جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

عکس روز/ نمی توانیم با ماکارونی دیوار بسازیم!؟

کد خبر: ۱۰۸۲۳۱
عکس روز/ نمی توانیم با ماکارونی دیوار بسازیم!؟

پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، یکی از همسایه های«نورالله امام» از وی و پنج فرزندش که خانه‌شان در «سوچه» بر اثر زلزله ویران شده است، دیدار می کند.
آوارگان زلزله شدید ماه اکتبر افغانستان، از ترس اینکه تعداد زیادی از آنان بر اثر سرمای طاقت فرسای زمستان جان خواهند باخت، در انتظار سرپناه و تجهیزات هستند.
زمانی که کوه شروع به لرزیدن کرد و سنگها و صخره ها فرو می ریختند، نور الله امام در دامنه ای پشت سوچه در استانی دور افتاده در ولایت بدخشان مشغول رسیدگی به گله بود.

او بلافاصله به فکر ۵ فرزندش افتاد اما چون از تمام حیوانات روستا مراقبت می کرد، باید کسی ‌را پیش از آنکه به سوی خانه اش برود جای خود می گذاشت.
زمانی که او رسید، خانه اش را ویران یافت. همسایگان به خانواده اش کمک کرده بودند تا نجات یابند اما تمام اتاق های کاه گلی فرو ریخته بودند.

یک هفته پس از وقوع این فاجعه علی رغم بازدید هیئت های دولتی و خیریه های بین المللی، خانواده نورالله هنوز در بیرون بر روی ایوانی بتنی می خوابند.
به گزارش سازمان ملل متحد، زمین لرزه ای به بزرگی ۷.۵ ریشتر، ۲۶ اکتبر سال جاری ولایت «بدخشان» مکانی که سوچه در آن واقع شده است را به لرزه در آورد.

این زمین لرزه موجب ویرانی بخش های بسیاری از افغانستان و پاکستان و کشته شدن بیش از ۳۰۰ نفر شد و بیش از ۴ هزار خانه کاملا ویران شدند و حدود ۶۳۳۰۰ خانه در ۱۵ ‌ولایت ‌افعانستان آسیب دیدند.
همچنین در این زمین لرزه ولایت بدخشان بیشترین آسیب را متحمل شد.
اما در کانون این فاجعه، تلاش های امدادی کُند و ناکافی است.

«سلیمان خالیسیار» مدیر برنامه خیریه ‌امداد افغان، ‌اظهار کرد: با فرا رسیدن زمستان و اینکه دمای هوا در شب در بسیاری از مکان ها به زیر صفر درجه می رسد، مردم بی خانمان با شرایط فجیعی مواجه هستند.
وی افزود: ولایت پر جمعیت بدخشان از روستاهای کوهستانی متعددی تشکیل شده است که راه آن ها گِلی بوده و در حالت عادی حتی پیش از بارش برف و باران قابل عبور نیستند.

سلیمان با اشاره به اینکه این ولایت مستعد بلایای طبیعی است، گفت: ‌به دلیل جنگ و حملات تروریست ها این منطقه ویران شده و اکثر مردمان آن فقیر هستند.
بنا به اعلام این خیریه، به دلیل حضور طالبان و عدم امنیت در «یمگان»، «وردوج» و بخش هایی از «جرم» امدادرسانان دولتی و سازمان های غیر دولتی فعالیت نمی کنند.

این در حالی است که دمای هوا به سرعت کاهش می یابد و دولت مصمم به کمک رسانی و ایجاد سر پناه برای زلزله زدگان است.
همچنین بر اثر وقوع بهمن در ۱۸ ماه پیش که منجر به کشته شدن صدها تن شد بیش از ۲۰۰ خانوار هنوز در انتظار سر پناه هستند.
خالیسیار گفت: ‌هیچ کس مسئولیت تامین سرپناه را بر عهده نمی گیرد با این وضعیت در این ‌مناطق ‌بسیاری جان خواهند باخت.
نورالله امام در صدد است تا بدون هیچ کمک دولتی دیوارهای خانه خود را بسازد. او تنها نان آور خانواده اش است. اما اوضاعش از «محمد حسین» همسایه ۶۵ ساله اش که یک پای خود را در جنگ سه دهه پیش از دست داده بهتر است.

محمد حسین پیش از وقوع زلزله و ویران شدن سه اتاق و دیوار آشپزخانه اش، به ندرت خارج از خانه می آمد و توسط همسر و فرزندانش جابه جا به می شد.
تامین مایحتاج برای منیر ۱۶ ساله و برادر ۱۵ ساله اش دو نان آور این خانواده ۱۱ نفره بسیار دشوار شده است. پیش از زلزله آنان وقتشان را بین مدرسه و بردن دام به چراگاه به ازای ‌۱.۵ دلار ‌تقسیم می کردند.
منیر گفت‌: ما دو روز به مدرسه و دو روز به سر کار می رویم.
با وجود ناامیدی برای تامین خرج خانه، تحصیل کردن هیچ اولویتی ندارد. مدرسه آنان یکی از ۴۱ مکان ویران شده در بدخشان است.
«دنیز شفرد جانسون» رئیس ارتباطات یونیسف اظهار کرد: زنان و کودکان از همه بیشتر ازبلایای طبیعی آسیب می پذیرند. کودکانی که از خانواده هایشان جدا می شوند با خطرهای بسیاری مواجه اند. کودکان در خطر سواستفاده و خشونت قرار دارند و ممکن است آنان توسط نیروهای مسلح به کار واداشته شوند.
«عبدل بصیر» یکی دیگر از ساکنین مسن این روستا گفت: کودکان بسیاری در زمستان جان خواهند باخت.

«عبدل هادی» شهروند دیگری گفت: زمانی که برف ببارد پس از آب شدن بر روی بام ها راه می افتد و آن ها را ویران می کنند. سازمان های غیر دولتی آمدند و به ما روغن، آرد و ماکارونی دادند، اما آیا می توانیم با ماکارانی دیوار بسازیم؟!
با توجه به اظهارات جدید مقامات مدیریت بلایای طبیعی افغانستان، دولت ۶۰ میلیون افغانی معادل ۰،۹ میلیون دلار را به امداد رسانی اختصاص داده است. همچنین ۴۰ هزار افغانی معادل ۶۱۵ دلار به عنوان دیه به ازای هر جان باخته به خانواده ها پرداخت می شود.
«عصمت الله» ساکن دیگری گفت که سازمان ها به ما قول داده اند برایمان چادر بیاورند. اگر این کار را نکنند، نمی دانم چه خواهیم کرد؟
عکس: گاردین
مترجم: گلناز سادات غفاری

انتهای پیام

دیدگاه شما