هنگامی که یک بیمارستان تخریب می شود، هزاران نفر از مردم از دسترسی به درمان های حیاتی محروم می شوند.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، دکتر «تمام علودت» معاون پزشکی سازمان پزشکان بدون مرز (MSF) در یادداشتی در روزنامه انگلیسی زبان «هندو» (The Hindu) نوشت: پس از حادثه بمباران بیمارستان پزشکان بدون مرز در شهر «قندوز» در افغانستان به دست نیروهای آمریکایی، در جنایتی دیگر نیروهای ائتلاف به رهبری عربستان در تاریخ 27 اکتبر بیمارستان پزشکان بدون مرز را در شهر «حیدان» در استان «صعده» یمن بمباران کردند.
پنج یا شش حمله هوایی با هدف این بیمارستان انجام شد که منجر به از بین رفتن کامل این بیمارستان شده است.
عفو بین الملل اعلام کرد حمله هوایی عربستان به بیمارستان شهر «حیدان» در استان صعده را می توان به عنوان یک جنایت جنگی برشمرد.
سازمان ملل نیز حمله عربستان سعودی به این بیمارستان را محکوم کرد و خواستار انجام تحقیق درباره آن شد.
خوشبختانه پس از سقوط اولین بمب، بیمارستان سریعا تخلیه شد بنابراین تلفات انسانی آن کم شد. با این حال جمعیت 200 هزار نفری در استان صعده در حال حاضر تنها بیمارستانی که به آن دسترسی داشتند را هم از دست داده اند.
در کنار غم و اندوه شدید ناشی از فقدان همکاران و آشنایانمان در چنین شرایط ویرانگری، ما به سرعت از خودمان می پرسیم «چرا؟». به همین دلیل، بلافاصله پس از این حوادث وحشتناک، سازمان پزشکان بدون مرز خواستار انجام تحقیقات مستقل می شود. هنگامی که یک بیمارستان تخریب می شود، هزاران نفر از مردم از دسترسی به درمان های حیاتی محروم می شوند، در نتیجه باید گفت موضوع مرگ و زندگی در میان است.
کسانی که در پس چنین حملاتی قرار دارند، در بیانیه های مختلف خود را در پس عباراتی نظیر «خسارت های ناخواسته» و «اشتباهات تاسف بار» پنهان می کنند و تلاش می کنند پزشکان را به مداوای مخالفان متهم کنند.
اما باید تاکید کرد که یک بیمارستان در حال فعالیت تحت هیچ شرایطی نباید بمباران شود. برای ما تنها بحث احترام به قوانین بین المللی و یا کنوانسیون ژنو مطرح نیست. عقل سلیم می گوید که به یک بیمارستان با کارکنان و بیماران در داخل آن هیچ گاه نباید حمله کرد.
بیمارستان جایی است که در زمان جنگ آسیب پذیر ترین افراد یعنی بیماران و زخمی ها در آن جا حضور دارند. این یک مکان امید بخش و یک جایگاه انسانی در میان هرج و مرج اغلب کشنده در این کشورها است. سازه های ارائه کننده درمان های پزشکی به جمعیتی که در درگیری های مسلحانه گرفتار هستند، اطمینان می دهد که هر اندازه درگیر این جنگ باشند، درمان های پزشکی مناسب را دریافت خواهند کرد. حمله به بیمارستان ها یک عمل وحشیانه و قابل قیاس با بدترین جنایات در دوران مدرن است.
حوادث بیمارستان های حیدران و قندوز موارد استثنایی نیست. بدبختانه ساختمان های پزشکی و درمانی بخشی جدایی ناپذیر از مناطق جنگی هستند. بیمارستان ها از افغانستان گرفته تا یمن، از سوریه گرفته تا سودان و از عراق گرفته تا سومالی به اهداف حملات تبدیل شده اند. و همکاران ما - پزشکان، پیراپزشکان و کارکنان پشتیبانی - اغلب بالاترین بها را می پردازند. این تنها مشکل پزشکان بدون مرز نیست، بلکه مشکل تمامی متخصصانی است که در مناطق در گیر جنگ در تاسیسات پزشکی و درمانی مشغول به کار هستند.
در جهانی که به طور فزاینده با خشونت و افراط گرایی مواجه است، کمک های انسان دوستانه در خطر قربانی شدن قرار دارند. در پایان کار این اقدامات غیر انسانی با واژه ها توجیه می شود. بنابراین اینکه این سطح از ناامیدی گریبانگیر ساکنان مناطق جنگی می شود، تعجب آور نیست.
وظیفه ما است تا مصرانه از سیاستمداران، دولت ها و گروه های مسلح غیر دولتی بخواهیم تا به تاسیسات پزشکی احترام بگذارند. ما با هم و با صدای بلند فریاد می زنیم: « بمباران بیمارستان ها را متوقف کنید!»