پوتین خواستار عذرخواهی اردوغان به دلیل حادثه سرنگونی جنگنده روسی توسط جنگنده های ترکیه است و تا زمانی که این عذرخواهی انجام نشود حاضر به دیدار با رئیس جمهوری ترکیه نخواهد شد.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران،«عبدالباری عطوان»نویسنده و تحلیلگر مشهور عرب در یادداشتی در روزنامه رأی الیوم نوشت:«ولادیمیر پوتین»رئیس جمهوری روسیه همه درخواست های «رجب طیب اردوغان»همتای ترک خود را برای برگزاری دیدار میان دو طرف برای حل بحران سرنگونی هواپیمای روسی توسط هواپیماهای ترکیه را رد کرد.آخرین درخواست اردوغان برای دیدار با پوتین درخواستش برای دیدار با وی در حاشیه نشست سران جهان برای بررسی آب و هوا در پاریس است.به رغم اصرار اردوغان برای دیدار با پوتین اما رئیس جمهوری روسیه حاضر به انجام چنین دیداری نیست.اردوغان همانطور که خبرگزاری رسمی آناتولی از وی نقل کرده گفت:«در همان روز نخست بحران خواستار دیدار با پوتین بودیم و هنوز منتظر پاسخ هستیم.»
پوتین به این درخواست ها پاسخ نداد و چه بسا هرگز به این گونه درخواست ها پاسخ ندهد مگر پس از عذرخواهی علنی ترکیه،ولی اردوغان عذرخواهی کردن را نمی پذیرد زیرا بر این باور است که از ترکیه که حریم هوایی اش نقض شده باید عذرخواهی شود و دولتش فقط به وظایفش در حمایت از حریم هوایی این کشور عمل کرده است.(این سخنان را در گفت و گو با شبکه تلویزیونی سی ان ان گفت)
ما اکنون در برابر جنگ گاز گرفتن انگشتان میان دو رئیس جمهوری هستیم که شباهت های زیادی با هم دارند؛این دو به اندازه ای شبیه هم اند که گویی دوقلو هستند که به لحاظ ویژگی های شخصیتی و شیوه تفکر،خود بزرگ بینی، غرور،عناد و محبوبیتی که در کشورهایشان از آن بهره مند هستند، همانندند.
پوتین به دنبال احیای عظمت امپراتوری تزاری روسیه است و خودش را برای این ماموریت کاندیدا می داند و اردوغان به دنبال احیای امپراتوری عثمانی است و جالب این جاست هر دو مرد از نخست وزیری به ریاست جمهوری جا به جا شدند.یک ویژگی مشترک دیگر دارند و آن یکه تازی شان در قدرت به رغم آنکه از طریق صندوق های رای به قدرت رسیدند و نیز در اختیار گرفتن همه اختیارات در دست خودشان ،دشمنی با رسانه های مخالف و دشمنی شبکه های اجتماعی است.
اردوغان و پوتین به رغم تعارف های صوری و ظاهری و منافع تجاری میان کشورهایشان هرگز همدیگر را تحمل نمی کنند. پوتین یک سال و نیم پیش اردوغان را مردی قوی توصیف کرد که در برابر غرب ایستاد و دو ماه پیش برای افزایش حجم تبادل تجاری با ترکیه از 30 میلیارد دلار در حال حاضر به 100 میلیارد در سال 2020 و کشیدن خط لوله گاز روسیه از طریق اراضی ترکیه به سمت اروپا توافقنامه هایی را امضا کرد اما اکنون اردوغان را «خنجر زن از پشت»و بازاریاب نفت داعش و کسی که از این گروه تروریستی حمایت مالی و نظامی می کند، توصیف می کند،امری که اردوغان با عصبانیت تکذیب کرد. همه اینها به دلیل سرنگونی هواپیمای روسی در لحظه غرور ملی و ارزیابی سیاسی بد رخ داده است.
در سایه تشابه روسای جمهوری ترکیه و روسیه در عناد و اعتماد به نفس به نظر می رسد احتمال برخورد بسیار زیاد است مگر آنکه عقب بنشینند و انعطاف از خود نشان دهند و طرف سومی میانجی گری کند.اما مشکل اینجاست که «انعطاف پذیری»یعنی کوتاه آمده به نفع طرف دیگر و متزلزل شدن چهره و جریحه دار شدن غرور و «آبروریزی».ما بر این باوریم که هیچ کدام از آنها برای این انعطاف پذیری در حال حاضر یا آینده ای نزدیک آمادگی ندارند و هیچ میانجی گری هم به چشم نمی خورد.
