فهرست نامزدهای جمهوری خواه که به اسلام هراسی متوسل شده اند، بسیار بلند بالا است.
به گزارش پایگاه خبری و اطلاع رسانی جماران، روزنامه آمریکایی «هافینگتون پست» در گزارشی به قلم «تاد گرین» نوشت: غیر ممکن است که این روزها بیانیه های ضد اسلامی که این روزها از دهان نامزدهای جمهوری خواه انتخابات ریاست جمهوری 2016 آمریکا خارج می شود، نشنیده باشیم.
شاید بتوانیم با «اسکات واکر» آغاز کنیم که اعلام کرده است: «تنها تعداد کمی از افراد منطقی و میانه رو پیرو اسلام هستند». و یا «بابی جیندال» که در واکنش به بازداشت «احمد محمد» 14 ساله به سبب به همراه بردن ساعت دست سازش به مدرسه، از مسلمانان خواسته تا بیشتر علیه تروریسم سخن بگویند. یا «لیندسی گراهام» که ابراز نگرانی کرده که تروریست های افراطی اسلام گرا در حال برنامه ریزی برای پیاده سازی یک 11 سپتامبر دیگر هستند. فهرست نامزدهای جمهوری خواه که به اسلام هراسی متوسل شده اند، بسیار بلند بالا است.
اما تند ترین اظهارت از دهان «دونالد ترامپ» و «بن کارسون» خارج شده است؛ دو نامزدی که به نظر می رسد از مسیر خود برای احراز پست ریاست جمهوری آمریکا خارج شده اند. ترامپ نتوانست اظهارات یکی از حامیان خود در نیوهمپشایر را تصحیح کند زمانی که از او پرسیده بود چگونه می توانیم از شر مسلمانان در آمریکا خلاص شویم. پاسخ «ترامپ» این بود که این موضوع را تحت بررسی قرار خواهد داد. او سپس از موضع خود دفاع و به جمع یادآوری کرد آنکه در روز یازده سپتامبر به آمریکا حمله کرد یک سوئدی نبود بلکه مسلمان بود. در حقیقت او به یکی از سنگ بناهای اسلام هراسی استناد کرد تا همه مسلمانان آمریکایی را به آن نسبت دهد.
«کارسون» در برنامه «میت د پرس» شبکه «ان بی سی» اعلام کرد: «من موافق این موضوع نیستم که یک مسلمان در رأس این ملت قرار بگیرد». دلیل آن چیست؟ اینکه اسلام با قانون اساسی آمریکا تطابق ندارد!
«کارسون» که بعدها فرصتی برای عذرخواهی یافت، از مهمترین تاکتیک در کتاب اسلام هراسی استفاده کرد: تهدید شریعت! در واقع او به این موضوع پرداخت که مسلمانان نمی توانند در آمریکا رئیس جمهور شوند زیرا آنها نمی توانند قانون شریعت را رد کنند. او همچنین مسلمانان آمریکا را دروغگو و مکار خواند و مدعی شد دکترین تقیه در شیعه، به مسلمانان توانایی فریب دیگران را می دهد. تا جایی که می توانند کشور را برای اجرای قانون شریعت مجاب کنند.
باید تاکید کرد که در این باره مشکوکیم که کارسون اصلا اطلاعاتی درباره شریعت داشته باشد. بسیاری از آمریکایی ها نیز در این باره اطلاعاتی ندارند. اشکالی ندارد. آنچه شما باید بدانید این است که شریعت واژه ای ترسناک است اما بدان معنا که شما باید به مراقب کارهای خودتان باشید. هدف آن گفتمان فکری روشن فکرانه در مورد پیچیدگی های قانون اسلامی و رسیدگی به یک مشکل واقعی در آمریکا نیست. بهتر خواهد بود اگر زمان خود را برای رفع اختلافات کارگری استفاده کنیم و یا تلاش کنیم جمعیت اسب شاخدار را کاهش دهیم!
