«اردوغان» هیچ ابایی از این موضوع ندارد که برای پیروزی حزب خود در انتخابات آتی، حتی قانون اساسی را نقض کند.
به گزارش پایگاه خبری و اطلاع رسانی جماران، روزنامه حریت در یادداشتی به قلم «سمی ایدیز» نوشت: اگر چه نشست حزب عدالت و توسعه در تاریخ 12 سپتامبر به عنوان یک نشست عادی برگزار شد، هیچ چیز «عادی» در آنجا مشاهده نشد. سایه «رجب طیب اردوغان» رئیس جمهور این کشور به شدت بر روی مجتمع ورزشی آنکارا (محل برگزاری نشست) افتاده بود. همه 1،445 نماینده عدالت و توسعه برای انتخاب رهبر جدید حزب و اعضای هیئت تصمیم گیری مرکزی و اجرایی (MKYK) در این مکان جمع شده بودند.
همانطور که انتظار می رفت، «احمد داوود اوغلو» نخست وزیر و تنها نامزد ریاست این حزب، بار دیگر انتخاب شد، اما این انتخاب تمامی معیارهای «یک پیروزی گزاف» را داشت. بار دیگر مشخص شد که «رئیس» در حزب عدالت و توسعه چه کسی است و موقعیت داوود اوغلو چقدر ضعیف و بی اهمیت است.
فهرست اصلی توسط اردوغان اصلاح شد و در نهایت وی دوستان و نزدیکان خود از جمله دامادش را به همه اعضا تحمیل کرد.
پیامی که از سوی مقام بالا صادر شد، روشن بود و داوود اوغلو هیچ مقاومتی در برابر اردوغان و یا احساس وفاداری به نام 50 عضوی که برای هیئت تصمیم گیری مرکزی و اجرایی انتخاب کرده بود، نکرد. نام هیچ یک از کسانی که در گذشته با اردوغان مخالفت کرده بودند و یا نزدیکان «عبدالله گل» در این فهرست دیده نمی شد.
این امر به وضوح تاکید بر موضع داوود اوغلو به عنوان «سوگلی» اردوغان دارد، که ممکن است گاها سعی کرده باشد از دستور استاد خود منحرف شود اما به موقع تنبیه شده و دوباره به خط آورده شده است.
بنابراین من از این موضوع شگفت زده شدم که چرا اصلا داود اوغلو اسامی را می دانسته رد می شود در اختیار اردوغان قرار داده است.
این موضوع آشکار کرد که دوره داوود اوغلو به عنوان یک چهره کلیدی در سیاست ترکیه به پایان رسیده است و او تنها مهره ای برای خدمت به اردوغان محسوب می شود. بسیار سخت است که او را در آینده به عنوان یک سیاستمدار مستقل مشاهده کنیم.
نشست حزب توسعه و عدالت همچنین بار دیگر نشان داد که اردوغان هیچ ابایی ندارد که با تخطی از قانون اساسی، بی طرفی سیاسی خود را به عنوان رئیس جمهور نقض کند. او نشان داد که رئیس جمهور یک کشور نیست، بلکه رئیس جمهور جمعیتی است که در اوت 2014 به وی رای دادند.
این موضوع برای ترکیه مشکل ساز خواهد شد حتی اگر حزب عدالت و توسعه مجددا اکثریت کرسی های پارلمانی خود را در انتخابات ماه نوامبر به دست آورد. اگر این حزب اکثریت آراء را به دست آورد، تنها نتیجه آن تشدید بحران سیاسی ترکیه خواهد بود.
با این حال، به نظر می رسد اردوغان هیچ نگرانی در این خصوص ندارد. اکنون واضح است که او تنها برای بقای سیاسی خود مبارزه می کند و تلاش می کند تا تمام عواقب سیاسی و حقوقی منفی را در صورت شکست در انتخابات پارلمانی ماه نوامبر از خود و حزب اش دور کند.
این بدان معنا است که او در نظر دارد همچون زمان پیش از انتخابات 7 ژوئن ، به طور کامل در سیاست های حزبی درگیر شود، تا نتایج خوبی را برای حزب عدالت و توسعه رقم بزند.
اما آنچه که در این مرحله روشن است این است که اگر اردوغان حتی با کمترین آراء ممکن، اکثریت کرسی ها را در انتخابات ماه نوامبر از آن خود کند، این کشور بار دیگر شکست خواهد خورد.