جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

نویسنده معروف عرب نوشت:

اختلاف فوتبالی عربستان و فلسطین و عادی سازی روابط با اشغالگر

عربستان از یک سو با برگزاری مسابقه فوتبال تیم ملی اش با تیم ملی فلسطین در چارچوب بازی های مقدماتی جام جهانی در سرزمین های فلسطینی مخالف است و از سوی دیگر به طور غیررسمی و مخفیانه با اشغالگر اسرائیلی مذاکره می کند.

کد خبر: ۱۰۷۸۹۷
اختلاف فوتبالی عربستان و فلسطین و عادی سازی روابط با اشغالگر

اختلاف میان عربستان و تشکیلات خودگردان فلسطین بر سر مکان برگزاری مسابقه فوتبال مقدماتی جام جهانی میان تیم های ملی دو کشور نشان دهنده بی توجهی مسئولان دو طرف به مساله فلسطین است.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران،«عبدالباری عطوان»نویسنده و تحلیلگر مشهور عرب در یادداشتی در روزنامه رای الیوم نوشت:مشکل فوتبالی میان عربستان و فدراسیون فوتبالش با تشکیلات خودگردان و نماینده اش ژنرال «جبریل الرجوب»رئیس فدراسیون فوتبال فلسطین بازتاب دهنده میزان عقب نشینی از توجه و اهتمام به مساله فلسطین نزد دو طرف و مخفی کردن آن پشت بهانه ها و عذرهای واهی است.

در این جا در ابتدا باید تاکید کنیم که ما همانند گذشته همچنان با همه نوع عادی سازی روابط کشورهای عربی و اسلامی با دولت اشغالگر اسرائیلی چه رسمی باشد چه مردمی مخالفیم و با موضع تشکیلات خودگردان فلسطین که از عرب ها و مسلمانان می خواهد از قدس اشغالی دیدار کنند و در مسجد الاقصی نماز اقامه کنند نیز مخالفیم زیرا این عادی سازی در خدمت دولت اسرائیل است و چهره شنیع و زشت و نژادپرست این رژیم را در جهان بهبود می بخشد چرا که این رژیم اگر یک لحظه فکر کند که روی آوردن مسلمانان به سرزمین های اشغالی برایش خطر دارد یا به نفعش نیست درها را می بست و کلیدهای آن را در قلب بحر المیت می انداخت.

مخالفت ما با عادی سازی روابط با اسرائیل به معنای آن نیست که در این بحران با عربستان در یک اردوگاه هستیم. اگر مسئولان عربستانی با برگزاری مسابقه رفت فوتبال مقدماتی جام جهانی و جام ملت های آسیا در استادیوم « فیصل الحسینی»در قدس اشغالی مخالفت می کنند به این معنا نیست که آنها به طور کامل عادی سازی روابط با این رژیم را نمی پذیرند همانطور که می گویند و گرنه ما شاهد آن نبودیم که ژنرال«انور عشقی»یکی از ارشدترین مشاوران حکومت در این کشور در راس هیأتی بزرگ از قدس اشغالی چند بار دیدار کند و با مسئولان اسرائیلی همانند شاهزاده«ترکی الفیصل»دیدار کند و نمی دیدیم که نمایندگانی از روزنامه های اسرائیلی به ریاض سفر کنند و با مسئولان سعودی دیدار کنند و در مراکز رسانه ای عربستان در جایی بنشینند که پشت آنها بنرها و پارچه نوشت هایی باشد که نام روزنامه هایشان روی آن نوشته شده باشد.

ژنرال الرجوب به نوبه خود برگزاری مسابقه فوتبال در قدس اشغالی را عادی سازی روابط نمی داند و اقدام تیم ملی امارات متحده عربی برای انجام بازی در آن را به عنوان مثال می آورد که در هیچ کدام از ایست های بازرسی اسرائیلی توقف نکرد یا گذرنامه هیچ کدام از بازیکنان مهر ستاره داوود نخورد.این درست ،اما همه مقدمات ورود و امنیت با موافقت و حمایت دولت اسرائیل انجام می شود و هر کسی غیر از این را بگوید خودش را پیش از دیگران فریب می دهد و این را از جوانان انتفاضه و انقلاب گرامی شان در برابر اشغالگر و تشکیلات خودگردان بپرسید.

