اروپایی ها به علت نزدیکی به منطقه خاورمیانه از بحران در این منطقه از جمله بحران سوریه آسیب می بینند اما آمریکا هزاران کیلومتر با خاورمیانه فاصله دارد و آسیب پذیری اش کمتر است به همین دلیل اروپایی ها دلیلی برای تن دادن به سیاست های آمریکا نمی بینند.
به گزارش پایگاه خبری و اطلاع رسانی جماران،پس از فروپاشی سازمان به اصطلاح«دوستان سوریه»و همه کسانی که در آن شرکت داشتند از جمله «ائتلاف مخالفان سوریه»که تا پیش از دو سال پیش به اصطلاح نماینده قانونی و تنها نماینده ملت سوریه بود و رئیس این ائتلاف بر کرسی سوریه در نشست سران اتحادیه عرب در دوحه تکیه زد،حالا این «ائتلاف شصت گانه»نیز که آمریکا یک سال پیش به منظور جنگ با داعش تشکیل داده بود،شروع به از هم پاشیدن کرده است و شکل کنونی آن چندان طولی نخواهد کشید، همانند بسیاری از سازمان ها و ائتلاف های مشابه آن که پیش از آن تشکیل شدند.
سه مسئول در کشورهای بزرگ اروپایی روز گذشته و در زمانی جالب توجه شورش علیه سیاست های آمریکا چه در تعاملش با «بشار اسد»رئیس جمهوری سوریه و چه پیوستن به جنگ علیه داعش،شورش کردند.
«خوزه مانوئل گارسیا»وزیر خارجه اسپانیا در دیدارش از تهران،خواستار گفت و گو با رئیس جمهوری سوریه به منظور برقراری آتش بس شد که از شهر«حلب»آغاز می شود و به همه مناطق دیگر سوریه امتداد پیدا کند و تاکید کرد که صلح فقط با دشمنان محقق می شود.
«سباستین کورتز»همتای گارسیا پا را فراتر گذاشت و در کنفرانس مطبوعاتی که روز سه شنبه برگزار شد گفت :« کشورهای غربی باید رئیس جمهوری سوریه را در جنگ علیه داعش مشارکت دهند» و این خواسته ها همان چیزهایی است که «ولادیمیر پوتین»رئیس جمهوری روسیه دو ماه پیش مطرح کرده بود.
اما «ماتیو رنزی»نخست وزیر ایتالیا همه را شگفت زده کرد و از همه همتایان اروپایی اش جلوتر رفت هنگامی که در یک برنامه تلویزیونی که سه شنبه پخش شد گفت :« کشورش همانند تصمیمی که فرانسه و انگلیس اتخاذ کردند، در بمباران مواضع داعش در سوریه در چارچوب ائتلاف بین المللی ضد داعش به رهبری ایالات متحده آمریکا شرکت نمی کند زیرا برخی کارها و اقدامات نتیجه برعکس می دهد.» وی افزود:«قذافی دیکتاتوری خطرناکی بود اما باید پیش از هر گونه اقدام مشابهی باید احتیاط و عقلانیت به خرج داد».شاید رنزی به وضوح درباره اوضاع مصیبت باری اشاره کرده است که لیبی در آن به سر می برد و کاملا هم حق دارد.
چنین اظهاراتی آن هم در یک روز مساله ای جالب توجه است و به نظر ما انقلابی علیه سیاست آمریکا در خارومیانه و جنگ هایی که به راه انداخته به شمار می رود زیرا بازتاب این سیاست بر امنیت و ثبات اروپا تاثیر گذاشته است چه به شکل روی آوردن صدها هزار و چه بسا میلیون ها پناهنده به اروپا و تهدید هویت مسیحی اش همانطور که برخی احزاب راستگرای تندرو تاکید می کنند و چه به شکل اقدامات خشونت بار و تروریستی انتقامجویانه که ممکن است داعش و هوادارانش یا دیگر گروه های تروریستی انجام دهند،به ویژه آن که نگرانی هایی درباره مخفی شدن برخی از این تروریست در میان مهاجران وجود دارد.
