جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

شرایط فاجعه بار در یمن و لزوم عقب نشینی آمریکا و اعراب

المانیتور نوشت شرایط جنگی فاجعه بار در یمن مستلزم یافتن یک راه حل سیاسی فوری و تغییر رویکرد آمریکا است.

کد خبر: ۱۰۷۲۲۲
شرایط فاجعه بار در یمن و لزوم عقب نشینی آمریکا و اعراب

همه طرف های درگیر در یمن باید از مواضع خود عقب نشینی کنند و راه حل های خلاقانه تری را برای این بحران ارائه کنند.

به گزارش پایگاه خبری و اطلاع ‌رسانی جماران، «بروس ریدل» تحلیلگر سابق سیا و کارشناس ارشد مرکز «سابان» در اندیشکده «بروکینگز» در گزارشی در پایگاه اینترنتی المانیتور نوشت: شرایط جنگی فاجعه بار در یمن مستلزم یافتن یک راه حل سیاسی فوری است. قطعنامه 2216 شورای امنیت سازمان ملل متحد یک مسیر یک طرفه رو به جلو را برای حل و فصل بحران در یمن ارائه می کند. اما راه حل بهتر، طراحی یک مسیر رو به جلو برای همه طرف های درگیر در این کشور است. همه طرف های درگیر در یمن باید از مواضع خود عقب نشینی کنند؛ چرا که هر چه زودتر باید راه حل های خلاقانه تری را برای این بحران ارائه کرد.

جنگ در این کشور در حالی گسترش یافته است که ائتلاف به رهبری عربستان سعودی نیروهای بیشتری را از سودان، موریتانی و دیگر کشورها برای حمله به شهر «صنعا» پایتخت یمن وارد کرده است. القاعده و داعش با قدرت بیشتری در حال افزایش نفوذ خود در این کشور هستند. «عدن» - بندری در جنوب یمن - شهری شکننده و پرآشوب است و دیگر نماد احیای قانون و نظم در یمن محسوب نمی شود. بدین ترتیب، نشانه های کمی درباره برقراری یک آتش بس واقعی در یمن وجود دارد. مذاکرات برنامه ریزی شده در عمان با شکست مواجه شد، به تعهد برای پرداخت 1.6 میلیارد دلار کمک بین المللی بی توجهی شد و در چنین شرایطی میلیون ها یمنی همچنان از گرسنگی و فقر رنج می برند.

تلاش های کنونی برای برقراری صلح برمبنای فرمولی از سوی شورای امنیت سازمان ملل برای جلب رضایت ریاض صورت می گیرد. تنها روسیه مردد است. یک روش بهتر این است که مشخص شود چه طرفینی باید از معادله یمن خارج شوند و چه کسانی باید مجددا سازماندهی شوند؛ به یک توافق منطقه ای جدید برای شبه جزیره عربستان و ایفای نقش بهتری از سوی واشنگتن نیاز است.

در صدر فهرست مردی قرار دارد که برای تخریب فقیرترین کشور جهان عرب تلاش های بسیاری کرده است. «علی عبدالله صالح» رئیس جمهور سابق یمن باید به طور دائم و کامل از سیاست یمن بازنشسته شود و پسرانش را با خود به تبعید ببرد. صالح بیش از هر فرد دیگری مسئول این فاجعه امروز یمن است. او پس از 33 سال حاکمیت، حاضر به قبول نتایج حاصل از پدیده موسوم به «بهار عربی» نشد و تلاش های سیستماتیک برای ایجاد یک دولت ملی گسترده و فراگیر را تضعیف کرد. صالح باید برود. این می تواند یک بازنشستگی راحت باشد، اما خروج او باید بر اساس یک توافق صورت گیرد.

دو طرف دیگر ماجرا نیازی به کناره گیری ندارند اما باید با توجه به حوادث سال گذشته هوشیارتر باشند. حوثی ها باید بخشی از یک فرایند آشتی ملی باشند. «عبد ربه منصور هادی» رئیس جمهور فراری یک رهبر بسیار ضعیف است بنابراین او می تواند به آرامی کناره گیری کند و اجازه دهد یک دولت وحدت ملی که شامل حوثی ها می شود تشکیل شود. سازمان ملل متحد باید در این میان نقش یک واسطه را ایفا کند.

عربستان سعودی نیز باید تصمیم جدی بگیرد. تصمیم عجولانه این کشور برای آغاز حملات هوایی و محاصره یمن (حتی قبل از مشاوره برخی از متحدان خود را مانند پاکستان) ، منطقه را به جنگ فرو برد. محاصره این کشور، یک فاجعه انسانی وحشتناک برای یمنی ها ایجاد کرده است.

سعودی ها در منطقه مرزی نیز بهای سنگینی برای جنگ پرداخته اند و هم عربستان سعودی و هم شرکای آن در حوزه خلیج فارس باید نقش بسزایی در بازسازی یمن ایفا کنند. ضرورت دارد که عربستان یک سیاست خارجی متفکرانه تر و عادلانه تر از سیاستی را که منجر به جنگ امسال شد، در پیش گیرد.

ارائه پیشنهاد عضویت کامل یمن در شورای همکاری خلیج فارس (GCC) می تواند یک شروع عالی باشد و برخی از مسئولان برجسته عربستان سعودی در حال حاضر این ایده را مطرح کرده اند. شورای همکاری خلیج فارس با یمن 70 میلیون نفره خواهد شد. این اقدام شبه جزیره عربستان را متحدتر خواهد کرد. آوردن یمن به باشگاه ثروتمندان حوزه خلیج فارش، مشابه رویکرد مثبت اتحادیه اروپا در آوردن کشورهای فقیر اروپایی برای کمک به آنها در داشتن آینده ای با ثبات تر و مرفه تر خواهد بود. این بدان معنا خواهد بود که عربستان سعودی، امارات، قطر و دیگر کشورهای عربی با هزینه خود وظیفه بازسازی یمن را برعهده دارند. در غیر اینصورت، زخمی چرکین در این شبه جزیره باقی خواهد ماند که هر زمان با باز شدن آن، یمنی های نسل های آینده به دنبال انتقام خواهد بود.

البته رسیدگی به اوضاع یمن، به معنی برخورد با بسیاری از مسائل پیچیده مربوط به ارز، مهاجرت های داخلی، ترتیبات امنیتی داخلی و بسیاری دیگر از مسائل است. ریاض و ابوظبی باید برای یافتن راه حل های فوری و عادلانه در خصوص این مسائل پیشتاز باشند. در بلند مدت، یک شورای همکاری خلیج فارس بزرگتر - و شاید با حضور اردن - می تواند یک مکانیسم برای توزیع مجدد درآمد و اصلاحات سیاسی باشد.

در نهایت، واشنگتن نیز باید رویکرد خود را تغییر دهد. این کشور جنگی را در یمن که هیچ منفعتی در آن ندارد، تسهیل کرده و اجازه داده است تا متحدانش با بی رحمی در آنجا وارد عمل شوند.

انتهای پیام

دیدگاه شما