جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

وب سایت آمریکایی «لوبلاگ»:

امکان دستیابی به توافقی بهتر از «برجام» وجود ندارد

لوبلاگ در گزارشی نوشت: با وجود شنیده شدن برخی صداهای مخالفت با توافق هسته ای ایران در واشنگتن و تلاش برای دستیابی به «توافقی بهتر»، همه می دانند که امکان دستیابی به توافق بهتری وجود ندارد.

کد خبر: ۱۰۱۳۵۲
امکان دستیابی به توافقی بهتر از «برجام» وجود ندارد

پیامدهای بالقوه ی رد برجام چیزی فراتر از موضوع هسته ای ایران است و توانایی آمریکا را برای شرکت در تلاش های دیپلماتیک چند جانبه در آینده تحت تاثیر قرار خواهد داد.

به گزارش پایگاه خبری و اطلاع رسانی جماران، وب سایت آمریکایی «لوبلاگ» در یادداشتی به قلم «دریک دیویسون» نوشت، آنهایی در داخل و خارج از کنگره که در تلاش برای رد برنامه جامع اقدام مشترک (برجام) هستند، تاکید دارند که هدف آنها از مخالفت با توافق هسته ای، جنگ با ایران نیست. در عوض آنها می گویند که می خواهند آمریکا و متحدانش در مورد توافقی بهتر مذاکره کنند. اینکه این استدلال تا چه حد صادقانه است و یا اینکه در واقع آنها جنگی طلبی را دنبال می کند به برداشت هر فرد بستگی دارد؛ با این حال هر از گاهی شکاف های عمیقی در ظاهر این استدلال دیده می شود. اما حتی اگر این استدلال که می توان به «توافق بهتری» دست یافت، مطرح باشد، این استدلال نه تنها با واقعیت فاصله زیادی دارد بلکه به طور بالقوه برای جایگاه آمریکا در سراسر جهان نیز خطر ساز است.

«کالین کال» مشاور امور امنیت ملی «جوبایدن» معاون رئیس جمهوری آمریکا در برنامه ای به میزبانی انجمن کنترل تسلیحات (ACA) در واشنگتن توضیح داد که عمیق ترین اشتباه ذاتی در استدلال «توافق بهتر» این است که بقیه جهان بسیار بعید به نظر می رسد که تنها به خاطر در خواست کنگره آمریکا، دوباره درباره برجام وارد مذاکره شود. «کالین کال» در این خصوص می گوید:

«بیابید صادق باشیم. همه دنیا (به جز آمریکا) بر این باور است که توافق کنونی یک توافق خوب است. اگر ما اکنون از این توافق فاصله بگیریم، شانس ما برای همراه ساختن دیگر کشورهای جهان صفر است.اگر ما از توافق عقب بکشیم، تنها می مانیم.

به خاطر داشته باشید که تحریم هایی که ما علیه ایران اعمال کرده ایم، نه تنها برای ایران، بلکه برای کشورهایی که خواستار تجارت با این کشور هستند یا می خواهند از این کشور نفت بخرند، هزینه دارد. دیگر کشورها - به خصوص در دولت اوباما- به این دلیل با تحریم های ما همراه شدند که با اهداف سیاسی ما مبنی بر تلاش برای دستیابی به راه حل دی‍ی‍لماتیک درباره موضوع هسته ای ایران موافق هستند و همچنین این وعده ما را باور کرده اند که تحریم ها در نهایت زمانی که ما به توافقی دست یافتیم لغو می شود و اکنون این توافق پ‍یش روی ما قرار دارد.

در دهه 1990 ما تحریم های ثانویه را بر بخش انرژی ایران اعمال کردیم که دیگر کشورهای جهان با آن مخالفت کردند زیرا آنها با اهداف سیاسی ما در این خصوص مخالفت کردند. ما قبلا این صحنه را دیده ایم. اگر ما از برجام فاصله بگیریم، دیگر برای ما سخت خواهد بود که شاهد انسجام چنین ائتلافی برای منزوی کردن ایران باشیم. اروپا دچار چند دستگی خواهد شد، روسیه بدون شک ما را تنها خواهد گذاشت و بسیاری از کشورهای آسیایی، به ویژه چین و هند مشتاق خواهند بود تا نفت ایران را مجددا خریداری کنند.

در نتیجه، تحریم ها تضعیف خواهد شد و اجماع بین المللی بر سر سیاست ایران ما متلاشی خواهد شد، و حدس بزنید چه می شود؟ شما نمی توانید با اهرم کمتر و حمایت بین المللی کمتر به سمت یک توافق بهتر گام بردارید. این توافق نوعی گرانش سیاسی می طلبد.»