پنج سال است که دولت آمریکا پرونده سوریه را در انحصار خود گرفته و از منطقه به عنوان میدانی برای انجام آزمایش ها استفاده می کند، با وجود این، نتایج چنین رویکردی به ویژه برای اروپا فاجعه بار شد.بشار اسد رئیس جمهوری سوریه در سایه حمایت قوی روسی و ایرانی از وی قوی تر شده،داعش نیز قوی تر شده و در سوریه و عراق به اشغالگری خود ادامه می دهد و در بیشتر کشورهای اسلامی و عربی برای خود شعبه یا ایالت گشوده است و تنها خدا می داند که کدام شهر جدید است که قصد دارد به امپراتوری خود ملحق کند!آیا این شهر «بیجی »است که نیمی از آن را اکنون در اشغال خود دارد،یا «کرکوک» و یا «نجف» یا «کربلا» یا حتی خود بغداد است؟!
این خود اروپایی ها هستند که بهای این سیاست های اشتباه و نابسامان آمریکایی ها را می پردازند زیرا آنها به منطقه نزدیک تر هستند و دریای مدیترانه میان آنها و منطقه است اما آمریکا کاملا دور است بیش از ده هزار کیلومتر و دریای ظلمات(اقیانوس اطلس)منطقه حایل طبیعی و سپر پیشگیرانه به شمار می رود.
آمارهایی که طی روزهای گذشته منتشر شده، حکایت از آن دارد که بیشتر پناهجویان سوری که سوار بر دریا شده و به سمت اروپا می روند از مناطقی که خارج از کنترل نظام حاکم است، هستند.این آمارها نشان می دهد که شمار جمعیت ساکنان دمشق در پنج سال گذشته در مقایسه با قبل از این سال ها دو برابر شده است.کسانی که این آمار را منتشر می کنند می خواهند این را بگویند که پناهندگان از مناطق تحت کنترل نظام نمی آیند بلکه از مناطق تحت کنترل گروه های مسلح می آیند و این مساله مذاکره با نظام را توجیه می کند.
بکسره کردن کار در سوریه از راه نظامی امکان پذیر نیست و راه حل سیاسی نیز همچنان دور به نظر می رسد،کشورهای همجوار(ترکیه،اردن و لبنان)دیگر قادر به پذیرش پناهندگان بیشتر نیستند،برخی کشورهای عربی که عامل بحران سوریه و دامن زدن به آتش این بحران طی پنج سال گذشته از طریق حمایت از گروه های مسلح هستند حاضر به پذیرش حتی یک پناهنده سوریه نیستند و شروطی غیرممکن را تحمیل می کنند که به نظر برخی از کشورهای اروپایی رسیدن به راه حل سیاسی را غیرممکن می کند.
ایالات متحده آمریکا می خواهد شکست سیاسی خود را با دامن زدن به بحران جدیدی با روسیه و دستور دادن به هم پیمانان اروپایی جدید خود مانند بلغارستان و یونان(همانطور که دونالد رامسفلد وزیر دفاع اسبق آمریکا توصیف می کند)به اجازه ندادن به عبور هواپیماهای روسی از حریم هوایی شان از بیم انتقال تجهیزات نظامی به سوریه پوشش دهد اما این دولت آمریکا فراموش کرده است که اولا راه های زمینی،دریایی و هوایی جایگزین وجود دارد و دوما منطقه را بار دیگر به سمت جنگ جهانی سوم می کشاند.
عرب ها کجا هستند؟
عرب ها مشغول اعزام نیرو به یمن برای به اصطلاح آزادی صنعا و عمران و صعده و الحدیده و دیگر شهرها هستند و از جنگی به جنگ دیگر منتقل می شوند بدون آنکه هیچ کدام شان را به نتییجه ای برسانند، قربانیان نیز چه مهاجم باشند چه مدافع، عرب هستند و نه ایرانی .
کناره گیری بشار اسد از قدرت نزدیک نیست و از بین بردن داعش نیز بسیار دشوار شده است و انقلاب اروپا علیه سیاست های آمریکا در خاورمیانه طی روزهای آینده ،روز به روز قوی تر و شعله ورتر می شود..باید از پناهندگان سوری چه آنانی که جان خود را از دست دادند و چه آنانی که زنده هستند،تشکر کنیم زیرا آنان توانستند همه معادلات را بر هم زنند و چشم اروپایی ها را به فاجعه هایی که پیش روی آنهاست به علت تبدیل شان به گله ای که کاخ سفید از دور آنها را هدایت می کند،باز کردند.