قدرت های غربی و شرکای آنها در ترکیه، اردن، عربستان سعودی و قطر و در کشورهای دیگر در حوزه خلیج فارس با مسلح کردن، آموزش دادن و کمک های مالی به تروریست ها به تخریب سوریه و آواره شدن سوری ها کمک کرده اند.
به گزارش پایگاه خبری و اطلاع رسانی جماران، «گرگوری شوپاک» استاد دانشگاه «گوئلف» کانادا در گزارشی در پایگاه «میدل ایست آی» نوشت: شهروندان در کشورهای غربی باید همچنان به دولت های خود فشار آورند و فشارها را تشدید کنند تا آنها پناهندگان سوری بیشتری را بپذیرند. این امر به ویژه در کشورهای ثروتمندی مانند آمریکا و کانادا ضروری به نظر می رسد.
«آن ریچارد» معاون وزیر خارجه آمریکا در امور جمعیت، پناهندگان و مهاجرت گفت که بعید است این کشور در آینده نزدیک پناه جوی سوری بیشتری را قبول کند - با وجودی که آمریکا از ماه مارس تنها 1500 پناه جوی سوری را پذیرفته در حالی که این رقم برای آلمان 100 هزار نفر از ماه اوت بوده است.
کانادا نیز به طور مشابه، از ماه مارس تنها 1300 سوری را اسکان داده است و اعلام کرده که قصد دارد تا پایان سال 2017 میلادی 10 هزار سوری دیگر را اسکان دهد با این حال هنوز هم آن طور که باید در قبال پناهندگان سوری در مقایسه با دیگر کشورها به تعهدات خود عمل نمی کند.
آمریکا و متحدان آن تعهد خاصی را در قبال پذیرش پناهندگان دارند زیرا این کشورها نقش مهمی را در از بین بردن و تخریب سوریه ایفا کرده اند. قدرت های غربی و شرکای آنها در ترکیه، اردن، عربستان سعودی و قطر و در کشورهای دیگر در حوزه خلیج فارس با مسلح کردن، آموزش دادن و کمک های مالی به تروریست ها به تخریب سوریه و آواره شدن سوری ها کمک کرده اند.
آمریکا و متحدان آن مانند کانادا تحریم هایی را نیز علیه سوریه وضع کرده اند که به گزارش مدرسه اقتصاد لندن، به ظهور یک «اقتصاد جنگی» در این کشور منجر شده و آسیب آن در نهایت بیشتر به مردم عادی این کشور وارد شده است.
«ربیع ناصر» یک تحلیل گر اقتصادی سوری که با مرکز سوریه برای پژوهش های سیاسی کار می کند، می گوید تخریب این کشور هزینه های بسیاری بر جا گذاشته و قدرت های خارجی از جمله آمریکا و متحدان آن هیچ کمکی برای حل این موضوع نمی کنند. بنابراین خواست شهروندان کشورهای غربی که نگران وضعیت اسف بار پناهندگان هستند از دولت هایشان نه تنها باید درخواست های بشردوستانه باشد، بلکه باید موضوعات سیاسی از جمله لزوم کاهش تحریم ها را نیز شامل شود.
همان قدر که وظیفه همه ما که ساکن کشورهایی با ثروت نسبی و ثبات سیاسی هستیم این است که به دولت های خود برای پذیرش پناهندگان سوری فشار بیاوریم، ضروری است که دولت های خود را از کمک به تشدید وخامت اوضاع در سوریه بازداریم تا مردم این کشور مجبور به فرار از زادگاه خود نباشند.
این بدان معنی است که کسانی از ما که در آمریکا یا کشورهای متحد با آن زندگی می کنند باید دولت های خود را به تغییر سیاست هایشان در قبال سوریه وادارند؛ ما در قبال متوقف کردن دولت هایمان از تحمیل آسیب های بیشتر به مردم سوریه مسئول هستیم.
رفتار آمریکا و متحدان آن از جمله کانادا و درخواست آنها برای برکناری «بشار اسد»، هرگونه تلاش موثر در جهت انجام مذاکره برای پایان دادن به جنگ را با شکست مواجه کرده است. این موقعیت سوری ها را درشرایط بسیار وخیمی قرار داده زیرا بعید است که این جنگ داخلی در آینده نزدیک برنده ای داشته باشد و به پایان برسد. در نتیجه شهروندان کشورهای غربی باید دولت های خود را برای تسهیل مذاکرات بی قید و شرط با هدف برقراری آتش بس در سوریه و پایان دادن به جنگ داخلی در این کشور تحت فشار قرار دهند. به طور کلی باید گفت که قدرت های خارجی نباید برای سوریه تعیین تکلیف کنند و بگویند چه کسی باید بر این کشور حکومت کند.
نگرانی برای پناه جویان سوری همچنین باید ما را وادارد تا خواستار توقف بمباران های ائتلاف به رهبری آمریکا در سوریه شویم و اجازه ندهیم دیگر کشورها نیز به این ائتلاف بپیوندند. هر چند ائتلاف اعلام کرده که هدف آن تضعیف و نابودی داعش است، 6693 مورد حملات هوایی نیروهای ائتلاف به رهبری آمریکا در عراق و سوریه نتوانسته داعش را از اشغال رمادی در عراق و تدمر و القریتین در سوریه باز دارد.
جای شگفتی ندارد که بمباران ائتلاف یکی از علل ریشه ای قدرت گرفتن داعش است و آمریکا و متحدان آن به وضوح علاقه ای به رفاه سوری ها و عراقی ها ندارند. ترکیه با تبانی دیگر کشورهای عضو ناتو، از مداخله نیروهای ائتلاف به عنوان فرصتی برای ادامه جنگ علیه نیروهای کرد - به عنوان موثرترین نیروهای ضد داعش - استفاده کرده است. با این حال، بمباران ائتلاف، بین 536 و 1،550 غیرنظامی را کشته است. به همین دلیل بمباران آمریکا در عراق و سوریه نه تنها داعش را تضعیف نکرده، بلکه مرگ و میر و نابودی ها را تشدید کرده است.
از آنجا که دولت سوریه توسط ایران، روسیه و حزب الله - آنانی که آمریکا آنها را مانعی برای توسعه امپراطوری خود در منطقه می بیند - حمایت می شود، ناتو و متحدان آن در کشورهای حوزه خلیج فارس جنگ سوریه را به عنوان فرصتی برای آسیب زدن به این کشور می بینند. چنین کاری توسط مردم ساکن کشورهای غربی نیز صورت می گیرند و آنها ترجیح می دهند به جای خوش آمد گویی به پناهندگان، شاهد مرگ آنها باشند. توقف این اقدامات نیاز به طرح های بلند مدت دارد و تنها با اقداماتی نظیر انتشار تصاویری از « آیلان کردی» می توان جهان را متحول کرد.
بر این اساس کسانی در کشورهای غربی که توسط تصاویر کردی متحول شدند، باید به جای ابراز همبستگی، بیشتر به علل این بحران بپردازند و در جنبش های اجتماعی حمایت از پناهندگان و ضد امپریالیستی شرکت کنند.