پوتین و رسانه های روسیه برای تحریک افکار عمومی علیه ترکیه و بسیج مردمی برای حمایت از موضع گیری های سفت و سختش از نپذیرفتن عذرخواهی و تحویل جسد خلبان روسی به مسکو و تایید عملیات قتلش با گلوله پس از اسارتش در پی فرودش با چتر را مورد بهره برداری قرار می دهن؛د امری که هرگز به حل بحران و رسیدن به حداقل انعطاف پذیری و دوری از هر نوع برخورد کمکی نمی کند.
اکثریت قاطع روس ها از پوتین حمایت می کنند اما نشانه هایی از اختلاف میان اردوغان و ارتش این کشور بروز کرده و این اختلاف موضعش را تضعیف می کند.این اختلاف در سطح مشاجره لفظی در رسانه های ترکیه منعکس شده است.این رسانه ها به نقل از یک منبع نظامی بلندپایه نقل کردند که وی با روایت رئیس جمهوری ترکیه که گفته بود«اگر می دانستیم که این هواپیما روسی است به گونه ای دیگر عمل می کردیم»مخالفت کرده و تاکید کرد که نیروی هوایی ترکیه هویت همه هواپیماها در منطقه را می شناسد.این منبع نظامی از رهبران سیاسی ترکیه انتقاد کرد و از آنها خواست«فضیلت سکوت»را یاد بگیرند.
اختلاف ها میان ارتش و اردوغان چه بسا به دلیل اصرارش بر دیدار با همتای روسش برای حل بحران باشد زیرا وی به خوبی می داند که ارتش چهار بار کودتا کرده و دولت های مدنی منتخب به شیوه دموکراتیک و شفاف را سرنگون کرده است و آخرین دولتی که ارتش سرنگون کرد دولت حزب «رفاه »به رهبری«نجم الدین اربکان»اسلامگرا در سال 1980 بود که این کودتا را ژنرال«کنعان ایفرین»رهبری کرد.
آقای «احمد داوود اوغلو»نخست وزیر ترکیه روز گذشته در پاریس و طی مشارکتش در نشست سران جهان برای بررسی آب و هوا گفت که مرزهای ترکیه همان مرزهای ناتو است اما هیچ گونه نشانه ای مبنی بر این که ناتو آماده ورود به جنگ علیه روسیه به منظور یاری به ترکیه و آقای اردوغان وجود ندارد زیرا این پیمان از ترکیه اسلامی بیش از روسیه ارتدوکس متنفر است.ناتو هیچ گونه موضع قوی برای حمایت از ترکیه به عنوان عضو موسس در آن از سال 1952 از خود نشان نداده است.شاید سخنان«الکسیس سیپراس»نخست وزیر یونان درباره اینکه ترکیه فقط در سال جاری 1600 بار حریم هوایی یونان را نقض کرد یکی از این نشانه هایی است که ترکیه را سرزنش می کند و اقدامش را اشتباه می داند و به گونه ای موضع مخالف آن یعنی موضع روسیه را تایید می کند.
حتی هم پیمانان عرب ترکیه مانند عربستان سعودی و قطر موضع گیری قوی برای حمایت از ترکیه در این بحران از خود نشان ندادند.نکته قابل توجه و قابل تامل این است که در بیانیه ای که شورای وزیران عربستان پس از نشست هفتگی خود(دوشنبه)صادر کرد هرگز به بحران روسیه و ترکیه اشاره نکرده و به همه مسائل داخلی و بین المللی تقریبا پرداخته است.در این بیانیه با مصر پس از حمله تروریستی یک باند تروریستی به العریش اظهار همبستگی شده و با پناهندگان سوری که در معرض تبعیض نژادی هستند از دست گروه های تروریستی فرار می کنند نیز ابراز همدری شده است البته ملیت این تروریست ها در این بیانیه نیامده است.
ما در برابر نبرد اراده ها و برخورد شخصیت ها هستیم که بر منافع تجاری و زبان عقل و منطقه ارجحیت داده شده است و پس از آغاز تحریم های اقتصادی(توسط روسیه)تبدیل به برخوردهای نظامی می شود مگر آن که یکی از آن ها در دعوای گاز گرفتن انگشت ها جیغ بزند.