نمی خواهیم به این جدال عقیم و بی فایده وارد شویم و برهان ها و دلایل مخالف آن را بیان کنیم زیرا این کار آب در هاون کوبیدن است و همه مشکل به بازی فوتبال و سه امتیاز آن محدود می شود .همچنین شایسته این همه اختلاف نیست که بر مساله عربی سرنوشت ساز بازتاب منفی دارد و دیده ها را از انتفاضه علیه اشغالگر و نقض های تحریک آمیز اسرائیل و تعدی هایش به حرم قدسی شریف و افزایش روزافزون شمار شهدا،منحرف می کند.

عربستان سعودی در ارائه طرح ها ، نه فقط طرح های فوتبالی بلکه طرح های سیاسی سابقه ای طولانی دارد.عربستان صاحب نسخه اصلی طرح صلح عربی است که عادی سازی روابط به طور کامل را در مقابل عقب نشینی کامل را 13 سال پیش ارائه کرد و توسط اسرائیل به شکل تحقیر آمیزی رد شد با وجود این دیدارها و نشست های غیررسمی عربستان و اسرائیل ادامه یافت،پس اکنون چرا مسئولان فوتبالی عربستان سعودی راه حل میانه ای ارائه نمی کنند تا این مشکل از اساس حل شود و خود این کشور میانجی بسیاری از نزاع های سیاسی عربی بزرگتر بوده است؟

به معنای دیگر،چرا دولت عربستان قبول نمی کند که این مسابقه در خاک نوار غزه برگزار شود که اسرائیلی ها هیچ سلطه ای بر آن ندارند و در این منطقه ایست بازرسی نیز ندارند و بی تردید دو میلیون ساکن نوار غزه که در محاصره اند و گرسنه نگه داشته شده اند از اعضای تیم ملی عربستان همانند برادر و میهمان عزیز و قهرمانانی استقبال می کنند که محاصره را شکسته اند و حضور آنها در زندان بزرگ شان را ارج می نهند.زیاده روی نمی کنیم اگر بگوییم که در صورت برگزاری مسابقه در نوار غزه،مردم نوار غزه بیش از تیم ملی فلسطین تیم ملی عربستان را تشویق خواهند کرد،این مردم همان مردان و زنان انتفاضه بودند که قهرمانانه در برابر دو تجاوز اسرائیل ایستادگی کردند و بر اسرائیلی ها پیروز شدند و هزاران شهید را برای دفاع از کرامت همه عرب ها و مسلمانان تقدیم کردند.

اگر سعودی ها این راه حل میانه را قبول نمی کنند، اگر چه این راه حل بهترین راه حل و به نفع آنهاست هم به لحاظ فوتبالی و هم به لحاظ ملی، به یک پایتخت بی طرف دیگری بروند پایتخت عمان،الجزایر،تونس یا مغرب.ما یقین داریم که ملت های این کشورها در این پایتخت ها اشتیاق بسیار زیادی برای تشویق تیم ملی فلسطین بیشتر از خود فلسطینی ها دارند زیرا بیشتر این تماشاگران در این کشورها به علت جنگ های عربستان علیه یمن و سوریه دوستدار عربستان سعودی نیستند و خطرات امنیتی بسیار بزرگتر از خطرات امنیتی در نوار غزه خواهد بود.

از اساس از وجود چنین بحرانی میان این دو طرف که گمان می رفت برادر باشند اظهار تلخی و تاسف می کنیم و ما یقین داریم که اکثریت قاطع مردم فلسطین و من اولین آنها از رسیدن تیم ملی عربستان سعودی به بازی های نهایی برای جام جهانی استقابل می کنیم همانطور که از بالا رفتن هر تیم عربی دیگر به این مرحله نیز استقبال می کنیم و همین مساله درباره ملت عربستان نیز در صورت بالا رفتن تیم ملی فلسطین به بازی های نهایی صدق دارد، اگر چه تیم ملی فلسطین در هر صورت امید اندکی دارد.

این بحران شعله ور و شرم آور است و چهره دو طرف را تخریب می کند و باید در سریع ترین زمان ممکن حل شود و آنها باید از خر شیطان پایین بیایند. کوتاه آمدن یکی از دو طرف عیب نیست بلکه ارزش و منزلتش را بالا می برد زیرا برای برادرش کوتاه آمده اما برای چه کسی مزامیرت را می خوانی ای داوود...

انتهای پیام

دیدگاه شما