اما رد برجام نه تنها به هیچ توافقی - چه خوب چه بد - منجر نمی شود، بلکه این امر می تواند به طور بالقوه اثرات زیادی بر روی توانایی امریکا برای مذاکره در خصوص توافقنامه های بین المللی در آینده داشته باشد. «کال» در این خصوص می گوید:

« به شکل گسترده تر، رد برجام کل رهبری جهانی ما را فلج می کند. رئیس من -«بایدن» معاون رئیس جمهور - اغلب اظهار می دارد که در سفرهای خارجی خود چیزی که این روزها بیشتر می شنود این است که آیا آمریکا دیگر می تواند حکومت کند.

این سوال درباره قدرت ما نیست. ما قوی ترین کشور در جهان هستیم. ما قدرتمند ترین ارتش، پویا ترین اقتصاد و پر جنب و جوش ترین جمعیت را در اختیار داریم. هیچ کس تردید ندارد که ما قدرت جهان باقی مانده ایم. اما آنچه که شک برانگیز شده است این است که آیا ما می توانیم همچنان جهان را رهبری کنیم.

بنابراین اگر کنگره با این توافق مخالفت کند - چه از طریق اقدامات این هفته و چه با تصویب قوانینی در آینده - دیگران در سراسر جهان خواهند پرسید که آیا ما می توانیم به تعهدات خود عمل کنیم و رهبری را که انتظارش را دارند، داشته باشیم.»

نگرانی جهان در خصوص توانایی آمریکا برای رهبری خود باید افزایش یابد، زیرا به نظر می رسد حزب جمهوری خواه تلاش های دیوانه واری برای ممانعت از اجرای برجام داشته باشد تا ما را از این توافق دور کند.

«کال» تنها کسی نیست که پیش بینی می کند هر گونه تلاش کنگره برای رد برجام و از سرگیری مذاکرات برای دستیابی به «توافق بهتر» می تواند به رهبری آمریکا ضربه بزند. «الی گرانمایه» عضو شورای روابط خارجی اروپا و کارشناس مسائل ایران نگرانی های اروپا در مورد بحث برجام در واشنگتن را این چنین توصیف می کند:

«از دید کشورهای اروپایی، این توافق همیشه از یک لنز چند جانبه دیده شده است. این توافق به طور بالقوه شش یا هفت سهامدار دارد. و برای پیشرفته ترین کشورهای هسته ای در اروپا - عمدتا انگلیس و فرانسه و آلمان - برجام بهترین توافق مورد نظر آنها است... آنها همزمان به بحث ها در آمریکا می نگرند که در دو ماه گذشته واقعا به یکی از سیاست های داخلی آمریکا بدل شده است. به برجام به چشم یک توافق چند جانبه نگریسته نمی شود، بلکه به عنوان یک توافق بین ایران و آمریکا شناخته می شود. اروپا اکنون تنها منتظر است تا ببیند گام بعدی چیست؟

و موضوع نگران کننده این است که کنگره واقعا خواهان آن است تا اروپا از هر تصمیم که این نهاد می گیرد، تبعیت کند. پیش بینی هایی وجود دارد که اروپا می تواند به زور به سمت مذاکرات جدید و تغییر پارامترهای توافق سوق داده شود اما من گمان می کنم این کار دور از ذهن است. من فکر می کنم چنین اقدامی می تواند پیامدهای مخربی برای اتحاد 1+5 داشته باشد.»

در حال حاضر اتحادیه اروپا برجام را تایید کرده است، و همانطور که «گرانمایه» اشاره کرد بدون شک این اقدام واشنگتن اروپا را ناراحت خواهد کرد. گرانمایه با توصیف ایران به عنوان یک «مورد آزمون» برای تحریم های مشترک آمریکا و اتحادیه اروپا، این گونه استدلال کرد که کشورهای اروپایی با مشاهده چنین رویکردی از سوی آمریکا در قبال ایران، دیگر در تلاش های آینده واشنگتن برای تحریم دیگر کشورها (و یا ادامه تحریم ها علیه روسیه) مشارکت نخواهند کرد زیرا به این باور می رسند که آمریکا به تحریم ها بیشتر به دید مجازات می نگرد تا ابزاری سیاسی برای حل مشکلات.

تبعات بالقوه ی رد برجام چیزی فراتر از موضوع هسته ای ایران است و توانایی آمریکا برای شرکت در تلاش های دیپلماتیک چند جانبه در آینده را تحت تاثیر قرار خواهد داد. مخالفان برجام نه تنها باید توضیح دهند که منظور آنها از توافق بهتر چیست بلکه باید ما را قانع کنند که چگونه می خواهند بدون به خطر انداختن اعتبار بین المللی آمریکا در این فرآیند، به چنین توافقی دست یابند.

انتهای پیام

دیدگاه شما