داعش در حال تخریب آثار باستانی است بدون آن که انگیزه آن گرو تروریستی از این کار مشخص باشد.
به گزارش پایگاه خبری و اطلاع رسانی جماران، «رنه وادلو» رئیس «انجمن شهروندان جهانی» در یادداشتی در پایگاه اینترنتی «ترانس کانفیلیکت» نوشت: بسیاری از شهرهای باستانی و ساختمان ها و اماکن منحصر به فرد جهان در عراق و سوریه واقع اند. ارزش این مکان ها به اندازه ای زیاد است که سازمان های غیر دولتی و بخش های فرهنگی نیز باید برای جلوگیری از تخریب چنین میراث فرهنگی وارد عمل شوند.
در چهارم اکتبر 2015، «مامون عبدالکریم» مدیر کل آثار باستانی و موزه های سوریه تایید کرد که «طاق پیروزی» در شهر باستانی «تدمر» که 2000 سال قدمت دارد، به وسیله داعش که کنترل این شهر را در اختیار دارد، منفجر شده است. او گفت: «تخریب هاب گسترده ای در حال وقوع است. اقدامات انتقام جویانه آنها ایدئولوژیکی نیست چون آنها بدون هیچ نیت مذهبی این ساختمان ها را منفجر می کنند.»
در 23 اوت، داعش معابد «بعل شمین» در شهر تدمر را به شدت تخریب کرد. چنین اقدامی همچون تخریب مجسمه های بزرگ بودا -بناهای تاریخی با فرهنگ غنی در امتداد جاده ابریشم - در افغانستان است.
عبدالکریم از جامعه بین المللی خواست تا راهی را برای نجات تدمر بیابند. فریاد او از اعماق قلبش برآمد زیرا وی برادر زاده دکتر «خالد الاسد» پدر مراکز باستان شناسی در تدمر است. در تاریخ 18 اوت، دکتر اسد به دست تروریست های داعش گردن زده شد. این باستان شناس 83 ساله به مدت سه هفته ناپدید و احتمالا شکنجه شده بود.
دانستن اینکه انگیزه تروریست های داعش از این تخریب ها چیست، کار دشواری است. این گروه تروریستی عناصری را از بسیاری از کشورها جلب خود کرده است، و تشخیص ملیت های مختلف در این زنجیره کار دشواری است. بسیاری از مردم سوریه افتخار می کنند که این کشور میزبان بقایای تمدن پیش از اسلام است. بنابراین، مشخص نیست که چه کسی می خواهد چنین آثار هنری و میراث فرهنگی را از بین ببرد. در این مرحله نمی توان فهمید که آیا فرصت برای مذاکره با سرکرده های داعش برای حفظ مکان های فرهنگی در سوریه و عراق وجود دارد یا خیر.
بسیاری از شهرهای باستانی جهان و مکان های فرهنگی و قدیمی در سوریه و عراق قرار دارند. حفاظت از آثار هنری و میراث فرهنگی یکی از وجوه قانون جهانی است که در آن سازمان «یونسکو» نقش پیشتاز را ایفا می کند. در عین حال باید سازمان های غیر دولتی، به ویژه سازمان های در ارتباط با سازمان ملل متحد و همچنین نهادهای فرهنگی را به تامل و سپس به واکنش واداشت. یکی از مشکلات این است که اغلب اوقات دولت ها و مردم پس از وقوع حادثه واکنش نشان می دهند.
بخش حفاظت از میراث فرهنگی بسیار مدیون «نیکلاس رریخ» (1874-1947) نقاش، نویسنده، باستان شناس و... روسی است.
تمایل رریخ برای شناخت دستاوردهای هنری گذشته از طریق باستان شناسی، همراه با نیاز به ممانعت از تخریب کارهای گذشتگان، به کار وی برای حفظ هنر و معماری در زمان جنگ تحت عنوان « پیمان صلح» کمک شایانی کرد.
با این حال دولت ها به ندرت به پیمان صلح رریخ و کنوانسیون لاهه توجه می کنند. لذا سازمان های غیر دولتی و بخش های فرهنگی برای جلوگیری از تخریب عمدی میراث فرهنگی باید به کمک بشریت بیایند.