تا اواسط ماه اکتبر در سراسر کرانه باختری، قدس شرقی ونوار غزه حداقل 40 فلسطینی به شهادت رسیده و 1990 تن دیگر مجروح شده اند.
به گزارش پایگاه خبری و اطلاع رسانی جماران، پایگاه تحلیلی «میدل ایست آنلاین» در مقاله ای به قلم «نادیا حجاب» و «دیانا بوتو» نوشت: فلسطینی ها بار دیگر به خیابان ها آمده اند تا بر ضد اشغال گری ها و جنایات اسرائیل تظاهرات کنند. این اعتراض ها در وضعیتی انجام می شود که روند صلحی که آمریکا از آن دم می زد، مرده است، دولتی دست راستی در اسرائیل انتخاب شده که اعلام کرده است قصد احترام گذاشتن به حقوق فلسطینی ها را ندارد.
این اعتراض ها همچنین به سبب اعلان های مکرر اسرائیل در مورد گسترش شهرک سازی، حملات شهرک نشینان یهودی به جان، اموال و مکان های مقدس فلسطینی ها و نیز تصمیم کابینه اسرائیل که اجازه می دهد راستگرایان افراطی خواستار تخریب مسجد الاقصی وارد حرم شریف شوند و همزمان از دسترسی فلسطینی ها به مکان های مقدس خود جلوگیری شود،تشدید شده است.
«بنیامین نتانیاهو» نخست وزیر رژیم صهیونیستی در تلاش برای سرکوب انتفاضه اعلام کرد دولت او اقدامات سختگیرانه تری برای سرکوب تظاهرات فلسطینی به اجرا در خواهد آورد .
استفاده از گلوله های جنگی بر ضد تظاهر کنندگان و تخریب فوری خانه های متعلق به فلسطینی هایی که به صهیونیست ها حمله می کنند،از جمله این اقدامات بود. فلسطینی ها حتی در خانه های خود نیز امنیت ندارند. اسرائیل همچنین تهدید به حذف فلسطینی ها از بیت المقدس و نیز سلب تابعیت آنها کرده است.
ارقام خودش همه واقعیت ها را بازگو می کند. تا اواسط ماه اکتبر در سراسر کرانه باختری، نوار غزه، و بیت المقدس شرقی، حداقل 40 فلسطینی به شهادت رسیده و هفت اسرائیلی کشته و حداقل 1990 فلسطینی و 67 اسرائیلی مجروح شده اند. سازمان عفو بین الملل و دیده بان حقوق بشر «قتل های فرا قضایی » و استفاده «عمدی» از گلوله های جنگی علیه فلسطینیان را محکوم کرده اند.
در حالی که رسانه های اصلی غرب به شدت بر کشته شدن اسرائیلی ها تمرکز کرده اند، با شهادت فلسطینی ها اغلب مغرضانه برخورد می کنند.
در این شرایط ، یک چارچوب جدید مورد نیاز است که غیر نظامیان و حقوق آنها را در اولویت قرار دهد. در حالی که پایانی برای حکومت نظامی اسرائیل دیده نمی شود، زمان آن فرا رسیده است که یک راهکار حفاظتی بین المللی ایجاد شود . دلایل ایجاد این راهکار عبارتند از: نخست، اسرائیل به عنوان طرف اشغالگر بر اساس قوانین بین المللی ملزم است در مورد محافظت از غیر نظامیان تحت اشغال خود اطمینان حاصل کند. در عوض، اسرائیل در طول اشغال و استعمارگری در سرزمین فلسطین، دقیقا عکس این کار را انجام داده است.
دو نسل از فلسطینی ها به طور کامل تحت کنترل ارتش رژیم صهیونیستی رشد کرده اند. تا سال 2014، بیش از 800 هزار فلسطینی از جمله هشت هزار کودک زیر سن 18 سال از سال 2000 به دست اسرائیل زندانی شده بودند. در حال حاضر 5،621 زندانی سیاسی فلسطینی در زندان های رژیم صهیونیستی در بازداشت به سر می برند. تقریبا همه در نوار غزه زندانی هستند: اسرائیل شهرک نشینان و نظامیان خود را در سال 2005 از این منطقه خارج کرد. در عین حال، اسرائیل اشغالگری خود را حفظ کرد و محاصره خود را پس از سال 2006 که حماس در انتخابات پیروز شد ادامه داد. این تسلط در حال حاضر نیز به دست دیکتاتوری نظامی مصر ادامه دارد. محاصره غزه از جانب اسرائیل مشهود است. در عین حال، موارد فراوان محاصره شهرهای کرانه غربی و قدس شرقی مشهود است. در واقع، بسیاری از فلسطینی ها به یک یا چند شهر یا روستا در کرانه غربی محدود شده اند و اکثریت آنها نمی توانند به بیت المقدس بروند.
نوار غزه تقریبا به طور کامل به روی فلسطینی های کرانه غربی و بیت المقدس بسته است.
دوم ، روشن است که تشکیلات خودگردان فلسطین قادر به حفاظت از زندگی فلسطینیان نیست. بر عکس ، خود نیروهای امنیتی حکومت خودگردان فلسطین که آمریکا، اروپا و دیگر منابع بین المللی آنها را آموزش داده ، مسلح و تامین مالی کرده اند، بخشی از مشکل محسوب می شوند. نیروهای امنیتی تشکیلات خودگردان فلسطین به جای حفاظت از فلسطینی ها در مقابل اسرائیل، عملا از نظامیان و شهرک نشینان اسرائیلی محافظت می کنند.
سوم، واشنگتن سال ها است که از مذاکرات به اصطلاح صلح دم می زند اما همچنان اسرائیل را مسلح می کند و از حقوق وتوی خود در سازمان ملل برای ممانعت از اقدام بین المللی در جهت مقابله با اشغالگری ها و اقدامات غیرقانونی این رژیم بهره می برد.
این در حالی است که فلسطینیان و جنبش های همبستگی با آنها به نقطه ای از قدرت رسیده اند که از زمان انتفاضه اول در اواخر دهه 1980 تاکنون دیده نشده بود.