پس از آمریکا حال نوبت فرانسه است که از موضع تند خود نسبت به سوریه و نظام حاکم بر این کشور عقب نشینی کند،فرانسه در عداوت خود نسبت به سوریه و نظامش از هم کشورها پیشی گرفته بود.
به گزارش پایگاه خبری و اطلاع رسانی جماران،«عبدالباری عطوان»نویسنده و تحلیلگر مشهور عرب در یادداشتی در روزنامه رای الیوم نوشت:امروز در یکی از خیابان های لندن مردی مسن با موهایی سفید،جسمی لاغر و ابروهایی سبزه مرا نگه داشت و بدون هیچ گونه مقدمه ای گفت:«آقای عطوان پیامی دارم برای همه عرب ها که باید به آنها برسانی،می خواهم در این پیام به آنها بگویم که در طول سی سال گذشته همه شماها سومالی را مسخره می کردید و آن را به علت حالت هرج و مرج خونین که در آن به سر می برد و جنگ داخلی میان مردمش ضرب المثل کرده بودید...نویسندگان تان نیز اصطلاح هایی مانند«سومالیزه» در مقاله های شان استفاده می کردند اما آیا وضعیت سومالی اکنون از بیشتر کشورهای تان بهتر نیست...عراق کجاست...سوریه کجاست...یمن کجاست...لیبی کجاست...کشور بعدی کدام کشور است؟
سخنان این مرد مهربان ساده را که از روی صداقت بیان شده به یاد آوردم در حالی که داشتم اوضاع به هم ریخته به ویژه در سوریه و نیز تحولات ناگهانی در موضع گیری کشورهای غربی و هم پیمانان عربش را پیگیری می کردم؛ کشورهایی که ملت سوریه را فریب داده و گمراهش کردند و مخالفان را مسلح کرده و وعده براندازی نظام سوریه را به مخالفان دادند سپس پرونده سوریه را به طور کامل به روسیه تحویل دادند.
پس از آن که آمریکا از شرط کناره گیری «بشار اسد»رئیس جمهوری سوریه و ساقط کردن نظام که آن را غیر قانونی می دانستند،مسائلی که در صدر تصمیم های نشست های وزرای خارجه به اصطلاح دوستان سوریه اتخاذ شد و در این نشست ها ائتلاف مخالفان سوری نماینده اصلی سوریه به شمار آمد، چشم پوشی کرد اکنون این فرانسه سرسخت ترین رئیس جمهوری سوریه است که از زبان «لوران فابیوس»وزیر خارجه اش اعلام می کند که درخواست برای کناره گیری بشار اسد درخواستی مطلق نیست بلکه قابل تغییر است زیرا در غیر این صورت اوضاع سوریه به سمتی می رود که عراق پس از فروپاشی ارتش و نهادهای دولت از آن رنج می برد،رفته بود.روزنامه فرانسوی«لو فیگارو»به نقل از وی نوشت:«فرانسه کناره گیری اسد رئیس جمهوری سوریه را به عنوان پیش شرط مذاکرات صلح نمی داند.»
دلیل اصلی این انقلاب و تغییر در موضع گیری غربی افزایش قدرت داعش و گسترش خطر این گروه تروریستی و بسیج شدن بیشتر قدرت های منطقه ای و بین المللی اگر نگوییم همه آنها، برای رویارویی با داعش و از بین بردنش است.دشمنان پیش از دوستان برای این هدف به هم رسیدند مانند عربستان و ایران و آمریکا و روسیه.
بی تردید دلایل دیگری نیز در تغییر این موضع گیری وجود دارد که برجسته ترین آن ایستادگی ارتش و نظام سوریه نزدیک به پنج سال و محبوبیت مردمی این دو و نیز حمایت نامحدود روسیه و ایران است.
نمی دانیم که آیا این تغیر موضع فرانسه و آمریکا و دیگر کشورهای غربی در قبال نظام حاکم بر سوریه و تاکید بر ضرورت ادامه کار این نظام حداقل در آینده نزدیک، بر موضع گیری کشورهای عربی و اسلامی که در همان اردوگاه غربی هستند و به طور مشخص منظورمان ترکیه،عربستان و قطر ،سه کشوری که از همان روز نخست بحران سوریه از مخالفان حمایت مالی،تسلیحاتی و انسانی کردند و امپراتوری های رسانه ای جبار خود را در خدمت مخالفان قرار دادند و عضویت سوریه در اتحادیه عرب را به تعلیق درآوردند و سفارتخانه های سوریه را در کشورهایشان بستند، بازتاب دارد و آیا این کشورهای عربی و اسلامی طی روزها یا هفته های آینده پا جای هم پیمانان غربی می گذارند؟و چه کسی به آنها نردبانی برای پایین آمدن از درخت بزرگی که از آن بالا رفته اند،تقدیم می کند؟اگر هم آراسته به عناد و لجاجت شدند،که به نظرمان بعید است،گزینه های دیگرشان چیست؟
تا همین چند هفته پیش «رجب طیب اردوغان»رئیس جمهوری ترکیه دم از ایجاد مناطق حایل و پرواز ممنوع داخل اراضی سوریه می زد و آقای «عادل الجبیر»وزیر خارجه عربستان سعودی با تمام ثقلش تاکید می کرد که اسد چه با راه حل سیاسی چه با استفاده از زور ساقط می شود زیرا در آینده سوریه جایی ندارد،اما آیا این درخواست ها پس از تغییر و انقلاب در موضع غربی ها همچنان مطرح است؟
اردوغان روز گذشته-چهارشنبه- در مسکو طی مراسم افتتاح مسجد بزرگ و جامع مسکو در کنار «ولادیمیر پوتین» رئیس جمهوری روسیه و «محمود عباس»رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین قرار گرفت و به خبرنگاران گفت:«روابط ترکیه و روسیه طی ده سال اخیر به سطح بالایی رسید و حجم تبادل تجاری میان دو کشور در این مدت همچنان بالا ماند و سال گذشته نیز به 31 میلیارد دلار رسید.»اردوغان همچنین گفت:«ما به دنبال آن هستیم که این حجم را تا سال 2020 به 100 میلیارد دلار برسانیم و امیدواریم به این هدف برسیم.»
این هدف محقق نمی شود مگر در سایه تفاهم روسی ترکی درباره سوریه و به نظر می رسد که این تفاهم در مذاکرات رسمی میان دو طرف محقق شده و به زودی نتایج مشخص می شود.
حالا در میان این تحولات و تغییرها عرب ها کجا هستند؟مخالفان سوری کجا هستند؟از آن مهمتر ملت سوریه زنده ها و مرده ها و شهدا و آوارگان و زخمی هایش از همه طوایف کجا هستند؟
پاسخ را به شما واگذار می کنیم...