار دارد زیرا قاچاقچیان چوب به جان جنگل آنها افتاده اند.
بیشتر جمعیت آنان که حدود ۴۵۰ نفر است در کارو که با مساحتی ۱۷۰۰ کیلومتر مربع در سال ۱۹۸۲ ایجاد شد زندگی می کنند و آئوا در مجاورت آن قرار دارد.
این در حالی است که خبرنگاران واشنگتن پست اجازه ای نادر را برای بازدید از این مکان از سوی قبیله دریافت کردند.
تا همین اواخر ویروهوآ، خاله اش آماکاریا که ۵۰ سال دارد و مادرش که سال‌های آخر دهه چهارم زندگی اش را سپری می کند، نمی دانستند در منطقه حفاظت شده بومی زندگی می کردند.
اما جنگل دیگر برای آنان امن نبود. ویروهوآ صدای زنجیرها را زمانی که قاچاقچیان درخت به جنگل نزدیک می شدند، را می توانست بشنوند. وقتی دیگر عشایر داستان آنها را شنیدند به یاری آمدند تا آنها را متقاعد کنند، خارج شدن از آن منطقه برایشان امن تر است.

عکس: مردی از قیبله در حال امتحان تیر و کمان خود.
چند روز پس از آنکه آنان به «آئوا ویلج» رسیدند، دو زن به شدت به علت سرماخوردگی بیمار شدند. در ماه آوریل مشخص شد آنان دچار بیماری سل شده اند. به همین منظور آنان به «سائو لوئس» مرکز ایالت «مارانیائو» انتقال داده شدند. دو زن در یک مکان بستری شدند.
ویراهوآ که معنی اسمش «پرنده بزرگ» یا «شاهین» است تجربیاتش بهتر و شاد تر بود. پدر ویرهوآ پیش از آنکه او متولد شود از دنیا رفته است.
ویراهوآ گفت: من پیش تر همسری نداشتم. اما الان بسیار خوشحالم. به قدری این رابطه را دوست دارم که وقتی او جایی می رود، گریه می کنم.
ویراهوآ همیشه لبخند بر لب دارد. او دیگر به آنجا عادت کرده است. هنوز هم به شکار می رود. اما دنیای مدرن تهدیداتی هم برای او دارد.
برخی از عشایر به کشاورزی در آن منطقه می پردازند، اما گیاهان در آن جا با وجود خط راه آهن تهدید می شوند. قطارهای باربری که آهن حمل می کنند، روزی ۱۲ مرتبه با صدایی بسیار از آنجا عبور می کنند.
ویراهوآ زمانی که در جنگل زندگی می کرد نیز صدا قطار را می توانست، بشنود. همسر وی گفت زمانی که ویراهوآ برای اولین بار قطار دید بسیار ترسیده بود.
امروزه ویراهوآ و همسرش در خانه ای آجری در روستا زندگی می کنند. ژامیراپیا همسر ویراهوآ شوهر دیگری نیز دارد. فرهنگ چند شوهری برای قبیله آئوا متعارف است.
کاماروآ همسر دیگر ژامیراپیا گفت: ما خودمان ویراهوا را اینجا آوردیم. حال با هم به شکار می رویم.
ویراهوا حدودا ۲۰ سال پیش یک بار با مادرش به این روستا آمده بود و در آن زمان او چاقو و داسی به یکی از ساکنان آنجا داده بود.
حال ویرا هوآ دیگر لباس قبیله خود را نمی پوشد، او اکثر تی شرت با شلوار کوتاهی بر تن دارد. او دیگر از آهن و قطار نمی ترسد. اما خنده‌اش معذب است.

ژامیرپیا گفت: او کاملا سر در گم شده است. هیچ انتخابی ندارد یا باید در این دنیای عجیب بماند یا به جایی که در خطر است بازگردد.
جامعه شکارچی-گردآورنده (به انگلیسی: Hunter-gatherer) جامعه‌ای است که اصلی‌ترین روش معیشت آن تغذیه مستقیم از گیاهان خوراکی و حیوانات حیات وحش است.
این جامعه در جستجوی گیاه و در پی شکار حیوان است و تلاش مهمی در پدید آوردن کشتزار یا اهلی کردن حیوانات نمی‌کند. بیش از هشتاد درصد از طعام این جامعه از طریق جمع‌آوری فراهم می‌شود.

عکس: واشنگتن پست
مترجم: گلناز سادات غفاری

انتهای پیام

دیدگاه شما