نویسنده معروف عرب در واکنش به تصمیم ماهواره عرب ست برای توقف برنامه های شبکه ماهواره ای المیادین با فشار عربستان به شدت به سعودی ها و اقدامات آنها در ساکت کردن رسانه های مخالف شان حمله کرد و از سکوت کشورهای عربی در این زمینه نیز انتقاد کرد.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران،«عبدالباری عطوان»نویسنده و تحلیلگر معروف عرب در یادداشتی در روزنامه رای الیوم نوشت:بگذارید بهانه ها و توجیه هایی که حکومت عربستان سعودی برای توقف پخش شبکه ماهواره ای«المیادین» روی ماهواره«عرب ست» که مرکز شورای مدیریت آن در ریاض پایتختش قرار دارد و نزدیک به یک سوم سهام آن را در تملک خود دارد،به کار برده را کنار بگذاریم و درباره پدیده مهمتر و خطرناک تر سخن بگوییم و آن تبدیل شدن عربستان به طرفی که تصمیم می گیرد چه چیزی واقعی است، چه کسی آزاد است ،چه کسی بی طرف است ، چه کسی دشمن است ، چه کسی دوست ،چه کسی حرفه ای است ، چه کسی غیرحرفه ای است ، چه کسی باید روی عرب ست یا «نیل ست»یا هر ماهواره دیگری بماند و چه کسی باید بیرون رانده شود ، چه کسی خواننده است، چه کسی شاعر است ، چه کسی خلاق است و چه کسی خلاق نیست.
عربستان و بیشتر هم پیمانانش در شورای همکاری خلیج فارس و در ائتلاف عربی که در یمن آن را هدایت می کند،همان کسانی بودند که تصمیم گرفتند شبکه های ماهواره ای یمنی وابسته به حوثی ها و هواداران«علی عبدالله صالح»رئیس جمهوری سابق یمن را ببندند همانطور که پیش از آن شبکه های ماهواره ای رسمی لیبی را بستند که خودش کشوری عربی بود که در همین ماهواره سهم دارد.همین تصمیم و بهانه ها برای بستن شبکه های ماهواره ای سوریه گرفته شد.برای آنها ممنوع است که دیدگاه غیر از دیدگاهشان باشد زیرا از آن می ترسند و از همه قشر رسانه ای آن نیز می ترسند هر چند که به لحاظ مالی و فنی فقیر باشند این در حالی است که عربستان و متحدانش امپراتوری های رسانه ای و شاخه های رسانه ای در اختیار دارند که مثل مور و ملخ زیاد می شوند و میلیاردها دلار برای آنها هزینه می کنند.
نمی دانیم چه کسی به حکومت عربستان سعودی این قدرت و این «حق وتو»را داد و بری چه کشورهایی مانند مصر،عراق،الجزایر،مراکش،کویت و اردن و دیگر کشورهای عربی سکوت کرده اند و به چه حقی عربستان هر رسانه ای را که دلش بخواهد می بندد و هر رسانه ای را که دلش بخواهد می گذارد آن هم به نام عرب ها و مسلمانان و اتحادیه عرب و موسسات آن؟
حکومت عربستان سعودی همه این کارها را کرد و می کند و بیشتر از آن را می کند و از حالا به بعد نیز جنگ خاموشی و ساکت کردن رسانه ای را آغاز کرد جنگی که در آن طی سی سال گذشته خبره شد و به دخالت نظامی مستقیم رسید.همه اینها نیز با شعار حمایت از ملت ها،انتشار ارزش های عدالت اجتماعی و تحکیم ارزش های دموکراسی و بخش قضایی عادلانه و مستقل انجام داد.
این غول شدن را اگر امپراتوری های رسانه ای سعودی و دیگر رسانه ها که هوادار سعودی ها هستند در اوج حرفه ای گری و واقع گرایی و بی طرفی باشند و به هیچ گونه اهدف و اغراضی خاص تکیه نکنند و به دیدگاه دیگری احترام بگذارند و فهرست سیاه و قرمز و زرد از میهمانان نداشتند،را می فهمیدیم.اگر در اشتباه هستیم به ما بگویید و کمی از واقع گرایی«العربیه» و حرفه ای گری«الجزیره» به ویژه در امور یمن، مصر، لیبی و سوریه برایمان بفرمایید.درباره «اعتدال»و دوری از طایفه گرایی بیش از صد شبکه ماهواره ای دینی که کشورهای حاشیه خلیج فارس و به طور خاص عربستان سعودی آنها را تامین مالی می کنند، بفرمایید؟
بهانه و دلیلی که مسئولان سعودی برای توقف پخش شبکه ماهواره ای المیادین به کار می برند حضور یک میهمان ایرانی در المیادین و انتقادش از عربستان سعودی به دلیل فاجعه منا در موسم اخیر حج است،گیریم که این سخن و بهانه مورد قبول است اما باید بگوییم ما هم حق داریم از مسئولان سعودی بپرسیم چه واکنشی از مسئولان ایرانی در پی کشته شدن بیش از 300 نفر از حجاج آنها زیر پا و مفقود شدن بیش از دویست نفر دیگر از آنها که هنوز بسیاری از این مفقودان پیدا نشده اند یا توضیح درستی و روشنی درباره سرنوشت آنها و صدها حاجی دیگر توسط مسئولان سعودی داده نشده است،توقع داشتند؟
آیا مسئولان عربستانی از پدری ضربه دیده یا پسری که مادرش یا پدرش را از دست داده توقع داشتند که از اقدامات و ترتیبات عالی و سطح بالای سعودی ها در موسم حج راضی باشد و از حکومت خادم حرمین شریفین به دلیل نظارت بر آن و اقداماتش برای حفظ جان حجاج را مورد تقدیر قرار دهد؟
بیش از دو ماه از فاجعه منا گذشته است اما تا کنون هنوز هیچ رقم واقعی و موثق درباره شمار قربانیان یا سرنوشت مفقودان نشندیم و نخواندیم و تا زمان نوشتن این سطرها اطلاعات موثقی درباره چگونگی وقوع این جنایت یا کسی که مسئول آن است به رغم وجود هزاران دوربین و به رغم تشکیل کمیته حقیقت یاب نه شنیده و نه خوانده ایم.تمام چیزی که شنیدیم این است که خادم حرمین پیام تبریکی به ولیعهدش که رئیس کمیته عالی نظارت بر امور حجاج و سلامت آنها است به مناسبت موفقت بزرگش در این چارچوب فرستاد،همین.