«ترامپ» و «کارسون» اظهارات خود را نمونه هایی از اراده شان برای ایجاد مسیر درست سیاسی و حمایت از حقیقت قلمداد می کنند. البته اگر ما چنین منطقی را دنبال کنیم، باید از استالین، هیتلر، پینوشه و ویدلا نیز به خاطر اعتقاداتشان تجلیل کنیم. حال که به اینجا رسیدیم، چرا از «جرج والاس» و «بول کونور» به خاطر مقاومت هایشان در برابر واقعیت های سیاسی تجلیل نکنیم و اصول نژادپرستانه آنها را دنبال نکنیم؟
برای درک اینکه «کارسون» و «ترامپ» تا چه حد در قلمروی تعصب و نژادپرستی حرکت کرده اند، تصور کنید اگر ما در اظهارات بالا کلمه «یهودی» را جایگزین کلمه «مسلمان» می کردیم. تصور کنید اگر حامیان ترامپ به او می گفتند: «ما در این کشور مشکلی به نام «یهودیان» داریم ... چه زمانی می توانیم از شر آنها خلاص شویم؟» و تصور کنید اگر ترامپ پاسخ می داد که «ما در تلاش برای انجام چنین کاری هستیم.»
تصور کنید اگر کارسون به «چاک تاد» مجری شبکه «ان بی سی» می گفت: «من موافق این موضوع نیستم که یک یهودی در رأس این ملت قرار بگیرد». و تصور کنید اگر کارسون بعدا استدلال می کرد که یهودیان مکار هستند و هر کاری انجام خواهند داد تا شریعت یهود را در کشور تحمیل کنند. آیا ما هنوز هم چنین اظهاراتی را «بحث برانگیز» می دانیم؟ و یا آنها را آنچه که واقعا هستند، می نامیم؟ متعصب!
ترامپ و کارسون این اظهارات را حین سوال پیچ شدن و در تنگنا قرار گرفتن بیان نکرده اند. این یک رویکرد محاسبه شده است، و درون آن مشکل بزرگتری نهفته است. ترامپ، کارسون، و دیگر نامزدهای جمهوری خواه تصمیم گرفته اند زمانی که فرصت هدف قرار دادن مسلمانان بدست آمد، ماشه را بکشند! چرا؟ زیرا معتقدند رای دهندگانشان با افزایش انتقادات از مسلمانان آمریکایی، افزایش می یابند. ترامپ و کارسون و دیگر نامزدهای جمهوری خواه آمریکا این موضوع را می دانند.
ترس، یک نیروی قدرتمند است. و این دلیل خوبی است تا باور کنیم ترس از مسلمانان می تواند شانس فرد را برای به دست آوردن قدرت سیاسی افزایش دهد. ما به مدت چند دهه است که در اروپا نیز چنین وضعیتی را دیده ایم. احزاب بومی گرا با سابقه سیاست های ضد اسلامی برای چند دهه است که در حال تاخت و تاز در پارلمان های ملی هستند. به نظر می رسد که در حال حاضر برخی از سیاستمداران جمهوری خواه در حال قرض گرفتن راهکار اسلام هراسی از اروپا و استفاده از آن برای ورود به کاخ سفید هستند.
اسلام هراسی استراتژی روشن جمهوری خواهان در چرخه انتخابات کنونی است، اما هیچ چیز ذاتا اسلام هراسانه ای در مورد حزب جمهوری خواه وجود ندارد. اکثریت مسلمانان در انتخابات ریاست جمهوری سال 2000 به «جورج دبلیو بوش» رای دادند. نامزدهای جمهوری خواه می توانند گزینه های مختلف دیگری را بررسی کنند و با مسلمانان با عزت و احترام برخورد کنند. همچنین آنها می توانند بشردوستانه تر و مهربان تر رفتار کنند و از طرفداران خود بخواهند از مسلمانان به عنوان هموطنان آمریکایی خود حمایت کنند. اگر آنها چنین کاری نمی کنند نباید آنها را به خاطر به اصطلاح شجاعت شان مورد ستایش قرار دهیم بلکه باید به خاطر بزدلی شان طرد کنیم.