یمن فقیرترین کشور عربی و چه بسا فقیرترین کشور در همه جهان از هفت ماه پیش تا کنون روزانه شاهد بمباران است و بیش از صد هواپیما از مدرن ترین تولیدت کارخانه های آمریکایی بمب ها و آتش خود را روی سر یمنی ها می ریزند و هر طور که می خواهند می کشند و نابود می کنند و کارخانه های شیر و منابع آب و مراسم های عروسی را در سایه محاصره دریایی،هوایی و زمینی خفقان کننده بمباران می کنند،بمبارانی که بیش از بیست میلیون یمنی را به گرسنگی کشانده است و شهروند یمنی گزینه ای که پیش روی دارد این است یا باید از گرسنگی بمیرد یا در بمباران،آری حوثی ها هم گلوله باران می کنند و می کشند(!)اما چه کسی وارد جنگ آنها شد؟چه کسی فتیله جنگ را شعله ور کرد؟چه کسی بیش از 300 میلیارد دلار برای خریدن جدیدترین موشک ها و بمب ها و کشنده ترین آنها طی فقط سه سال گذشته هزینه کرد و اکنون همان ها را در یمن به کار می گیرد؟
برای ما و غیر از ما ممنوع است که درباره همه اینها به طور واقعی بنویسیم و ممنوع است برای ما تکرار حرف «بان کی مون»دبیر کل سازمان ملل درباره کشته شدن نزدیک به ده هزار یمنی ،ممنوع است برای ما که درباره فاجعه حج سخن بگوییم و خواستار دانستن شمار کشته شدگان شویم که آیا شمار آنها 760 کشته است؟یا 2200 کشته؟ یا چهار هزار کشته؟ممنوع است برای ما که درباره اهمال یا تقصیر سخن بگوییم ممنوع است برای ما سخن گفتن از تبانی کشورهای عربی با ناتو و نقش آنها در تبدیل لیبی به کشوری شکست خورده که به طور کامل زیر سیطره شبه نظامیان مسلح رفته است، همانطور که ممنوع است با بیش از یک میلیون عراقی که به دلیل محاصره این کشور پس از حمله عراق به کویت در سال 1990 کشته شدند اظهار همبستگی کنیم یا با بیش از یک میلیون عراقی دیگر به دلیل حمله آمریکا و اشغال این کشور همبستگی خود را اعلام کنیم، و اگر سخن بگوییم در نظر اربابان واقع گرایی و حرفه ای گری و ارزش های دموکراتیک و دارندگان پارلمان هایی که نظیر آنها در جهان نیست واقع گرا و حرفه ای نیستیم و مزدور ایران هستیم! همانطور که قبلا مزدور صدام بودیم.همان کسانی که اکنون برای عراق و صدام که علیه این کشور با آمریکایی ها در محاصره و نابودی اش تبانی کردند،اشک تمساح می ریزند.
کاسه صبرمان از غرور،تکبر و گستاخی تان لبریز شد...به این رویکردتان ادامه دهید ولی به شما باید مژده بدهیم که شما اکثریت قاطع فقرای عرب و کسانی که دارای وجدان زنده علیه نظام هایتان هستند را متحد می کنید.
ببندید ما را و از عرب ست تان ما را بیرون کنید.ما را از شبکه ها و فرودگاه های تان منع کنید...هر طور که دل تان می خواهد به ما فحش بدهید ولی ما همچنان به نوشتن ادامه می دهیم حتی اگر شده روی دیوارها و همیشه از مظلومان عرب حمایت می کنیم، مظلومانی که نخستین آنها ملت هایتان هستند و هرگز نمی توانید ما را بترسانید.
پول از بین می رود...و در راه از بین رفتن است و بازوهایش کوچک و پژمرده می شوند.خوشبخت کسی است که از دیگری پند بپذیرد و روزهای آینده می بینیم...